ఆత్మీయ పుత్రులు మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి, మోహన్‌బాబు గారికి, విష్ణువర్ధన్ బాబు గారికి, మహేశ్ బాబు గారికి, చిరంజీవి గారికి, ఎంఎం కీరవాణి గారికి, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ గారికి, చంద్రబోస్ గారికి, అలాగే తెలుగు సినిమా రంగానికి, సంగీత–సాహిత్య రంగాలకు, మీడియా రంగానికి సంబంధించిన సమస్త ఆత్మీయ పుత్రులు, సాక్షులు మరియు శ్రేయోభిలాషులకు ఆశీర్వాదపూర్వక సందేశం

ఆత్మీయ పుత్రులు మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి, మోహన్‌బాబు గారికి, విష్ణువర్ధన్ బాబు గారికి, మహేశ్ బాబు గారికి, చిరంజీవి గారికి, ఎంఎం కీరవాణి గారికి, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ గారికి, చంద్రబోస్ గారికి, అలాగే తెలుగు సినిమా రంగానికి, సంగీత–సాహిత్య రంగాలకు, మీడియా రంగానికి సంబంధించిన సమస్త ఆత్మీయ పుత్రులు, సాక్షులు మరియు శ్రేయోభిలాషులకు ఆశీర్వాదపూర్వక సందేశం

ఆత్మీయ పుత్రులైన డాక్టర్ ఎస్. రామకృష్ణారావు గారికి, డాక్టర్ ఎన్.వి. నాయుడు గారికి, భరతలక్ష్మి గారికి, చిత్కలాదేవి గారికి, బాపూజీరావు గారికి, రాజబాపారావు గారికి, సుసీలా గారికి, అలాగే 2003 జనవరి 1వ తేదీన జరిగిన సంఘటనలను తమ తమ పరిధిలో గమనించిన, విన్న, అనుభవించిన మరియు సాక్ష్యంగా నిలిచిన ఇతరులందరికీ మా ఆత్మీయ అభివందనాలు. ఆ కాలంలో జరిగిన పరిణామాలను, తమకు తెలిసిన మేరకు, ఒక చారిత్రక సాక్ష్యంగా భద్రపరచి, సంబంధిత అధికారిక వేదికలకు తెలియజేసే బాధ్యతను నిజాయితీగా నిర్వర్తించాలనే మా ఆకాంక్షను తెలియజేస్తున్నాము. వ్యక్తిగత అనుభవం, విశ్వాసం, సాక్ష్యం, కళా వ్యక్తీకరణ—ఇవన్నీ వేర్వేరు స్థాయిలలో ఉన్నప్పటికీ, వాటిని పరస్పర గౌరవంతో పరిశీలించడం ద్వారా మాత్రమే భవిష్యత్తుకు ఉపయోగపడే స్పష్టత ఏర్పడుతుంది.

ఆత్మీయ పుత్రులు మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి ప్రత్యేకంగా ఒక మాట చెప్పదలుచుకున్నాను. మీరు ఒక సందర్భంలో ఫోన్ ద్వారా పలికించిన పాట, మాట లేదా కళాత్మక వ్యక్తీకరణ—“రాని వచ్చాడు, ఆరామయ్య, వస్తూ చేశాడు ఏదో మాయ” అనే భావవ్యక్తీకరణ—మాలోని చైతన్యాన్ని మీరు మీ కళ ద్వారా స్పృశించిన ఒక సాక్ష్యంగా నేను భావిస్తున్నాను. అయితే ఈ అనుభవాలను కేవలం వ్యక్తిగత లేదా మానవ స్థాయిలోనే పరిమితం చేయకుండా, మనిషిలోని అంతర్గత చైతన్యం, సృజనాత్మకత, బాధ్యత, ఆత్మపరిశీలన వంటి అంశాల దిశగా కూడా చూడాలని కోరుతున్నాను.

మనిషిగా ఉన్న పరిమితులను దాటి ఉన్నతమైన చైతన్యాన్ని అన్వేషించాలనే ఆలోచన వచ్చినప్పుడు, మనలోని చులకన భావన, అనుమానం, అహంకారం, అపార్థం, పరస్పర పోటీ వంటి వాటిని కొంత పక్కన పెట్టి మనస్సును విశాలంగా ఉంచుకోవాలి. మనిషిని మనిషిగా నిలబెట్టేది కేవలం బాహ్య గుర్తింపు కాదు; తనలోని మానవత్వాన్ని, వివేకాన్ని, సృజనాత్మక శక్తిని మరియు ఇతరుల పట్ల బాధ్యతను ఎంతగా పెంచుకుంటాడన్నదే అసలు విషయం. “మాయ” అనే భావాన్ని కూడా ఒక వ్యక్తిని నిందించడానికి కాకుండా, మనలోనే ఏర్పడే అపోహలు, భ్రమలు, అహంకారాలు మరియు పరస్పర అపార్థాలకు ఒక తాత్విక రూపకంగా చూడాలని కోరుతున్నాను.

ఎవరినీ బలవంతంగా ఏదైనా నమ్మమని నేను కోరడం లేదు. మీరు స్వయంగా పరిశీలించి, ప్రశ్నించి, మీ అనుభవాలను సాక్ష్యాలతో సరిపోల్చుకుని, మీ మనస్సాక్షికి అనుగుణంగా ముందుకు సాగాలని మాత్రమే ఆశీర్వాదపూర్వకంగా కోరుతున్నాను. మనిషి తన స్వేచ్ఛను కోల్పోకుండా ఉన్నతమైన చైతన్యాన్ని అన్వేషించడం సాధ్యమే; కళాకారుడు తన కళను కోల్పోకుండా ఆధ్యాత్మికతను అన్వేషించడం కూడా సాధ్యమే. అందుకే తెలివిగా, వివేకంతో, పరస్పర గౌరవంతో ముందుకు రావాలని మీ అందరికీ ఆత్మీయంగా విజ్ఞప్తి చేస్తున్నాను.

సినిమా రంగంలోని ఆత్మీయ పుత్రులు మోహన్‌బాబు గారికి, విష్ణువర్ధన్ బాబు గారికి, మహేశ్ బాబు గారికి, చిరంజీవి గారికి మరియు ఇతర నటీనటులందరికీ, సంగీత దర్శకులు, గాయకులు, రచయితలు, కవులు, సాహిత్యకారులు, సాంకేతిక నిపుణులు మరియు మీడియా ప్రతినిధులందరికీ ఇదే సందేశం. మీ కళ ప్రజల మనస్సులను ప్రభావితం చేయగల శక్తి కలిగినది కాబట్టి, ఆ శక్తిని విభేదాలను పెంచడానికి కాకుండా మానవత్వం, జ్ఞానం, సృజనాత్మకత, సహకారం మరియు సమాజ శ్రేయస్సు కోసం వినియోగించాలని కోరుతున్నాను.

ఆత్మీయ పుత్రులు ఎంఎం కీరవాణి గారికి, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ గారికి, చంద్రబోస్ గారికి మరియు సమస్త సంగీత–సాహిత్య సృజనకర్తలకు ప్రత్యేకంగా నా ఆశీర్వాదాలు. మీ ద్వారా వెలువడే ప్రతి పాట, పద్యం, స్వరం, కథ, సంభాషణ మరియు కళాత్మక ఆలోచన అనేక కోట్ల మనస్సులను తాకుతుంది. అందువల్ల సృజనకు మూలమైన మానవ అనుభవాన్ని గౌరవిస్తూ, మీ కళను సమాజంలోని మనస్సులను కలిపే వంతెనగా అభివృద్ధి చేసుకోవాలని కోరుతున్నాను. మీ సృజనలను ఏ ఒక్క వ్యక్తి స్వంతంగా ప్రకటించుకోవడం కంటే, వాటి వెనుక ఉన్న సమాజం, సంస్కృతి, అనుభవం, గురుత్వం మరియు సహకారాన్ని గుర్తించడం మరింత విశాలమైన దృక్పథానికి దారితీస్తుంది.

2003 జనవరి 1వ తేదీకి సంబంధించిన సంఘటనలను సాక్ష్యాలుగా భావిస్తున్న వారు, ఆ సందర్భంలో తమకు తెలిసిన విషయాలను తేదీలు, ప్రదేశాలు, వ్యక్తుల వివరాలు మరియు అందుబాటులో ఉన్న పత్రాలతో క్రమబద్ధంగా నమోదు చేసుకోవాలి. ఎవరి మీదా నిర్ధారణలేని ఆరోపణలు చేయకుండా, ఎవరి అనుభవాన్నీ అవమానించకుండా, వ్యక్తిగత జ్ఞాపకాలను మరియు ధృవీకరించగల సాక్ష్యాలను వేర్వేరుగా నమోదు చేయడం భవిష్యత్ పరిశీలనకు ఎంతో ఉపయోగపడుతుంది. ఈ విధంగా ఒకసారి జరిగిన సంఘటనల చక్రాన్ని సాక్ష్యాధారాలతో పునర్నిర్మించగలిగితే, తరువాతి తరాలకు అది ఒక అధ్యయన సామగ్రిగా నిలిచే అవకాశం ఉంటుంది.

దేశాన్ని సజీవంగా ఉంచేది కేవలం రాజకీయ వ్యవస్థ కాదు; ప్రజల ఆలోచనా శక్తి, కళా సృజన, శాస్త్రీయ దృష్టి, నైతిక బాధ్యత, పరస్పర విశ్వాసం మరియు మానవీయ విలువల సమష్టి జీవశక్తి. రాజకీయ చలగాటాలు, వ్యక్తిగత ప్రయోజనాలు, అపోహలు, మాయా భావనలు లేదా పరస్పర విభేదాలు మనస్సులను విభజించకుండా, ప్రతి వ్యక్తి తన వివేకాన్ని కేంద్రంగా చేసుకుని ముందుకు సాగాలి. కళాకారులు, మీడియా, సాక్షులు, విద్యావేత్తలు మరియు సాధారణ ప్రజలు కలిసి సత్యాన్వేషణకు ప్రాధాన్యత ఇస్తే, సమాజం మరింత చైతన్యవంతంగా మారుతుంది.

కాబట్టి ఆత్మీయ పుత్రులందరికీ నా ఆశీర్వాదపూర్వక అభిమతం ఇదే—తమ తమ అనుభవాలను నిజాయితీగా పరిశీలించండి, అందుబాటులో ఉన్న సాక్ష్యాలను క్రమబద్ధంగా భద్రపరచండి, పరస్పర గౌరవాన్ని కాపాడండి, మానవత్వాన్ని కేంద్రంగా ఉంచండి. ఉన్నతమైన చైతన్యాన్ని అన్వేషించే ప్రతి ప్రయాణం స్వేచ్ఛ, వివేకం మరియు బాధ్యతతో కూడి ఉండాలి. మన కళ, మన మీడియా, మన సాహిత్యం, మన విజ్ఞానం మరియు మన సామాజిక వ్యవస్థ—all కలిసి మానవ మనస్సును బలపరిచే దిశగా అభివృద్ధి చెందాలని కోరుకుంటున్నాను. ఈ మార్గంలో ముందుకు సాగుతున్న ప్రతి ఆత్మీయ పుత్రునికి, ప్రతి సాక్షికి, ప్రతి సృజనకర్తకు మరియు సమస్త మానవజాతికి నా ఆశీర్వాదపూర్వక అభినందనలు తెలియజేస్తున్నాను.

సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి రాజాశీర్వాద సందేశం

తెలుగు చలనచిత్ర, సంగీత, సాహిత్య, మీడియా రంగాల ఆత్మీయ పుత్రులకు

ఆత్మీయ పుత్రులు మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి, మోహన్‌బాబు గారికి, విష్ణువర్ధన్ బాబు గారికి, మహేశ్ బాబు గారికి, చిరంజీవి గారికి, ఎంఎం కీరవాణి గారికి, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ గారికి, చంద్రబోస్ గారికి, డాక్టర్ ఎస్. రామకృష్ణారావు గారికి, డాక్టర్ ఎన్.వి. నాయుడు గారికి, భరతలక్ష్మి గారికి, చిత్కలాదేవి గారికి, బాపూజీరావు గారికి, రాజబాపారావు గారికి, సుసీలా గారికి, మరియు 2003 జనవరి 1వ తేదీ నాటి పరిణామాలను తమ తమ అనుభవాలు, జ్ఞాపకాలు లేదా సాక్ష్యాల ద్వారా తెలిసిన ఇతర ఆత్మీయ పుత్రులందరికీ—సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి ఆశీర్వాదపూర్వక రాజసందేశం.

చైతన్యాన్ని మేల్కొల్పే కళకు రాజాశీర్వాదం

ఆత్మీయ పుత్రులారా, కళ అనేది కేవలం వినోదానికి మాత్రమే పరిమితమైన సాధనం కాదు; అది మానవ మనస్సును స్పృశించే శక్తివంతమైన వ్యక్తీకరణ. ఒక పాట, ఒక పద్యం, ఒక సంభాషణ, ఒక నటన, ఒక స్వరం లేదా ఒక చిత్రం—మనిషి అంతరంగంలో ఆలోచనను, ప్రశ్నను, అనుభూతిని మరియు చైతన్యాన్ని మేల్కొల్పగలదు. అందువల్ల మీకు ప్రసాదించబడిన కళాసామర్థ్యాన్ని పరస్పర గౌరవం, మానవత్వం, సత్యాన్వేషణ మరియు సమాజ శ్రేయస్సుకు అంకితం చేయాలని సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి రాజాశీర్వాదం.

మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి, మీరు ఒక సందర్భంలో ఫోన్ ద్వారా పలికించిన “రాని వచ్చాడు, ఆరామయ్య, వస్తూ చేశాడు ఏదో మాయ” అనే పాట లేదా భావవ్యక్తీకరణను నేను ఒక కళాత్మక సాక్ష్యంగా స్మరిస్తున్నాను. ఆ వ్యక్తీకరణ మీ ఉద్దేశం, మీ అనుభవం మరియు ఆ కాలంలోని సందర్భంతో కలిసి మాత్రమే అర్థం చేసుకోవాలి. అయినప్పటికీ, ఒక కళాకారుని స్వరం మరొక మనస్సులో ఏ విధమైన ప్రతిధ్వనిని సృష్టిస్తుందో పరిశీలించడానికి ఇటువంటి సంఘటనలు ఒక ఆసక్తికరమైన మానవ అధ్యయనంగా నిలవగలవు.

మానవత్వం నుండి మహత్తర చైతన్యానికి

ఆత్మీయ పుత్రులారా, మనిషి తనను కేవలం శరీరంగా, వృత్తిగా, కీర్తిగా, సంపదగా లేదా సామాజిక గుర్తింపుగా మాత్రమే పరిమితం చేసుకున్నప్పుడు తనలోని విశాలమైన చైతన్యాన్ని పూర్తిగా అనుభవించలేడు. అదే సమయంలో, తనకు వచ్చిన ఏ ఆధ్యాత్మిక లేదా అసాధారణ అనుభూతినైనా తక్షణమే అంతిమ సత్యంగా ప్రకటించడం కూడా వివేకపూర్వక మార్గం కాదు. అనుభవాన్ని గౌరవించాలి; సాక్ష్యాన్ని పరిశీలించాలి; వివేకాన్ని కేంద్రంగా ఉంచాలి. ఈ మూడు కలిసినప్పుడే మనస్సు భ్రమల నుండి విముక్తమై ఉన్నతమైన జ్ఞానానికి ప్రయాణించగలదు.

“మాయ” అనేది ఇతరులపై మోపే నింద కాదు; మనలోని అపోహలు, అహంకారాలు, భయాలు, అనుమానాలు, స్వార్థాలు మరియు పరస్పర అపార్థాలకు తాత్విక రూపకంగా కూడా దానిని చూడవచ్చు. మనిషిని రెచ్చగొట్టేది బయటివాడు మాత్రమే కాదు; కొన్నిసార్లు మన అంతరంగంలోని అస్పష్టతే మనలను మరింత ఉద్రిక్తతకు నడిపిస్తుంది. అందుకే చైతన్యానికి ముందు వివేకం, విశ్వాసానికి ముందు పరిశీలన, అధికారానికి ముందు బాధ్యత అనే రాజధర్మాన్ని పాటించవలసిందిగా కోరుతున్నాను.

సాక్ష్యానికి గౌరవం — సత్యానికి సమర్పణ

2003 జనవరి 1వ తేదీకి సంబంధించిన సంఘటనలను తమ జీవిత అనుభవాలలో భాగంగా గుర్తుచేసుకునే వారు, తమకు తెలిసిన విషయాలను తేదీలు, ప్రదేశాలు, వ్యక్తుల పేర్లు, పత్రాలు మరియు ప్రత్యక్ష అనుభవాల ఆధారంగా క్రమబద్ధంగా నమోదు చేసుకోవాలి. ఎవరి విశ్వాసాన్నీ అవమానించకుండా, అదే సమయంలో నిర్ధారణ లేని విషయాలను నిర్ధారిత సత్యాలుగా ప్రకటించకుండా ముందుకు సాగడం సత్యాన్వేషణకు తగిన రాజమార్గం. ప్రతి సాక్షి తనకు ప్రత్యక్షంగా తెలిసినదాన్ని మాత్రమే స్పష్టంగా చెప్పి, విన్నది, అనుకున్నది, అనుభవించినది అనే మూడు స్థాయిలను వేరు చేయాలి.

ఈ విధంగా సాక్ష్యాలను సంరక్షించడం ద్వారా ఒక సంఘటనకు సంబంధించిన చరిత్రను భవిష్యత్ తరాలు మరింత నిష్పాక్షికంగా పరిశీలించగలవు. వ్యక్తిగత జ్ఞాపకాలు మానవ జీవితంలో విలువైనవే; కానీ వాటి చారిత్రక ప్రాముఖ్యతను నిర్ణయించడానికి పత్రాలు మరియు స్వతంత్ర ధృవీకరణలు కూడా అవసరమవుతాయి. అందువల్ల సాక్ష్యాన్ని దాచకుండా, వక్రీకరించకుండా, అతిశయింపకుండా భద్రపరచడం ప్రతి ఆత్మీయ పుత్రుని ధర్మంగా భావించాలి.

కళాకారులందరికీ రాజసంబోధన

మోహన్‌బాబు గారికి, విష్ణువర్ధన్ బాబు గారికి, మహేశ్ బాబు గారికి, చిరంజీవి గారికి, మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి మరియు తెలుగు చలనచిత్ర రంగంలోని సమస్త నటీనటులకు—మీరు ప్రజల మనస్సులతో నేరుగా సంభాషించే సృజనకర్తలు. మీ కళ ద్వారా వెలువడే పాత్రలు, మాటలు, పాటలు మరియు భావాలు సమాజపు ఊహాశక్తిలో దీర్ఘకాలం నిలిచే సామర్థ్యం కలిగి ఉంటాయి. కాబట్టి మీ కళను విభజనకు కాకుండా సంభాషణకు, ద్వేషానికి కాకుండా మానవత్వానికి, అపోహలకు కాకుండా ఆలోచనకు ఉపయోగించే దిశలో అభివృద్ధి చేసుకోవాలని రాజాశీర్వాదం.

ఎంఎం కీరవాణి గారికి, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ గారికి, చంద్రబోస్ గారికి మరియు సంగీత–సాహిత్య ప్రపంచంలోని సమస్త సృజనకర్తలకు కూడా ఇదే సందేశం. మీ స్వరం అనేక మనస్సులకు చేరుతుంది; మీ పదం అనేక హృదయాలలో ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ఆ సృజనకు మీ వ్యక్తిగత ప్రతిభతో పాటు సమాజం, సంస్కృతి, గురువులు, సహచరులు మరియు అనేక తరాల సృజనాత్మక వారసత్వం కూడా ఆధారం. అందువల్ల సృష్టిని వ్యక్తిగత కీర్తి దాటి ఒక విశాలమైన మానవ సమర్పణగా చూడగలిగితే కళ మరింత శాశ్వతమైన విలువను పొందుతుంది.

ప్రజా మనో రాజ్యానికి కళా–చైతన్య సమర్పణ

సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి దృష్టిలో ప్రజా మనో రాజ్యం అనేది ప్రతి మనస్సుకు గౌరవం, ఆలోచనకు స్వేచ్ఛ, జ్ఞానానికి ప్రాధాన్యత మరియు పరస్పర బాధ్యత కలిగిన ఒక తాత్విక వ్యవస్థగా భావించవచ్చు. ఇందులో ఏ ఒక్క వ్యక్తి మనస్సు మరొకరి మనస్సును బలవంతంగా నియంత్రించదు. ప్రతి మనస్సు తన వివేకాన్ని అభివృద్ధి చేసుకుంటూ, సమష్టి మానవ శ్రేయస్సుతో అనుసంధానమవుతుంది.

ఈ భావనలో సినిమా, సంగీతం, సాహిత్యం మరియు మీడియా కేవలం పరిశ్రమలు కావు; అవి సమాజపు సామూహిక కల్పనాశక్తిని మలిచే సాంస్కృతిక వ్యవస్థలు. అందువల్ల మీరు సృష్టించే ప్రతి కళారూపాన్ని మానవ మనస్సుల మధ్య ఒక వంతెనగా నిర్మించగలిగితే, సమాజం మరింత సంభాషణాత్మకంగా, సృజనాత్మకంగా మరియు చైతన్యవంతంగా ఎదగగలదు.

రాజధర్మం — స్వేచ్ఛ, వివేకం, బాధ్యత

ఆత్మీయ పుత్రులారా, మీపై ఏ విశ్వాసాన్నీ బలవంతంగా మోపడం ఈ సందేశం ఉద్దేశం కాదు. మీకు వచ్చిన అనుభవాలను మీరు స్వయంగా పరిశీలించండి; మీకు లభించిన సాక్ష్యాలను మీరు స్వయంగా ధృవీకరించండి; మీ కళను మీ స్వంత మనస్సాక్షి మరియు బాధ్యతతో ముందుకు తీసుకెళ్లండి. సత్యం నిజంగా సత్యమైతే, అది ప్రశ్నలను తట్టుకుని నిలబడగలగాలి; విశ్వాసం నిజంగా విలువైనదైతే, అది స్వేచ్ఛను గౌరవించగలగాలి.

రాజ్యం యొక్క బలం కేవలం అధికారంలో ఉండదు; ప్రజల మనస్సుల బలం, వారి వివేకం, వారి సృజనాత్మకత, వారి పరస్పర విశ్వాసం మరియు వారి నైతిక బాధ్యతలో ఉంటుంది. రాజకీయ చలగాటాలు, వ్యక్తిగత ప్రయోజనాలు, ప్రచారం, అపార్థాలు మరియు భ్రమలు ప్రజల ఆలోచనా స్వాతంత్ర్యాన్ని అధిగమించకుండా జాగ్రత్తగా ఉండాలి. కళాకారులు మరియు మీడియా ప్రజలకు ఆలోచించే స్థలాన్ని అందించినప్పుడు ప్రజాస్వామ్య సంభాషణ మరింత పరిపక్వమవుతుంది.

సార్వభౌమ ఆశీర్వచనం

కాబట్టి ఆత్మీయ పుత్రులారా—మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి, మోహన్‌బాబు గారికి, విష్ణువర్ధన్ బాబు గారికి, మహేశ్ బాబు గారికి, చిరంజీవి గారికి, ఎంఎం కీరవాణి గారికి, దేవిశ్రీ ప్రసాద్ గారికి, చంద్రబోస్ గారికి, సమస్త నటీనటులకు, గాయకులకు, సంగీతకారులకు, రచయితలకు, కవులకు, సాహిత్యకారులకు, మీడియా ప్రతినిధులకు మరియు సాక్షులందరికీ—సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి ఆశీర్వాదపూర్వక అభిమూర్తి ఇదే: మీ కళను చైతన్యానికి, మీ జ్ఞానాన్ని సత్యాన్వేషణకు, మీ మాటను మానవ సమైక్యతకు, మీ సృజనను భవిష్యత్ తరాల మేలుకు అంకితం చేయండి.

మనస్సులను బలహీనపరిచే భ్రమల స్థానంలో వివేకాన్ని నిలబెట్టండి. పరస్పర అనుమానాల స్థానంలో సంభాషణను పెంచండి. వ్యక్తిగత కీర్తి స్థానంలో సృజనాత్మక సమర్పణను పెంచండి. నిర్ధారణలేని ఆరోపణల స్థానంలో సాక్ష్యాన్ని నిలబెట్టండి. భయానికి బదులుగా జ్ఞానాన్ని, విభేదానికి బదులుగా మానవత్వాన్ని, అహంకారానికి బదులుగా సేవాభావాన్ని పెంపొందించండి.

సర్వమానవ మనస్సుల శ్రేయస్సే రాజధర్మం;

సత్యాన్వేషణే జ్ఞానధర్మం;

మానవత్వమే కళాధర్మం;

వివేకమే చైతన్యానికి ద్వారం.

ఈ మార్గంలో తమ తమ స్వేచ్ఛను, వివేకాన్ని మరియు బాధ్యతను కాపాడుకుంటూ ముందుకు సాగుతున్న సమస్త ఆత్మీయ పుత్రులకు సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి రాజాశీర్వాదాలు.

సాక్ష్య సంరక్షణ — సత్యాన్వేషణకు కార్యాచరణ పిలుపు

ఆత్మీయ పుత్రులారా, 2003 జనవరి 1వ తేదీకి సంబంధించిన సంఘటనలను తమకు తెలిసిన మేరకు గుర్తుచేసుకునే ప్రతి సాక్షి ఇకపై కేవలం జ్ఞాపకాన్ని చెప్పడం వద్దు; తమకు తెలిసిన విషయాన్ని క్రమబద్ధమైన సాక్ష్యపత్రంగా నమోదు చేయాలి. ప్రతి వ్యక్తి ముందుగా ఒక స్వతంత్ర వాంగ్మూలాన్ని సిద్ధం చేసి, సంఘటన జరిగిన తేదీ, సమయం, ప్రదేశం, అక్కడ ఉన్న వ్యక్తులు, తాను ప్రత్యక్షంగా చూసినది, విన్నది, స్వయంగా అనుభవించినది అనే అంశాలను విడివిడిగా నమోదు చేయాలి.

1. వ్యక్తిగత వాంగ్మూలం సిద్ధం చేయాలి

ప్రతి సాక్షి తన స్వంత మాటల్లో ఒక లిఖిత ప్రకటన తయారు చేయాలి. అందులో ఊహలు లేదా తరువాత విన్న విషయాలను ప్రత్యక్ష అనుభవాలతో కలపకుండా, “నేను ప్రత్యక్షంగా చూశాను”, “నేను స్వయంగా విన్నాను”, “నాకు తరువాత తెలిసింది” అని స్పష్టంగా వేరు చేయాలి. అవసరమైతే ఆ ప్రకటనపై తేదీ వేసి సంతకం చేయాలి.

2. పాత పత్రాలను సేకరించాలి

2003 జనవరి 1వ తేదీకి లేదా దాని ముందు–తరువాత కాలానికి సంబంధించిన లేఖలు, ఫోన్ రికార్డులు, డైరీ నోట్లు, ఆహ్వాన పత్రాలు, అధికారిక ఉత్తరాలు, సమావేశ వివరాలు, ఫోటోలు, ఆడియోలు, వీడియోలు, పత్రికా కథనాలు లేదా ఇతర సమకాలీన రికార్డులు ఎవరి వద్ద ఉన్నాయో గుర్తించాలి. అసలు పత్రాలను నష్టపరచకుండా, వాటి స్కాన్ లేదా డిజిటల్ కాపీ తయారు చేసి భద్రపరచాలి.

3. సాక్షుల జాబితా రూపొందించాలి

ఆ సంఘటనకు సంబంధించి ప్రత్యక్షంగా తెలిసిన వ్యక్తుల పేర్లను ఒక జాబితాగా రూపొందించాలి. ప్రతి వ్యక్తి పేరు, ఆ సమయంలో ఉన్న పాత్ర లేదా సంబంధం, సంఘటన గురించి ప్రత్యక్షంగా తెలిసిన అంశం మరియు అందుబాటులో ఉన్న సంప్రదింపు లేదా పత్ర ఆధారం ఉంటే వాటిని వేర్వేరుగా నమోదు చేయాలి. పేరును చేర్చడం అనేది ఆ వ్యక్తి చెప్పిన విషయాన్ని ధృవీకరించినట్లు కాదు అనే నియమాన్ని పాటించాలి.

4. సంఘటనల కాలక్రమం తయారు చేయాలి

2003 జనవరి 1వ తేదీ ఒక్కటినే కాకుండా, దానికి ముందు జరిగిన మరియు తరువాత జరిగిన సంబంధిత పరిణామాలను తేదీ–సంఘటన–వ్యక్తులు–పత్ర ఆధారం అనే నాలుగు కాలములతో టైమ్‌లైన్‌గా రూపొందించాలి. దీనివల్ల జ్ఞాపకాలు, పత్రాలు మరియు సంఘటనల మధ్య ఉన్న సంబంధాలను తరువాత స్వతంత్రంగా పరిశీలించడం సులభమవుతుంది.

5. కళా వ్యక్తీకరణలను ప్రత్యేకంగా నమోదు చేయాలి

మాగంటి మురళీమోహన్ గారు లేదా ఇతర కళాకారుల ద్వారా పలికించబడినట్లు గుర్తున్న పాటలు, పద్యాలు, సంభాషణలు లేదా ఇతర కళా వ్యక్తీకరణలు ఉంటే వాటి ఖచ్చితమైన తేదీ, సందర్భం, అందుబాటులో ఉన్న రికార్డు మరియు మూలం నమోదు చేయాలి. ఒక పాట లేదా సంభాషణను ఏదైనా వ్యక్తిగత సంఘటనకు ఆధారంగా ఉపయోగించాలంటే, ముందుగా దాని అసలు రికార్డు మరియు సందర్భాన్ని ధృవీకరించాలి.

6. అసలు మరియు వివరణను వేరు చేయాలి

ప్రతి సాక్ష్యానికి రెండు భాగాలు ఉండాలి:

(అ) అసలు ఆధారం — పత్రం, రికార్డింగ్, ఫోటో, తేదీ లేదా ప్రత్యక్ష వాంగ్మూలం;

(ఆ) దాని గురించి వ్యక్తి ఇచ్చే వివరణ.

ఈ రెండింటినీ కలిపి ఒకే నిర్ధారణగా చూపకుండా వేరు చేయడం అత్యంత ముఖ్యమైనది.

7. స్వతంత్ర ధృవీకరణ పొందాలి

ఒక వ్యక్తి చెప్పిన విషయాన్ని సాధ్యమైనప్పుడు మరొక స్వతంత్ర పత్రం లేదా ప్రత్యక్ష సాక్షితో సరిపోల్చాలి. రెండు వేర్వేరు ఆధారాలు ఒకే తేదీ, ప్రదేశం లేదా సంఘటనను సూచిస్తే, వాటి సంబంధాన్ని నమోదు చేయాలి. విరుద్ధమైన వివరాలు ఉంటే వాటిని తొలగించకుండా “ధృవీకరించబడలేదు” లేదా “వివరాల్లో భేదం ఉంది” అని స్పష్టంగా నమోదు చేయాలి.

8. డిజిటల్ సాక్ష్యానికి సంరక్షణ నియమాలు పాటించాలి

ఫోటోలు, ఆడియోలు, వీడియోలు లేదా డిజిటల్ పత్రాలను ఎడిట్ చేసి అసలు రూపాన్ని మార్చకుండా, సాధ్యమైనంతవరకు మూల ఫైల్, దాని కాపీ, ఫైల్ పేరు, లభించిన తేదీ మరియు మూలం నమోదు చేయాలి. పాత రికార్డులను సామాజిక మాధ్యమాల్లో ముందుగా ప్రచారం చేయడం కంటే, మొదట వాటి భద్రత మరియు ప్రామాణికతను కాపాడడం మంచిది.

9. ఒక సమగ్ర “సాక్ష్య దస్తావేజు” రూపొందించాలి

సేకరించిన సమాచారాన్ని చివరికి ఒకే క్రమబద్ధమైన దస్తావేజుగా రూపొందించాలి. అందులో సంఘటనల కాలక్రమం, సాక్షుల వాంగ్మూలాలు, పత్రాల జాబితా, డిజిటల్ రికార్డుల జాబితా, ధృవీకరించబడిన అంశాలు, ఇంకా ధృవీకరించాల్సిన అంశాలు మరియు విభిన్న వాదనలు ప్రత్యేక విభాగాలుగా ఉండాలి.

10. సంబంధిత అధికారిక సంస్థలకు సమర్పించాలి

విషయం నిజంగా అధికారిక పరిశీలనకు సంబంధించినదైతే, దస్తావేజును తగిన చట్టపరమైన లేదా అధికారిక సంస్థకు సమర్పించాలి. సమర్పణకు ముందు పత్రాల అసలులను భద్రపరచి, సమర్పించిన కాపీల జాబితా మరియు సమర్పణ తేదీని నమోదు చేయాలి. అవసరమైతే న్యాయ నిపుణుడి లేదా సంబంధిత రికార్డు-నిపుణుడి సలహా తీసుకోవాలి.

సాక్ష్యానికి రాజధర్మం

ఆత్మీయ పుత్రులారా, ఈ కార్యాచరణ యొక్క ఉద్దేశం ఎవరి మీదైనా ఆరోపణలు చేయడం కాదు; ఏది నిజంగా జరిగింది, ఏది వ్యక్తిగత జ్ఞాపకం, ఏది తరువాత ఏర్పడిన వివరణ, ఏది పత్రంతో నిర్ధారించగల విషయం అనే భేదాన్ని స్పష్టంగా నిలబెట్టడం. సాక్ష్యం ఉన్న చోట సాక్ష్యాన్ని చూపాలి; సాక్ష్యం లేని చోట “ఇది నా అనుభవం” అని మాత్రమే చెప్పాలి. ఈ నియమం ప్రతి వ్యక్తి గౌరవాన్ని కూడా కాపాడుతుంది, సత్యాన్వేషణ యొక్క విశ్వసనీయతను కూడా పెంచుతుంది.

అందువల్ల 2003 జనవరి 1వ తేదీకి సంబంధించిన సాక్షులు, కళాకారులు, మీడియా ప్రతినిధులు మరియు ఇతర సంబంధిత వ్యక్తులందరూ జ్ఞాపకం → లిఖిత వాంగ్మూలం → పత్రాల సేకరణ → కాలక్రమం → స్వతంత్ర ధృవీకరణ → సాక్ష్య దస్తావేజు → తగిన అధికారిక సమర్పణ అనే క్రమంలో ముందుకు రావాలని సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి ఆశీర్వాదపూర్వక పిలుపుగా తెలియజేస్తున్నాను.

సత్యాన్ని అతిశయింపకండి.

సాక్ష్యాన్ని దాచకండి.

జ్ఞాపకాన్ని సాక్ష్యంగా మార్చకండి.

సాక్ష్యాన్ని అపార్థంగా మార్చకండి.

ప్రతి విషయాన్ని దాని ఆధారంతోనే నిలబెట్టండి.

ఇదే సాక్ష్యానికి గౌరవం; ఇదే సత్యాన్వేషణకు రాజమార్గం; ఇదే ప్రజా మనస్సుల విశ్వాసాన్ని కాపాడే ధర్మపద్ధతి.

ప్రత్యక్ష సాక్షుల బాధ్యతలు

ఆత్మీయ పుత్రులారా, ఒక సంఘటనకు ప్రత్యక్ష సాక్షిగా నిలిచిన వ్యక్తిపై గొప్ప బాధ్యత ఉంటుంది. ప్రత్యక్ష సాక్ష్యం అనేది కేవలం ఒక జ్ఞాపకం కాదు; అది నిజాయితీ, ఖచ్చితత్వం, కాలక్రమం మరియు బాధ్యతతో సమర్పించవలసిన వ్యక్తిగత వాంగ్మూలం. అందువల్ల ప్రతి ప్రత్యక్ష సాక్షి క్రింది నియమాలను పాటించవలసిందిగా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి ఆశీర్వాదపూర్వక పిలుపు.

1. ప్రత్యక్షంగా తెలిసిన విషయాన్ని మాత్రమే చెప్పాలి

సాక్షి తన కళ్లతో చూసినది, తన చెవులతో విన్నది లేదా స్వయంగా అనుభవించిన విషయాన్ని స్పష్టంగా చెప్పాలి. ఇతరుల ద్వారా తరువాత తెలిసిన సమాచారాన్ని ప్రత్యక్ష సాక్ష్యంగా చూపకూడదు.

2. వాస్తవం మరియు అభిప్రాయాన్ని వేరు చేయాలి

“ఇది జరిగింది” అనే వాస్తవ వాంగ్మూలం, “ఇలా జరిగి ఉండవచ్చు” అనే అభిప్రాయం, “దీని అర్థం ఇదని నేను భావిస్తున్నాను” అనే వ్యక్తిగత వ్యాఖ్య—ఈ మూడింటినీ వేర్వేరుగా నమోదు చేయాలి.

3. తేదీ, సమయం, ప్రదేశాన్ని గుర్తించాలి

సాధ్యమైనంత ఖచ్చితంగా సంఘటన జరిగిన తేదీ, సమయం మరియు ప్రదేశాన్ని నమోదు చేయాలి. ఖచ్చితంగా గుర్తులేకపోతే ఊహించి సమయం లేదా తేదీ చెప్పకుండా, “సుమారుగా” లేదా “నాకు ఖచ్చితంగా గుర్తులేదు” అని పేర్కొనాలి.

4. వ్యక్తులను గుర్తించడంలో జాగ్రత్త వహించాలి

సంఘటనలో ఉన్న వ్యక్తి ఎవరో ప్రత్యక్షంగా తెలుసా, లేక తరువాత ఎవరో చెప్పారా అనే విషయాన్ని స్పష్టంగా పేర్కొనాలి. పేర్లు తెలియనప్పుడు ఊహించి పేర్లు చేర్చకూడదు.

5. అసలు ఆధారాలను కాపాడాలి

ఫోటోలు, లేఖలు, ఆడియోలు, వీడియోలు, డైరీలు, సందేశాలు లేదా ఇతర పత్రాలు ఉంటే వాటిని మార్చకుండా భద్రపరచాలి. సాధ్యమైనంతవరకు అసలు రూపాన్ని అలాగే ఉంచి, అవసరమైనప్పుడు కాపీని మాత్రమే సమర్పించాలి.

6. వాంగ్మూలాన్ని స్వతంత్రంగా నమోదు చేయాలి

ఇతర సాక్షులు చెప్పిన విషయాలను ముందుగా తెలుసుకుని వాటికి అనుగుణంగా తన జ్ఞాపకాన్ని మార్చుకోకుండా, ప్రతి సాక్షి ముందుగా తనకు స్వయంగా గుర్తున్న విషయాలను స్వతంత్రంగా రాయాలి.

7. తప్పు గుర్తొస్తే సరిదిద్దాలి

తరువాత ఏదైనా తేదీ, పేరు, సమయం లేదా సంఘటన వివరంలో పొరపాటు తెలిసినప్పుడు పాత వాంగ్మూలాన్ని దాచిపెట్టకుండా, ఏ వివరాన్ని ఎందుకు సరిచేస్తున్నారో స్పష్టంగా నమోదు చేయాలి. తప్పును అంగీకరించడం సాక్ష్యాన్ని బలహీనపరచదు; నిజాయితీని బలపరుస్తుంది.

8. ఒత్తిడి లేదా ప్రలోభానికి లోనుకాకూడదు

ఎవరైనా వ్యక్తి, సంస్థ, సమూహం లేదా ఇతర ప్రయోజనం కోసం తనకు తెలియని విషయాన్ని చెప్పమని, వాంగ్మూలాన్ని మార్చమని లేదా ఏదైనా విషయాన్ని దాచమని ఒత్తిడి చేస్తే దానికి లోబడకూడదు. తనకు తెలిసిన వాస్తవాన్ని మాత్రమే నిలబెట్టాలి.

9. ప్రజా ప్రచారం కంటే సాక్ష్య సంరక్షణకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వాలి

ధృవీకరించని ఆరోపణలు లేదా వ్యక్తిగత వివరాలను సామాజిక మాధ్యమాల్లో ప్రచారం చేయకుండా, అవసరమైతే తగిన అధికారిక లేదా చట్టపరమైన మార్గంలో సాక్ష్యాన్ని సమర్పించాలి. ముఖ్యంగా ఇతరుల గౌరవం మరియు వ్యక్తిగత గోప్యతకు అనవసరమైన నష్టం కలగకుండా జాగ్రత్త వహించాలి.

10. ప్రశ్నలకు నిజాయితీగా సమాధానం ఇవ్వాలి

అధికారిక విచారణ లేదా చట్టపరమైన ప్రక్రియలో సాక్షిగా పిలువబడితే, తనకు గుర్తున్న మేరకు స్పష్టంగా సమాధానం ఇవ్వాలి. గుర్తులేని విషయాన్ని ఊహించి చెప్పకుండా “నాకు తెలియదు”, “నాకు గుర్తులేదు”, లేదా “నేను ప్రత్యక్షంగా చూడలేదు” అని చెప్పే ధైర్యం కలిగి ఉండాలి.

11. సాక్ష్యాన్ని తీర్పుగా మార్చకూడదు

ప్రత్యక్ష సాక్షి యొక్క బాధ్యత సంఘటనను వివరించడం; తుది న్యాయ లేదా చారిత్రక నిర్ణయాన్ని స్వయంగా ప్రకటించడం కాదు. సాక్ష్యం ఏమి చూపుతుందో స్పష్టంగా సమర్పించి, దాని ఆధారంగా నిర్ణయం తీసుకునే బాధ్యతను సంబంధిత అధికారిక సంస్థలకు, పరిశోధకులకు లేదా న్యాయ ప్రక్రియకు వదిలివేయాలి.

12. ప్రతి వాంగ్మూలానికి బాధ్యత వహించాలి

తాను సమర్పించే ప్రకటన తనకు తెలిసిన వాస్తవాల ఆధారంగానే ఉందని సాక్షి స్పష్టంగా ప్రకటించాలి. ఉద్దేశపూర్వకంగా తప్పుడు సమాచారం ఇవ్వడం లేదా సాక్ష్యాన్ని మార్చడం తీవ్రమైన విషయం; అందువల్ల ప్రతి మాటను బాధ్యతతో పలకాలి.

---

ప్రత్యక్ష సాక్షి యొక్క పన్నెండు ధర్మాలు

చూసినదాన్ని మాత్రమే చెప్పాలి.

విన్నదాన్ని విన్నట్లుగానే చెప్పాలి.

విన్నదాన్ని చూసినట్లుగా చెప్పకూడదు.

ఊహను వాస్తవంగా చెప్పకూడదు.

తేదీ తెలియకపోతే ఊహించకూడదు.

పేరు తెలియకపోతే కల్పించకూడదు.

అసలు ఆధారాన్ని మార్చకూడదు.

తప్పు తెలిసితే సరిచేయాలి.

ఒత్తిడికి లొంగకూడదు.

అనవసర ప్రచారం చేయకూడదు.

సాక్ష్యాన్ని తీర్పుగా ప్రకటించకూడదు.

సత్యం తెలిసినంత మేరకు మాత్రమే, భయమూ భ్రమా లేకుండా, బాధ్యతతో చెప్పాలి.

ఇదే ప్రత్యక్ష సాక్షి యొక్క సాక్ష్యధర్మం.

ఇదే సత్యానికి గౌరవం.

ఇదే మానవ గౌరవానికి రక్షణ.

ఇదే భవిష్యత్ తరాలకు విశ్వసనీయమైన చరిత్రను అందించే మార్గం.

సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి ప్రత్యక్ష సాక్ష్య ధర్మ రాజాజ్ఞ

సత్యసాక్షులకై ఆశీర్వాదపూర్వక రాజసందేశం

ఆత్మీయ పుత్రులారా—

డాక్టర్ ఎస్. రామకృష్ణారావు గారికి, డాక్టర్ ఎన్.వి. నాయుడు గారికి, భరతలక్ష్మి గారికి, చిత్కలాదేవి గారికి, బాపూజీరావు గారికి, రాజబాపారావు గారికి, సుసీలా గారికి, మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి, మరియు 2003 జనవరి 1వ తేదీ నాటి పరిణామాలను తమ తమ అనుభవాల ద్వారా తెలిసిన సమస్త సాక్షులకు—సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి రాజాశీర్వాదపూర్వక సాక్ష్యధర్మ పిలుపు.

సాక్షిగా నిలబడటం ఒక సాధారణ సామాజిక పాత్ర కాదు; అది కాలం ముందు నిలబడి తాను తెలిసిన సత్యాన్ని బాధ్యతతో సంరక్షించే ధర్మం. ఒక సంఘటనను చూసిన కన్ను, విన్న చెవి, అనుభవించిన మనస్సు—తరువాతి తరాలకు ఒక చారిత్రక ఆధారంగా మారే అవకాశం కలిగి ఉంటాయి. అందువల్ల సాక్షి తన జ్ఞాపకాన్ని అలంకరించకూడదు, ఇతరుల మాటలతో కలపకూడదు, తనకు తెలియని విషయాన్ని తెలిసినట్లుగా ప్రకటించకూడదు.

ప్రత్యక్ష సాక్ష్యానికి ప్రథమ రాజధర్మం

“నేను ప్రత్యక్షంగా చూచినది ఏమిటి?”

“నేను స్వయంగా విన్నది ఏమిటి?”

“నేను తరువాత ఇతరుల ద్వారా తెలుసుకున్నది ఏమిటి?”

ఈ మూడు ప్రశ్నలకు మూడు వేర్వేరు సమాధానాలు ఉండాలి.

ప్రత్యక్షంగా చూసిన విషయాన్ని ప్రత్యక్ష సాక్ష్యంగా పేర్కొనాలి. ఇతరుల ద్వారా విన్న విషయాన్ని విన్న సమాచారంగానే పేర్కొనాలి. వ్యక్తిగత అర్థం, విశ్వాసం లేదా ఊహను వ్యక్తిగత అభిప్రాయంగా మాత్రమే నమోదు చేయాలి. ఈ భేదాన్ని కాపాడటమే సాక్ష్యానికి మొదటి పవిత్రత.

కాలానికి సాక్ష్యంగా నిలవండి

2003 జనవరి 1వ తేదీకి సంబంధించిన సంఘటనల గురించి ఎవరి వద్ద జ్ఞాపకాలు, పత్రాలు లేదా ఇతర రికార్డులు ఉన్నాయో వారు వాటిని క్రమబద్ధంగా భద్రపరచాలి. సాధ్యమైనంతవరకు తేదీ, సమయం, ప్రదేశం, సందర్భం, ప్రత్యక్షంగా ఉన్న వ్యక్తులు మరియు అందుబాటులో ఉన్న ఆధారాలు నమోదు చేయాలి.

ఖచ్చితమైన సమయం గుర్తులేకపోతే సమయాన్ని సృష్టించకండి. పేరు ఖచ్చితంగా తెలియకపోతే ఊహించి పేరు చేర్చకండి. జ్ఞాపకం అస్పష్టంగా ఉంటే “నాకు ఖచ్చితంగా గుర్తులేదు” అని చెప్పడమే సాక్షి యొక్క నిజాయితీ. తెలియనిదాన్ని తెలియదని చెప్పగల ధైర్యమే సత్యసాక్షి యొక్క మహత్తర లక్షణం.

సాక్ష్యపత్రానికి రాజముద్ర

ప్రతి ప్రత్యక్ష సాక్షి తనకు తెలిసిన విషయాలను స్వయంగా లిఖితపూర్వకంగా నమోదు చేసుకోవాలి. ఆ ప్రకటనలో:

తేదీ — సమయం — ప్రదేశం — సంఘటన — ప్రత్యక్ష అనుభవం — ఇతరుల ద్వారా తెలిసిన సమాచారం — అందుబాటులో ఉన్న పత్రం — ధృవీకరించాల్సిన అంశం

అనే క్రమాన్ని పాటించాలి.

పాత లేఖలు, ఆహ్వాన పత్రాలు, డైరీలు, ఫోటోలు, ఆడియోలు, వీడియోలు, పత్రికా రికార్డులు లేదా ఇతర సమకాలీన పత్రాలు ఉంటే వాటి అసలు రూపాన్ని భద్రపరచాలి. వాటిని మార్చకుండా డిజిటల్ కాపీలు తయారు చేయాలి. అసలు ఆధారం ఒకటి; దాని వివరణ మరొకటి—ఈ రెండు కలగకుండా సంరక్షించాలి.

సాక్షుల సమాఖ్య — కానీ స్వతంత్ర వాంగ్మూలం

ఒక సంఘటనకు అనేక మంది సాక్షులు ఉంటే, వారి పేర్లను క్రమబద్ధంగా నమోదు చేయవచ్చు. అయితే ఒకరి జ్ఞాపకాన్ని మరొకరి జ్ఞాపకానికి సరిపడేలా మార్చకూడదు. ప్రతి సాక్షి ముందుగా తనకు స్వయంగా గుర్తున్న విషయాన్ని స్వతంత్రంగా నమోదు చేయాలి.

తరువాత వేర్వేరు వాంగ్మూలాలను పరస్పరం పోల్చి, ఏ అంశాలు ఒకే విధంగా ఉన్నాయి, ఏ అంశాలలో తేడాలు ఉన్నాయి, ఏ అంశాలకు పత్రాధారం ఉంది, ఏ అంశాలు ఇంకా ధృవీకరించాల్సి ఉన్నాయి అనే విషయాలను ప్రత్యేకంగా నమోదు చేయాలి.

తేడా ఉన్న వాంగ్మూలాన్ని తొలగించడం కాదు; ఆ తేడాను కూడా సాక్ష్య రికార్డులో భాగంగానే ఉంచాలి.

కళాసాక్ష్యానికి ప్రత్యేక బాధ్యత

మాగంటి మురళీమోహన్ గారికి మరియు తెలుగు చలనచిత్ర, సంగీత, సాహిత్య రంగాలకు సంబంధించిన ఆత్మీయ పుత్రులందరికీ ప్రత్యేకంగా ఈ రాజసందేశం. ఒక పాట, పద్యం, సంభాషణ లేదా కళాత్మక వ్యక్తీకరణ ఏదైనా ఒక వ్యక్తిగత సంఘటనకు సంబంధం ఉందని భావించినప్పుడు, ముందుగా దాని అసలు రికార్డు, తేదీ, సందర్భం మరియు మూలాన్ని పరిశీలించాలి.

ఒక కళాకృతి తనంతట తాను ఒక చారిత్రక సంఘటనకు నిర్ధారణగా మారదు. దాని సందర్భం, కాలం మరియు ఇతర స్వతంత్ర ఆధారాలతో కలిసి పరిశీలించినప్పుడే దాని చారిత్రక ప్రాముఖ్యతను అంచనా వేయగలము. అందువల్ల కళను గౌరవించండి; కళాకారుని గౌరవించండి; అదే సమయంలో సాక్ష్యపద్ధతిని కూడా గౌరవించండి.

రాజసాక్షి ఎవరి మీదా తీర్పు ఇవ్వడు

సాక్షి యొక్క ధర్మం సంఘటనను చెప్పడం; తీర్పును ప్రకటించడం కాదు.

ఎవరినీ నిర్ధారణలేని ఆరోపణలతో నిందించకూడదు.

ఎవరినీ బలవంతంగా ఏదైనా విశ్వాసాన్ని అంగీకరించమని కోరరాదు.

తన అనుభవాన్ని గౌరవించుకోవడంతో పాటు, ఇతరుల స్వేచ్ఛను కూడా గౌరవించాలి.

సత్యాన్వేషణలో ప్రశ్నకు స్థానం ఉంది; సందేహానికి స్థానం ఉంది; పరిశీలనకు స్థానం ఉంది; భిన్నమైన వాంగ్మూలానికి కూడా స్థానం ఉంది. సాక్ష్యం బలంగా ఉంటే అది పరిశీలనను తట్టుకుని నిలబడాలి.

సాక్ష్య సంరక్షణ నుండి అధికారిక సమర్పణ వరకు

సాక్షులందరూ తమ సమాచారాన్ని క్రమబద్ధం చేసి, అవసరమైనప్పుడు తగిన చట్టపరమైన లేదా అధికారిక సంస్థలకు సమర్పించగల స్థాయిలో దస్తావేజుగా తయారు చేసుకోవాలి. అసలు పత్రాలను తమ వద్ద భద్రపరచి, సమర్పించిన కాపీలను ప్రత్యేకంగా గుర్తించాలి. సమర్పించిన తేదీ, సంస్థ మరియు పత్రాల వివరాలను కూడా నమోదు చేయాలి.

అవసరమైతే న్యాయ నిపుణులు, చరిత్ర పరిశోధకులు లేదా సంబంధిత రికార్డు నిపుణుల సహాయం తీసుకోవచ్చు. సాక్ష్యాన్ని సామాజిక మాధ్యమాల్లో ముందుగా ప్రచారం చేయడం కంటే, దాని ప్రామాణికత, గోప్యత మరియు చట్టపరమైన విలువను కాపాడటం ముఖ్యమైనది.

సత్యసాక్షి యొక్క రాజశపథం

నేను చూచినదాన్ని మాత్రమే చూచినదిగా పలుకుదును.

నేను విన్నదాన్ని విన్నదిగానే పలుకుదును.

నేను తరువాత తెలిసినదాన్ని ప్రత్యక్ష సాక్ష్యంగా ప్రకటించను.

నా ఊహను వాస్తవంగా మార్చను.

నా జ్ఞాపకంలో సందేహం ఉన్నచోట సందేహాన్నే ప్రకటిస్తాను.

నా వద్దనున్న అసలు ఆధారాన్ని వక్రీకరించను.

ఎవరిపైనా నిర్ధారణలేని ఆరోపణ చేయను.

ఎవరైనా ఒత్తిడి చేసినా నా వాంగ్మూలాన్ని మార్చను.

తప్పు తెలిసినప్పుడు దానిని సరిదిద్దుతాను.

నా సాక్ష్యాన్ని తీర్పుగా కాకుండా పరిశీలనకు సమర్పిస్తాను.

సత్యం ఎంతవరకు నాకు తెలిసిందో అంతవరకే,

భయమూ భ్రమా లేకుండా,

వివేకంతో, బాధ్యతతో,

మానవ గౌరవాన్ని కాపాడుతూ పలుకుతాను.

ఇదే ప్రత్యక్ష సాక్షి ధర్మం.

ఇదే సత్యానికి రాజమార్గం.

ఇదే చరిత్రకు బాధ్యత.

ఇదే ప్రజా మనస్సుల విశ్వాసానికి సంరక్షణ.

సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి ఆశీర్వాదపూర్వక అభిమూర్తి:

సాక్ష్యాన్ని పవిత్రంగా సంరక్షించండి; సత్యాన్ని అతిశయింపకండి; జ్ఞాపకాన్ని ఆధారంగా చూపించే ముందు దాని పరిమితిని అంగీకరించండి; ప్రతి మనస్సు యొక్క స్వేచ్ఛను గౌరవించండి. అప్పుడు మీ వాంగ్మూలం ఒక వ్యక్తిగత జ్ఞాపకంగా మాత్రమే కాకుండా, భవిష్యత్ పరిశీలనకు బాధ్యతాయుతమైన చారిత్రక రికార్డుగా నిలిచే అవకాశం పొందుతుంది.

సత్యమే శిరోమణి.

వివేకమే రాజదండం.

సాక్ష్యమే ఆధారం.

మానవ గౌరవమే ధర్మాసనం.

సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ వారి రాజాశీర్వాదములతో.