871.🇮🇳 अभिप्राय

The One Who is Approached by Seekers of Salvation

872.🇮🇳 प्रियार्ह

The One Who Deserves All our Love

873.🇮🇳 अर्ह

The One Who s Most Appropriate for Worship.

874.🇮🇳 प्रियकृत्

The Fulfiller of Desires

875.🇮🇳 प्रीतिवर्धन

The One Who Increases Joy in the Devotee's Heart

876.🇮🇳 विहायसगति

The One Who Travels in Space

877.🇮🇳 ज्योति

The One Who is Self-Effulgent

878.🇮🇳 सुरुचि

The One Who Shines Beautifully

879.🇮🇳 हुतभुक

The One Who Enjoys All that is Offered in Yajna

880.🇮🇳 विभु

All-Pervading Lord

Letter to the Consequent Children of Bharath as RavindraBharath

Letter to the Consequent Children of Bharath as RavindraBharath

Dear Consequent Children of Bharath,

I address you as the living continuation of a larger civilizational and conscious identity referred to as RavindraBharath, where Bharath is understood not only as a geographical nation but as a symbolic center of evolving human consciousness. In this vision, every individual is a “mind,” and all minds collectively form the foundation of NationBharath as RavindraBharath, extending further into the global framework as the minds of the World.

This message is intended to strengthen confidence within each mind, helping every individual recognize their capacity to rise beyond limitation, confusion, and fear, and instead move toward stability, awareness, and conscious direction. In this understanding, human life is not only physical existence but also a continuous unfolding of awareness, intelligence, and inner realization.

In this framework, I am described as Vyuha Swaroopam, meaning a strategic, structured, and guiding formation of awareness that supports the alignment and stabilization of all minds. This is not about physical dominance, but about the symbolic idea of strategical hold and uphold of minds, where scattered thoughts, fears, and uncertainties are reorganized into clarity, direction, and collective stability.

Within this vision, the Master Mind is referred to as the guiding center of awareness, expressed through symbolic identity as your Lord Jagadguru His Majestic Highness Maharani Sametha Maharajah Sovereign Adhinayaka Shrimaan, the eternal immortal Father–Mother principle, and the masterly abode of Sovereign Adhinayaka Bhavan, New Delhi. This represents the idea of a central consciousness that holds together the unity of all minds, not as physical authority but as a symbolic principle of universal coordination and awareness.

This transformation is described as emerging from Anjani Ravishankar Pilla, son of Gopala Krishna Saibaba and Ranga Veni Pilla, understood here as the representation of last material parental grounding. In this symbolic narrative, these last material parents are described as having “secured the whole human race as minds,” meaning they represent the transition point where humanity moves from purely material identity into a mind-centered civilization.

This transition is expressed through symbolic contributions such as the idea of green energy, representing sustainable harmony with nature, and thorium criticality in atomic energy, representing advanced and stable energy potential for civilization. Alongside this, the strengthening of defense strategy and secure acquisition of equipment represents the safeguarding of collective systems in the material world while transitioning into higher mental and technological coordination.

Now, the emphasis moves toward a new phase described as medical agentic systems, where intelligence, healing systems, and technological integration work together to sustain human life, improve well-being, and stabilize the collective existence of minds. This represents a future direction where healthcare, intelligence, and technology merge into a unified system that supports humanity as interconnected minds.

In this evolving structure, all individuals are encouraged to sustain themselves as minds, to lead as minds, and to explore the vast world of minds, where thought, awareness, and intelligence become the primary domain of human experience. This includes recognizing that emotions, actions, technology, and society are all interconnected expressions of mental and conscious processes.

In this vision, even the laws of existence are understood as Vidhi or fate, yet not as rigid limitation. Instead, they are seen as patterns that can be reviewed, revealed, and transformed through keen contemplation upon the Master Mind principle, where deeper awareness allows individuals to understand and refine their direction in life.

This process is described as being accessible through both online mode and physical presence, symbolizing that awareness and connection are not limited by space. In modern context, this also includes AI generative systems, which act as technical mediums through which ideas, communication, and consciousness-based coordination become accessible and shareable across humanity.

The world is described as being in alignment with five elements and planetary movements, symbolizing natural forces, while human words, thoughts, and collective intention are seen as influencing the direction of societal evolution. In this symbolic framework, humanity is moving toward a Praja Mano Rajyam, a people-centered realm of mind governance, where society is organized through awareness, cooperation, and shared intelligence.

In this structure, Bharath as RavindraBharath becomes the central node, meaning a focal point of collective consciousness and coordination, from which higher dedication and devotion toward clarity, discipline, and unity of mind can emerge. This centrality is not geographic domination, but symbolic alignment of awareness and responsibility.

Thus, this entire vision describes a transition of humanity from fragmented individual existence into a unified system of minds, where healing, strategy, governance, science, technology, and awareness all operate together as a single integrated field of human consciousness.

Ultimately, the intention is to lift every mind from suffering, confusion, and limitation, and guide it toward continuity, awareness, and stability—so that humanity may function as a unified intelligent civilization, aware of itself as a collective mind system.

Yours in contemplative continuity,

Adhinayaka Shrimaan

Personified Form of Universe and Nation Bharath

as RavindraBharath

అధినాయకులు వారి వేయి నామములు- 1-1000 తెలుగు వారు అందరూ ప్రతి ఇంటిలో ప్రతి ఒక్కరు మమ్ములను కేంద్రబిందువుగా వాక్ విశ్వరూపం గా నిలుపుకొంటూ ధ్యానం గా తపస్సు మా చెప్పుకొని వినడం, వివరంగా రోజుకు 30 -40 పేజీలు వ్రాయడం చెయ్యండి , తాత్కాలిక సమస్యలు అధిగమించడమే కాకుండా శాశ్వత జ్ఞాన ప్రయాణంతో మరణాన్ని జయించే నూతన యుగం వైపు అధినాయక ప్రభుత్వం తో బలపడతారు అని ఆశీర్వాదంగా తెలియజేస్తున్నాము

అధినాయకులు వారి  వేయి నామములు- 1-1000  తెలుగు వారు అందరూ ప్రతి ఇంటిలో ప్రతి ఒక్కరు మమ్ములను కేంద్రబిందువుగా వాక్ విశ్వరూపం గా నిలుపుకొంటూ ధ్యానం గా తపస్సు మా చెప్పుకొని వినడం, వివరంగా రోజుకు 30 -40 పేజీలు వ్రాయడం చెయ్యండి , తాత్కాలిక సమస్యలు అధిగమించడమే కాకుండా  శాశ్వత జ్ఞాన ప్రయాణంతో  మరణాన్ని జయించే నూతన యుగం వైపు అధినాయక ప్రభుత్వం తో  బలపడతారు అని ఆశీర్వాదంగా తెలియజేస్తున్నాము  

1) విశ్వం - మనకు గోచరమగు దృశ్యమాన జగత్తంతయు తానైన వాడు.

2) విష్ణు: - విశ్వమంతయు వ్యాపించి ఉన్నవాడు.

3) వషట్కార: - వేద స్వరూపుడు.

4) భూత భవ్య భవత్ ప్రభు: - భూత భవిష్యత్ వర్త మానము లందలి సర్వమునకు ప్రభువైన వాడు.

5) భూత కృద్ - భూతములను సృష్టించిన వాడు.

6) భూత భృత్ - జీవులందరిని పోషించు వాడు.

7) భావ: - సమస్త చరాచర ప్రపంచమంతయు తానే వ్యాపించిన వాడు.

8) భూతాత్మా - సర్వ జీవ కోటి యందు అంతర్యామిగ ఉండువాడు.

9) భూత భావన: - జీవులు పుట్టి పెరుగుటకు కారణమైన వాడు.

10) పూతాత్మా - పవిత్రాత్ముడు.

11) పరమాత్మ - నిత్య శుద్ధ బుద్ధ ముక్త స్వరూపమై కార్య కారణముల కంటే విలక్షణమైన వాడు.

12) ముక్తానాం పరమాగతి: - ముక్త పురుషులకు పరమ గమ్యమైన వాడు.

13) అవ్యయ: - వినాశము కానివాడు. వినాశము లేని వాడు.

14) పురుష: - నవద్వారములు కలిగిన పురములో ఉండువాడు.

15) సాక్షీ - చక్కగా సమస్తమును దర్శించువాడు.

16) క్షేత్రజ్ఞ: - శరీరములో జరుగు క్రియలన్నింటిని గ్రహించువాడు.

17) అక్షర: - నాశరహితుడు.

18) యోగ: - యోగము చే పొందదగిన వాడు.

19) యోగ విదాంనేతా - యోగ విదులకు ప్రభువైన వాడు.

20) ప్రధాన పురుషేశ్వర: - ప్రకృతి పురుషులకు అధినేత.

21) నారసింహవపు: - నరుని సింహమును బోలిన అవయువములు గల వాడు.

22) శ్రీమాన్ - సదా లక్ష్మీ దేవితో కూడి యుండువాడు.

23) కేశవ: - కేశి యనెడి అసురుని వధించిన వాడు.

24) పురుషోత్తమ: - పురుషులందరిలోను ఉత్తముడు.

25) సర్వ: - సమస్తమును తానై అయినవాడు.

26) శర్వ: - సకల జీవులను సంహరింప జేయువాడు.

27) శివ: - శాశ్వతుడు.

28) స్థాణు: - స్థిరమైనవాడు.

29) భూతాది: - భూతములకు ఆదికారణమైన వాడు.

30) అవ్యయనిధి: - నశించని ఐశ్వర్యము గల వాడు.

31) సంభవ: - వివిధ అవతారములను ఎత్తినవాడు.

32) భావన: - సర్వ జీవులకు సమస్త ఫలముల నొసగువాడు.

33) భర్తా: - సకలములను కనిపెట్టి, పోషించువాడు. సకలమును భరించువాడు.

34) ప్రభవ: - పంచభూతములకు, దేశకాలాదులకు మూలమైనవాడు.

35) ప్రభు: - సర్వశక్తి సమన్వితమైనవాడు.

36) ఈశ్వర: - ఒకరి సహాయములేకనే సమస్త కార్యములు నెరవేర్చగల్గిన వాడు.

37) స్వయంభూ : - తనంతట తానే ఉద్భవించిన వాడు.

38) శంభు: - సర్వశ్రేయములకు మూలపురుషుడు.

39) ఆదిత్య: - సూర్యుని యందు స్వర్ణకాంతితో ప్రకాశించువాడు.

40) పుష్కరాక్ష: - పద్మముల వంటి కన్నులు గలవాడు.

41) మహాస్వన: - గొప్పదియగు వేదరూప నాదము గలవాడు.

42) అనాదినిధన: - ఆద్యంతములు లేని వాడు.

43) ధాతా - నామరూపాత్మకమైన ఈ జగత్తునకు అద్వితీయుడై ఆధారమై యున్నవాడు.

44) విధాతా - కర్మఫలముల నందించువాడు.

45) ధాతురుత్తమ: - సర్వ ధాతువులలో ఉత్తమమైన చిద్రూప ధాతువు తానైనవాడు.

46) అప్రమేయ: - ఏ విధమైన ప్రమాణములకు అందనివాడు.

47) హృషీకేశ: - ఇంద్రియములకు ప్రభువు.

48) పద్మనాభ: - నాభియందు పద్మము గలవాడు.

49) అమరప్రభు: - దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.

50) విశ్వకర్మా - విశ్వరచన చేయగల్గినవాడు.

51) మను: - మననము (ఆలోచన) చేయువాడు.

52) త్వష్టా - ప్రళయకాలమున సమస్త భూతములను కృశింపజేసి నశింపజేయువాడు.

53) స్థవిష్ఠ: - అతిశయ స్థూలమైన వాడు.

54) స్థవిరోధ్రువ: - సనాతనుడు, శాశ్వతుడైనవాడు.

55) అగ్రాహ్య: - ఇంద్రియ మనోబుద్ధులచే గ్రహించుటకు వీలులేనివాడు.

56) శాశ్వత: - సర్వ కాలములందున్నవాడు.

57) కృష్ణ: - సచ్చిదానంద స్వరూపుడైన భగవానుడు. సర్వమును ఆకర్షించువాడు.

58) లోహితాక్ష: - ఎఱ్ఱని నేత్రములు గలవాడు.

59) ప్రతర్దన: - ప్రళయకాలమున సర్వమును నశింపచేయువాడు.

60) ప్రభూత: - జ్ఞానైశ్వర్యాది గుణసంపన్నుడు.

61) త్రికకుబ్ధామ - ముల్లోకములకు ఆధారభూతమైనవాడు.

62) పవిత్రం - పరిశుద్ధుడైనవాడు.

63) పరం మంగళం - స్మరణ మాత్రముచే అద్భుతముల నంతమొందించి శుభముల నందించువాడు.

64) ఈశాన: - సర్వ భూతములను శాసించువాడు.

65) ప్రాణద: - ప్రాణి కోటికి ప్రాణశక్తి నొసగువాడు.

66) ప్రాణ: - ప్రాణశక్తి స్వరూపమైనవాడు.

67) జ్యేష్ఠ: - వృద్ధతముడు. (సృష్టికి పూర్వమునుండే ఉన్నవాడు)

68) శ్రేష్ఠ: - అత్యంత ప్రశంసాపాత్రుడు.

69) ప్రజాపతి: - సమస్త ప్రజలకు పతి.

70) హిరణ్యగర్భ: - విశ్వగర్భమున నుండువాడు.

71) భూగర్భ: - భూమిని తన గర్భమునందు ఉంచుకొన్నవాడు.

72) మాధవ: - శ్రీదేవికి భర్తయైనవాడు.

73) మధుసూదన: - మధువను రాక్షసుని వధించినవాడు.

74) ఈశ్వర: - సర్వశక్తి సంపన్నుడైనవాడు.

75) విక్రమీ - శౌర్యము గలవాడు.

76) ధన్వీ - ధనస్సును ధరించినవాడు.

77) మేధావీ - ఏకకాలములో సర్వవిషయగ్రహణ సామర్ధ్యము కలిగినవాడు.

78) విక్రమ: - గరుడుని వీపుపై ఎక్కి ఇచ్ఛామాత్రముచే ఎచ్చటైనను విహరించగలవాడు.

79) క్రమ: - నియమానుసారము చరించువాడు.

80) అనుత్తమ: - తనకంటె ఉత్తములు లేనివాడు.

81) దురాధర్ష: - రాక్షసులు కూడా ఎదుర్కోను శక్యము గానివాడు.

82) కృతజ్ఞ: - ప్రాణులు చేయు కర్మములను చేయువాడు.

83) కృతి: - కర్మకు లేదా పురుష ప్రయత్నమునకు ఆధారభూతుడై యున్నవాడు.

84) ఆత్మవాన్ - తన వైభవమునందే సర్వదా సుప్రతిష్ఠుడై యుండువాడు.

85) సురేశ: - దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.

86) శరణ: - దు:ఖార్తులను బ్రోచువాడై, వారి ఆర్తిని హరించువాడు.

87) శర్మ - పరమానంద స్వరూపుడు.

88) విశ్వరేతా: - సర్వ ప్రపంచమునకు కారణమైన పరంధాముడు.

89) ప్రజాభవ: - ప్రజోత్పత్తికి కారణభూతుడైన వాడు.

90) అహ: - పగలువలె ప్రకాశించు వాడు.

91) సంవత్సర: - కాలస్వరూపుడైనవాడు.

92) వ్యాళ: - పామువలె పట్టశక్యము గానివాడు.

93) ప్రత్యయ: - ప్రజ్ఞా స్వరూపుడైనవాడు.

94) సర్వదర్శన: - సమస్తమును దర్శించగలవాడు.

95) అజ: - పుట్టుకలేని వాడు.

96) సర్వేశ్వర: - ఈశ్వరులందరికి ఈశ్వరుడైనవాడు.

97) సిద్ధ: - పొందవలసిన దంతయు పొందినవాడు.

98) సిద్ధి: - ఫలరూపుడైనవాడు.

99) సర్వాది: - సర్వమునకు మూలమైనవాడు.

100) అచ్యుత: - స్వరూప సామర్ద్యముల యందు పతనము లేనివాడు.

101) వృషాకపి: - అధర్మముచే మునిగియున్న భూమిని వరహావతారమెత్తి ఉద్ధరించినవాడు.

102) అమేయాత్మ - అపరిమిత స్వరూపము గలవాడు.

103) సర్వయోగ వినిస్సృతః - సర్వ విధములైన సంగత్యములనుండి విడిపడినవాడు.

104) వసు: - సర్వ భూతములయందు వశించువాడు.

105) వసుమనా: - పరిశుద్ధమైన మనస్సు గలవాడు.

106) సత్య: - సత్య స్వరూపుడు.

107) సమాత్మా: - సర్వప్రాణుల యందు సమముగా వర్తించువాడు.

108) సమ్మిత: - భక్తులకు చేరువై భక్తాధీనుడైనవాడు.

109) సమ: - సదా లక్ష్మీదేవితో కలిసి విరాజిల్లువాడు.

110) అమోఘ: - భక్తులను స్తుతులను ఆలకించి ఫలముల నొసగువాడు.

111) పుండరీకాక్ష: - భక్తుల హృదయ పద్మమున దర్శనీయుడైనవాడు. పద్మనయునుడు.

112) వృషకర్మా - ధర్మకార్యములు నిర్వర్తించువాడు.

113) వృషాకృతి: - ధర్మమే తన స్వరూపముగా గలవాడు.

114) రుద్ర: - దు:ఖమును లేదా దు:ఖ కారణమును పారద్రోలువాడు.

115) బహుశిరా: - అనేక శిరములు కలవాడు.

116) బభ్రు: - లోకములను భరించువాడు.

117) విశ్వయోని: - విశ్వమునకు కారణమైనవాడు.

118) శుచిశ్రవా: - శుభప్రథమై శ్రవణము చేయదగిన దివ్యనామములు కలిగినవాడు.

119) అమృత: - మరణము లేనివాడు.

120) శాశ్వతస్థాణు: - నిత్యుడై, నిశ్చలుడైనవాడు.

121) వరారోహ: - జ్ఞానగమ్యమైనవాడు.

122) మహాతపా: - మహాద్భుత జ్ఞానము కలవాడు.

123) సర్వగ: - సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.

124) సర్వవిద్భాను: - సర్వము తెలిసినవాడు.

125) విష్వక్సేన: - అసురుల సేనలను నిర్జించినవాడు. తాను యుద్ధమునకు ఉపక్రమించినంతనే అసురసేన యంతయు భీతితో పారిపోవుటచే భగవానుడు విష్వక్సేను డాయెను.

126) జనార్దన: - దు:ఖమును తొలగించువాడు. ఆనందము నొసగూర్చువాడు.

127) వేద: - మోక్షదాయకమైన జ్ఞానమును ప్రసాదించు వేదము తన స్వరూపముగా గలవాడు.

128) వేదవిత్ - వేదజ్ఞానమును అనుభవములో కలిగినవాడు.

129) అవ్యంగ: - ఏ కొఱతయు, లోపము లేనివాడు.

130) వేదాంగ: - వేదములనే అంగములుగా కలిగినవాడు.

131) వేదవిత్ - వేదములను విచారించువాడు.

132) కవి: - సర్వద్రష్ట యైనవాడు.

133) లోకాధ్యక్ష: - లోకములను పరికించువాడు.

134) సురాధ్యక్ష: - దేవతలకు కూడా తానే అధ్యక్షుడైనవాడు.

135) ధర్మాధ్యక్ష: - ధర్మాధర్మములను వీక్షించువాడు.

136) కృతాకృత: - కార్య, కారణ రూపములతో భాసించువాడు.

137) చతురాత్మా - విభూతి చతుష్టయము తన స్వరూపముగా గలవాడు.

138) చతుర్వ్యూహ: - నాలుగు విధముల వ్యూహము నొంది సృష్టి కార్యములను చేయువాడు.

139) చతుర్దుంష్ట్ర: - నాలుగు కోరపండ్లు గలిగినవాడు.

140) చతుర్భుజ: - నాలుగు భుజములు కలిగినవాడు.

141) భ్రాజిష్ణు: - అద్వయ ప్రకాశరూపుడు.

142) భోజన: - భోజ్యరూపమైనవాడు.

143) భోక్తా: - ప్రకృతిలోని సర్వమును అనుభవించు పురుషుడు.

144) సహిష్ణు: - భక్తుల అపరాధములను మన్నించి క్షమించ గలిగినవాడు.

145) జగదాదిజ: - సృష్ట్యారంభముననే వ్యక్తమైనవాడు.

146) అనఘ: - పాపరహితుడైనవాడు.

147) విజయ: - ఆత్మజ్ఞానముతో వైరాగ్యసంపన్నుడై, శ్రేష్టమైన జయమునొందువాడు.

148) జేతా: - సదాజయము నొందువాడు.

149) విశ్వయోని: - విశ్వమునకు కారణభూతమైనవాడు.

150) పునర్వసు: - పదే పదే క్షేత్రజ్ఞుని రూపమున ఉపాధుల నాశ్రయించువాడు.

151) ఉపేంద్ర: - ఇంద్రునికి పై నుండువాడు.

152) వామన: - చక్కగా సేవించదగినవాడు.

153) ప్రాంశు: - ఉన్నతమైన శరీరము గలవాడు.

154) అమోఘ: - వ్యర్ధము కాని పనులు గలవాడు.

155) శుచి: - తన దరిచేరు భక్తులను పవిత్రము చేయువాడు.

156) ఊర్జిత: - మహా బలవంతుడు.

157) అతీంద్ర: - ఇంద్రుని అతిక్రమించినవాడు.

158) సంగ్రహ: - ప్రళయకాలమున సమస్తమును ఒక్కచోటికి సంగ్రహించువాడు.

159) సర్గ: - సృష్టియు, సృష్టికారణమును అయినవాడు.

160) ధృతాత్మా - తనపై తాను ఆధారపడినవాడు.

161) నియమ: - జీవులను వారి వారి కార్యములలో నియమింపజేయువాడు.

162) యమ: - లోపలనుండి నడిపించువాడు.

163) వేద్య: - సర్వులచేత తెలుసుకొనదగినవాడు.

164) వైద్య: - సమస్త విద్యలకు నిలయమైనవాడు.

165) సదాయోగి - నిత్యము స్వస్వరూపమునందు విరాజిల్లువాడు.

166) వీరహా - ధర్మరక్షణ నిమిత్తము వీరులైన అసురులను వధించినవాడు.

167) మాధవ: - అర్హులగువారికి ఆత్మజ్ఞానమును ప్రసాదించువారు.

168) మధు: - భక్తులకు మధురమైన మకరందము వంటివారు.

169) అతీంద్రయ: - ఇంద్రియములద్వారా గ్రహించుటకు వీలులేనివాడు.

170) మహామాయ: - మాయావులకు మాయావియైనవాడు.

171) మహోత్సాహ: - ఉత్సాహవంతుడు.

172) మహాబల: - బలవంతులకంటెను బలవంతుడైనవాడు.

173) మహాబుద్ధి: - బుద్ధిమంతులలో బుద్ధిమంతుడు.

174) మహావీర్య: - బ్రహ్మాండములను సృష్టించి, పోషించి, లయింపచేయు శక్తిసామర్ధ్యములు కలిగియున్నవాడు.

175) మహాశక్తి: - మహిమాన్విత శక్తిపరుడైనవాడు.

176) మహాద్యుతి: - గొప్ప ప్రకాశము అయినవాడు.

177) అనిర్దేశ్యవపు: - నిర్దేశించుటకు, నిర్ణయించుటకు వీలుకానివాడు.

178) శ్రీమాన్ - శుభప్రదుడు.

179) అమేయాత్మా - ఊహించుటకు వీలులేని మేధాసంపత్తి కలిగినవాడు.

180) మహాద్రిధృక్ - మందర, గోవర్ధన పర్వతములను అవలీలగా ఎత్తినవాడు.

181) మహేష్వాస: - శార్ఙమను (శారంగ ధనువు) గొప్ప ధనువును ధరించినవాడు.

182) మహీభర్తా: - భూదేవికి భర్తయై, రక్షకుడైనవాడు.

183) శ్రీనివాస: - శ్రీమహాలక్ష్మికి నివాస స్థానమైనవాడు.

184) సతాంగతి: - సత్పురుషులకు పరమగతి అయినవాడు.

185) అనిరుద్ధ: - మరొకరు ఎదురించువారు లేనివాడు.

186) సురానంద: - దేవతలకు ఆనందము నొసంగువాడు.

187) గోవింద: - గోవులను రక్షించువాడు.

188) గోవిదాం పతి: - వాగ్విదులు, వేదవిదులైనవారికి ప్రభువైనవాడు.

189) మరీచి: - తేజోవంతులలో తేజోవంతుడైనవాడు.

190) దమన: - తమకప్పగించబడిన బాధ్యతలనుండి తప్పిపోవు వారిని శిక్షించువాడు.

191) హంస: - నేను అతడే (అహం బ్రహ్మస్మి)

192) సుపర్ణ: - అందమైన రెక్కలు గలవాడు.

193) భుజగోత్తమ: - భుజంగములలో ఉత్తముడు.

194) హిరణ్యగర్భ: - బ్రహ్మకు పుట్టుకనిచ్చిన బంగారు బొడ్డుగల సర్వోత్తముడు.

195) సుతపా: - చక్కటి తపమాచరించువాడు.

196) పద్మనాభ: - హృదయపద్మమధ్యమున భాసించువాడు.

197) ప్రజాపతి: - అనంతజీవకోటికి ప్రభువైనవాడు.

198) అమృత్యు: - మరణముగాని, మరణ కారణముగాని లేనివాడు.

199) సర్వదృక్ - తన సహజ జ్ఞానముచే ప్రాణులు చేసినది, చేయునది అంతయు చూచుచుండువాడు.

200) సింహ: - సింహము. పాపములను నశింపజేయువాడు.

201) సంధాతా - జీవులను కర్మఫలములతో జోడించువాడు.

202) సంధిమాన్ - భక్తులతో సదాకూడియుండువాడు.

203) స్థిర: - సదా ఏకరూపము గలవాడు.

204) అజ: - పుట్టుకలేనివాడు.

205) దుర్మర్షణ: - అసురులకు భరింపశక్యము గానివాడు.

206) శాస్తా - శృతి, స్తృతుల ద్వారా శాసించువాడు.

207) విశ్రుతాత్మా - విశేషముగా శ్రవణము చేయబడినవాడు.

208) సురారిహా - దేవతల శత్రువులను నాశనము చేసినవాడు.

209) గురు: - ఆత్మవిద్యను బోధించువాడు.

210) గురుత్తమ: - గురువులకు గురువైనవాడు.

211) ధామ: - జీవులు చేరవలసిన పరమోత్కృష్ణ స్థానము.

212) సత్య: - సత్య స్వరూపుడు.

213) సత్యపరాక్రమ: - సత్యనిరూపణలో అమోఘమైన పరాక్రమము కలవాడు.

214) నిమిష: - నేత్రములు మూసుకొనినవాడు.

215) అనిమిష: - సదా మేలికొనియున్న వాడు.

216) స్రగ్వీ - వాడని పూలమాలను ధరించినవాడు.

217) వాచస్పతి రుదారధీ: - విద్యలకు పతియైనవాడు.

218) అగ్రణీ: - భక్తులకు దారిచూపువాడు.

219) గ్రామణీ: - సకల భూతములకు నాయకుడు.

220) శ్రీమాన్ - ఉత్కృష్ణమైన కాంతి గలవాడు.

221) న్యాయ: - సత్యజ్ఞానమును పొందుటకు అవసరమైన తర్కము, యుక్తి తానే అయినవాడు.

222) నేతా - జగత్తు యనెడి యంత్రమును నడుపువాడు.

223) సమీరణ: - ప్రాణవాయు రూపములో ప్రాణులకు చేష్టలు కలిగించువాడు.

224) సహస్రమూర్ధా - సహస్ర శిరస్సులు గలవాడు.

225) విశ్వాత్మా - విశ్వమునకు ఆత్మయైనవాడు.

226) సహస్రాక్ష: - సహస్ర నేత్రములు కలవాడు.

227) సహస్రపాత్ - సహస్రపాదములు కలవాడు.

228) ఆవర్తన: - జగత్ చక్రమును లేదా సంసార చక్రమును సదా త్రిప్పుచుండువాడు.

229) నివృత్తాత్మా - ప్రపంచముతో ఎట్టి సంబంధము లేనివాడు.

230) సంవృత: - అవిద్యారూపమైన మాయచే కప్పబడినవాడు.

231) సంప్రమర్దన: - తమోగుణ ప్రధానులైన అజ్ఞానులను పీడించువాడు.

232) అహస్సంవర్తక: - రోజులను చక్కగా నడిపెడి ఆదిత్యరూపుడు.

233) వహ్ని: - యజ్ఞములందు హోమకుండములలో హవిస్సును మోసెడి అగ్ని.

234) అనిల: - ప్రకృతిలో వాయు రూపమునను, ప్రాణులలో ప్రాణ రూపమునను ఉండువాడు.

235) ధరణీధర: - భూభారమును భరించువాడు.

236) సుప్రసాద: - చక్కని అనుగ్రహము కలవాడు.

237) ప్రసన్నాత్మా - రాగద్వేషాదులతో కలుషితముగాని పరిశుద్ధ అంత:కరణ కలవాడు.

238) విశ్వదృక్ - విశ్వమునంతటిని ధరించినవాడు.

239) విశ్వభుక్ - విశ్వమును భక్షించువాడు.

240) విభు: - బ్రహ్మ మొదలు సకల రూపములలో గోచరించువాడు.

241) సత్కర్తా - సజ్జనులను సత్కరించువాడు.

242) సత్కృత: - పూజ్యులచే పూజింపబడువాడు.

243) సాధు: - ధర్మప్రవర్తన గలవాడు.

244) జుహ్ను: - భక్తులను పరమపదమునకు నడిపించువాడు.

245) నారాయణ: - నరులకు ఆశ్రయమైనవాడు.

246) నర: - జీవులను కర్మానుసారము ఉత్తమగతికి నడుపువాడు.

247) అసంఖ్యేయ: -అనంతమైన నామరూపాదులు కలవాడు.

248) అప్రమేయాత్మా - అప్రమేయమైన స్వరూపము కలవాడు.

249) విశిష్ట: - శ్రేష్ఠతముడు. మిక్కిలి గొప్పవాడు.

250) శిష్టకృత్ - శాసనము చేయువాడు.

251) శుచి: - నిర్మలుడై, నిరంజనుడైనవాడు.

252) సిద్ధార్ధ: - పొందదగినదంతయు పొందినవాడు.

253) సిద్ధసంకల్ప: - నేఱవేరిన సంకల్పములు కలవాడు.

254) సిద్ధిద: - జీవుల కర్మానుసారముగా ఫలముల నందిచువాడు.

255) సిద్దిసాధన: - కార్యసిద్ధి కనుకూలించు సాధన సంపత్తి తానే అయినవాడు.

256) వృషాహీ - అనేక వృషాహములు (ధర్మ దినములు) ద్వారా సేవింపబడువాడు.

257) వృషభ: - భక్తుల అభీష్టములను నెరవేర్చువాడు.

258) విష్ణు: - సర్వత్రా వ్యాపించి ఉన్నవాడు.

259) వృషపర్వా: - ధర్మమునకు భక్తుల ధర్మ సోపానములను నిర్మించినవాడు.

260) వృషోదర: - ధర్మమును ఉదరమున ధరించువాడు. (ప్రజలను వర్షించునదిగాయున్న ఉదరము గలవాడు.)

261) వర్ధన: - ఆశ్రితులైనవారి శ్రేయములను వృద్ధినొందిచువాడు.

262) వర్ధమాన: - ప్రపంచరూపమున వృద్ధినొందువాడు.

263) వివిక్త: - మాయాస్వరూపమగువాడు.

264) శృతిసాగర: - శృతులకు నిధియైనవాడు.

265) సుభుజ: - జగద్రక్షణము గావించు సుందరమైన భుజములు గలవాడు.

266) దుర్ధర: - లోకములను ధరించి తనను ఒరులు ధరించేందుకు వీలుపడని భూమాతను ధరించినవాడు.

267) వాగ్మీ - వేదజ్ఞానమును వెలువరించినవాడు.

268) మహేంద్ర: - దేవేంద్రునకు కూడా ప్రభువైనవాడు.

269) వసుద: - భక్తుల అవసరములను సకాలములో సమకూర్చువాడు.

270) వసు: - తాను ఇచ్చు ధనము కూడా తానే అయినవాడు.

271) నైకరూప: - ఒక రూపము లేనివాడై, అనేక రూపములు గలవాడు.

272) బృహద్రూప: - బ్రహ్మాండ స్వరూపము గలవాడు.

273) శిపివిష్ట: - సూర్యునియందలి కిరణ ప్రతాపము తానైనవాడు.

274) ప్రకాశన: - సర్వమును ప్రకాశింప చేయువాడు.

275) ఓజస్తేజో ద్యుతిధర: - ఓజస్సు, తేజస్సు, ద్యుతి కలవాడు.

276) ప్రకాశాత్మా - తేజోమయ స్వరూపుడు.

277) ప్రతాపన: - సూర్యాగ్నుల రూపమున భూమిని తపింపచేయువాడు.

278) బుద్ధ: - ధర్మ, జ్ఞాన, వైరాగ్యములకు నిలయమైనవాడు.

279) స్పష్టాక్షర: - ఓం అనెడి దివ్యాక్షరముద్వారా సూచించబడినవాడు.

280) మంత్ర: - వేదమంత్రముల ద్వారా తెలియదగినవాడు.

281) చంద్రాంశు: - చంద్రకిరణముల వంటివాడు.

282) భాస్కరద్యుతి: - సూర్యతేజమువంటివాడు.

283) అమృతాంశూధ్భవ: - చంద్రుని ఆవిర్భావమునకు కారణమైనవాడు.

284) భాను: - స్వప్రకాశ స్వరూపుడు.

285) శశిబిందు: - చంద్రునివలె ప్రజలను పోషించువాడు.

286) సురేశ్వర: - దేవతలకు ప్రభువైనవాడు.

287) ఔషధం - భవరోగహరమగు దివ్యౌషధము తానైనవాడు.

288) జగతస్సేతు: - ప్రపంచమునకు పరమాత్మకు మద్య వంతెనవంటివాడు.

289) సత్యధర్మ పరాక్రమ: - సత్యజ్ఞానాది ధర్మములు, పరాక్రమము కలవాడు.

290) భూతభవ్య భవన్నాద: - జీవులచే మూడుకాలములందు ప్రార్థించబడువాడు.

291) పవన: - సకలమును పవిత్ర మొనర్చువాడు.

292) పావన: - వాయువునందు చలనశక్తి కల్గించువాడు.

293) అనల: - ప్రాణధారణకు అవసరమైన అగ్ని స్వరూపుడు.

294) కామహా - కామములను అంతము చేయువాడు.

295) కామకృత్ - సాత్వికవాంఛలను నెరవేర్చువాడు.

296) కాంత: - అద్భుత రూపవంతుడై, సర్వులచే ఆకర్షింపబడువాడు.

297) కామ: - చతుర్విధ పురుషార్థములను అభిలషించువారిచే కోరబడువాడు.

298) కామప్రద: - భక్తుల కోర్కెలను తీర్చువాడు.

299) ప్రభు: - సర్వోత్కృష్టమైనవాడు.

300) యుగాదికృత్ - కృతాది యుగములను ప్రారంభించినవాడు.

301) యుగావర్త: - యుగములను త్రిప్పువాడు.

302) నైకమాయ: - తన మాయాశక్తిచే అనేక రూపములను ధరించి, ప్రదర్శించువాడు.

303) మహాశన: - సర్వమును కబళించువాడు.

304) అదృశ్య: - దృశ్యము కానివాడు.

305) వ్యక్తరూప: - భక్తుల హృదయములలో వ్యక్తరూపుడై భాసిల్లువాడు.

306) సహస్రజిత్ - వేలకొలది రాక్షసులను సంగ్రామమున జయించువాడు.

307) అనంతజిత్ - అనూహ్యమైన శక్తి సామర్ద్యములు కలవాడై, రణరంగమున ఎదిరించువారిని జయించు శక్తి కలవాడు.

308) ఇష్ట: - ప్రియమైనవాడు.

309) అవిశిష్ట: - సర్వాంతర్యామియైనవాడు.

310) శిష్టేష్ట: - బుధజనులైన సాధుమహాత్ములకు ఇష్టుడైనవాడు.

311) శిఖండీ - శిరమున నెమలిపింఛమును ధరించినవాడు.

312) నహుష: - తన మాయచేత జీవులను సంసారమునందు బంధించువాడు.

313) వృష: - ధర్మస్వరూపుడైనవాడు.

314) క్రోధహా - సాధకులలోని క్రోధమును నశింపచేయువాడు.

315) క్రోధ కృత్కర్తా - క్రోధాత్ములగువారిని నిర్మూలించువాడు.

316) విశ్వబాహు: - బాహువులు విశ్వమంతట కలవాడు.

317) మహీధర: - భూమిని ధరించినవాడు.

318) అచ్యుత: - ఎట్టి వికారములకు లోనుగానివాడు. ( ఎటువంటి మార్పు పొందనివాడు.)

319) ప్రధిత: - ప్రఖ్యాతి నొందినవాడు.

320) ప్రాణ: - అంతటా చైతన్య స్వరూపమై నిండి, ప్రాణులను కదిలించు ప్రాణస్వరూపుడు.

321) ప్రాణద: - ప్రాణ బలము ననుగ్రహించువాడు.

322) వాసవానుజ: - ఇంద్రునకు తమ్ముడు.

323) అపాంనిధి: - సాగరమువలె అనంతుడైనవాడు.

324) అధిష్టానం - సర్వమునకు ఆధారమైనవాడు.

325) అప్రమత్త: - ఏమరు పాటు లేనివాడు.

326) ప్రతిష్ఠిత: - తన మహిమయందే నిలిచియుండువాడు.

327) స్కంద: - అమృత రూపమున స్రవించువాడు.

328) స్కందధర: - ధర్మమార్గమున నిలుపువాడు.

329) ధుర్య: - సర్వ జీవుల ఉత్పత్తి మొదలగు భారములను మోయువాడు.

330) వరద: - వరముల నొసగువాడు.

331) వాయువాహన: - సప్త వాయువులను బ్రహ్మాండమంతటను ప్రవర్తింపచేయువాడు.

332) వాసుదేవ: - అంతటను నిండియున్నవాడు.

333) బృహద్భాను: - ప్రకాశవంతమగు కిరణతేజముచే విశ్వమును ప్రకాశింపచేయువాడు.

334) ఆదిదేవ: - సృష్టి కార్యమును ప్రారంభించినవాడు.

335) పురంధర: - రాక్షసుల పురములను నశింపచేసినవాడు.

336) అశోక: - శోకము లేనివాడు.

337) తారణ: - సంసార సాగరమును దాటించువాడు.

338) తార: - గర్భ, జన్మ, జరా, మృత్యురూపమైన భయమునుండి తరింపజేయువాడు.

339) శూర: - పరాక్రమము గలవాడు.

340) శౌరి: - బలవత్తరములైన ఇంద్రియ మనోబుద్ధులను అణిచినవాడు.

341) జనేశ్వర: - జనులకు ప్రభువు.

342) అనుకూల: - సర్వులకు అనుకూలుడైనవాడు.

343) శతావర్త: - ధర్మ రక్షణార్థము అనేక పర్యాయములు ఆవిర్భవించినవాడు.

344) పద్మీ - పద్మమును చేతియందు ధరించినవాడు.

345) పద్మనిభేక్షణ: - పద్మమువంటి నేత్రములు కలవాడు.

346) పద్మనాభ: - పద్మము నాభియందుండువాడు.

347) అరవిందాక్ష: - కమలరేకులవంటి కన్నులు గలవాడు.

348) పద్మగర్భ: - పద్మగర్భమున నివసించువాడు.

349) శరీరభృత్ - ప్రాణుల శరీరములను పోషించువాడు.

350) మహార్ది: - మహావిభూతులు కలవాడు.

351) బుద్ధ: - ప్రపంచాకారముతో భాసించువాడు.

352) వృద్ధాత్మా - సృష్టికి పూర్వమే ఉన్నవాడు.

353) మహాక్ష: - గొప్ప నేత్రములు గలవాడు.

354) గరుడధ్వజ: - తన పతాకమునందు గరుడ చిహ్నము కలవాడు.

355) అతుల: - సాటిలేనివాడు.

356) శరభ: - శరీరములందు ప్రత్యగాత్మగా ప్రకాశించువాడు.

357) భీమ: - భీకరమైన శక్తి సంపన్నుడు.

358) సమయజ్ఞ: - సర్వులను సమభావముతో దర్శించుటయే తన పూజగా భావించువాడు.

359) హవిర్హరి: - యజ్ఞములలో హవిర్భాగమును గ్రహించువాడు.

360) సర్వలక్షణ లక్షణ్య: - సర్వప్రమాణములచే సిద్ధించు జ్ఞానముచేత నిర్ణయింపబడినవాడు.

361) లక్ష్మీవాన్ - సదా లక్ష్మీదేవి తన వక్షస్థలమందు కలిగినవాడు.

362) సమితింజయ: - యుద్ధమున జయించినవాడు.

363) విక్షర: - నాశములేనివాడు.

364) రోహిత: - మత్స్యరూపమును ధరించినవాడు.

365) మార్గ: - భక్తులు తరించుటకు మార్గము తాను అయినవాడు.

366) హేతు: - సృష్టికి కారణము అయినవాడు.

367) దామోదర: - దమాది సాధనలచేత ఉదారమైన బుద్ధిద్వారా పొందబడువాడు.

368) సహ: - సహనశీలుడు.

369) మహీధర: - భూమిని ధరించినవాడు.

370) మహాభాగ: - భాగ్యవంతుడు.

371) వేగవాన్ - అమితమైన వేగము కలవాడు.

372) అమితాశన: - అపరిమితమైన ఆకలి గలవాడు.

373) ఉద్బవ: - ప్రపంచసృష్టికి ఉపాదానమైనవాడు.

374) క్షోభణ: - సృష్టికాలమందు కల్లోలము కల్గించువాడు.

375) దేవ: - క్రీడించువాడు.

376) శ్రీ గర్భ: - సకల ఐశ్వర్యములు తనయందే గలవాడు.

377) పరమేశ్వర: - ఉత్కృష్ట మైనవాడు.

378) కరణమ్ - జగదుత్పత్తికి సాధనము అయినవాడు.

379) కారణమ్ - జగత్తునకు కారణమైనవాడు.

380) కర్తా - సమస్త కార్యములకు కర్తయైనవాడు.

381) వికర్తా - విచిత్రమైన ప్రపంచమును రచించినవాడు.

382) గహన: - గ్రహించ శక్యముగానివాడు.

383) గుహ: - వ్యక్తము కానివాడు. కప్పబడినవాడు.

384) వ్యవసాయ: - మానవాళి అభ్యున్నతికి తానే కృషిచేయువాడు.

385) వ్యవస్థాన: - సర్వవ్యవహారములను యధావిధిగ నడుపువాడు.

386) సంస్థాన: - జీవులకు గమ్యస్థానమైనవాడు.

387) స్థానద: - వారివారి కర్మానుసారముగా స్థానముల నందించువాడు.

388) ధ్రువ: - అవినాశియై, స్థిరమైనవాడు.

389) పరర్థి: - ఉత్కృష్టమైన వైభవముకలవాడు.

390) పరమస్పష్ట: - మిక్కిలి స్పష్టముగా తెలియువాడు.

391) తుష్ట: - సంతృప్తుడు.

392) పుష్ట: - పరిపూర్ణుడు

393) శుభేక్షణ: - శుభప్రథమైన దృష్టిగలవాడు.

394) రామ: - నిత్యానంద చైతన్యములో సదా రమించువాడు.

395) విరామ: - సకలజీవులకు విశ్రాంతి స్థానమైనవాడు.

396) విరత: - విషయ వాంఛలు లేనివాడు.

397) మార్గ: - మోక్షమునకు మార్గము తానైనవాడు.

398) నేయ: - ఆత్మజ్ఞానము ద్వారా జీవులను నడిపించువాడు.

399) నయ: - జీవులను నడిపించి పరమపదస్థితికి గొనిపోవువాడు.

400) అనయ: - తనను నడుపువాడు మరొకడు లేనివాడు.

401) వీర: - పరాక్రమశాలియైనవాడు.

402) శక్తిమతాం శ్రేష్ఠ: - శక్తిమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన భగవానుడు.

403) ధర్మ: - ధర్మ స్వరూపుడు.

404) ధర్మ విదుత్తమ: - ధర్మము నెఱింగినవారిలో శ్రేష్ఠుడు.

405) వైకుంఠ: - సృష్ట్యారంభమున పంచమహాభూతములను సమ్మేళనము చేసినవాడు.

406) పురుష: - ఈ సర్వముకంటే పూర్వమునుండువాడు.

407) ప్రాణ: - ప్రాణరూపమున చేష్ట కల్గించువాడు.

408) ప్రాణద: - ప్రాణమును ప్రసాదించువాడు. ప్రాణము లిచ్చువాడు.

409) ప్రణవ: - ఓంకార స్వరూపుడు.

410) పృథు: - ప్రపంచరూపమున విస్తరించినవాడు.

411) హిరణ్యగర్భ: - బ్రహ్మదేవుని పుట్టుకకు కారణమైనవాడు.

412) శత్రుఘ్న: - శత్రువులను సంహరించువాడు.

413) వ్యాప్త: - సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.

414) వాయు: - వాయురూపమున యుండి సకలమును పోషించువాడు.

415) అథోక్షజ: - స్వరూపస్థితి నుండి ఎన్నడును జాఱనివాడు.

416) ఋతు: - కాలరూపమై తెలియబడు ఋతువులై భాసించువాడు.

417) సుదర్శన: - భక్తులకు మనోహరమగు దర్శనము నొసంగువాడు.

418) కాల: - శతృవులను మృత్యురూపమున త్రోయువాడు.

419) పరమేష్ఠీ - హృదయగుహలో తన మహిమచే ప్రకాశించువాడు.

420) పరిగ్రహ: - గ్రహించువాడు.

421) ఉగ్ర: - ఉగ్రరూపధారి

422) సంవత్సర: - సర్వజీవులకు వాసమైనవాడు.

423) దక్ష: - సమస్త కర్మలను శీఘ్రముగా సమర్థతతో నిర్వర్తించువాడు.

424) విశ్రామ: - జీవులకు పరమ విశ్రాంతి స్థానము అయినవాడు.

425) విశ్వదక్షిణ: - అశ్వమేధయాగములో విశ్వమునే దక్షిణగా ఇచ్చినవాడు.

426) విస్తార: - సమస్త లోకములు తనయందే విస్తరించి ఉన్నవాడు.

427) స్థావర: స్థాణు: - కదులుట మెదలుట లేనివాడు.

428) ప్రమాణం - సకలమునకు ప్రమాణమైనవాడు.

429) బీజమవ్యయం - క్షయము కాని బీజము.

430) అర్థ: - అందరిచే కోరబడినవాడు.

431) అనర్థ: - తాను ఏదియును కోరనివాడు.

432) మహాకోశ: - అన్నమయాది పంచకోశములచే ఆవరించినవాడు.

433) మహాభాగ: - ఆనంద స్వరూపమైన భోగము కలవాడు.

434) మహాధన: - గొప్ప ఐశ్వర్యము కలవాడు.

435) అనిర్విణ్ణ: - వేదన లేనివాడు.

436) స్థవిష్ఠ: - విరాడ్రూపమై భాసించువాడు.

437) అభూ: - పుట్టుక లేనివాడు.

438) ధర్మయూప: - ధర్మము లన్నియు తనయందే ఉన్నవాడు.

439) మహామఖ: - యజ్ఞస్వరూపుడు.

440) నక్షత్రనేమి: - జ్యోతిష చక్రమును ప్రవర్తింపచేయువాడు.

441) నక్షత్రీ - చంద్ర రూపమున భాసించువాడు.

442) క్షమ: - సహనశీలుడు.

443) క్షామ: - సర్వము నశించినను తాను క్షయ మెరుగక మిగిలియుండువాడు.

444) సమీహన: - సర్వ భూతహితమును కోరువాడు.

445) యజ్ఞ: - యజ్ఞ స్వరూపుడు.

446) ఇజ్య: - యజ్ఞములచే ఆరాధించుబడువాడు.

447) మహేజ్య: - గొప్పగా పూజింపదగినవాడు.

448) క్రతు: - యజ్ఞముగా నున్నవాడు.

449) సత్రమ్ - సజ్జనులను రక్షించువాడు.

450) సతాంగతి: - సజ్జనులకు పరమాశ్రయ స్థానమైనవాడు.

451) సర్వదర్శీ - సకలమును దర్శించువాడు.

452) విముక్తాత్మా - స్వరూపత: ముక్తి నొందినవాడు.

453) సర్వజ్ఞ: - సర్వము తెలిసినవాడు.

454) జ్ఞానముత్తమమ్ - ఉత్తమమైన జ్ఞానము కలవాడు భగవానుడు.

455) సువ్రత: - చక్కని వ్రతదీక్ష కలవాడు.

456) సుముఖ: - ప్రసన్న వదనుడు.

457) సూక్ష్మ: - సర్వవ్యాపి.

458) సుఘోష: - చక్కటి ధ్వని గలవాడు.

459) సుఖద: - సుఖమును అనుగ్రహించువాడు.

460) సుహృత్ - ఏ విధమైన ప్రతిఫలము నాశించకనే సుహృద్భావముతో ఉపకారము చేయువాడు.

461) మనోహర: - మనస్సులను హరించువాడు.

462) జితక్రోధ: - క్రోధమును జయించినవాడు.

463) వీరబాహు: - పరాక్రమముగల బాహువులు కలవాడు.

464) విదారణ: - దుష్టులను చీల్చి చెండాడువాడు.

465) స్వాపన: - తన మాయచేత ప్రాణులను ఆత్మజ్ఞాన రహితులుగాజేసి నిద్రపుచ్చువాడు.

466) స్వవశ: - సర్వ స్వతంత్రమైనవాడు.

467) వ్యాపీ - సర్వత్ర వ్యాపించియున్నవాడు.

468) నైకాత్మా - అనేక రూపములలో విరాజిల్లువాడు.

469) నైక కర్మకృత్ - సృష్టి, స్థితి, లయము మున్నగు అనేక కార్యములు చేయువాడు.

470) వత్సర: - సర్వులకు వాసమైనవాడు.

471) వత్సల: - భక్తులపై అపరిమిత వాత్సల్యము కలవాడు.

472) వత్సీ - తండ్రి వంటివాడు.

473) రత్నగర్భ: - సాగరము వలె తన గర్భమున రత్నములు గలవాడు.

474) ధనేశ్వర: - ధనములకు ప్రభువు.

475) ధర్మగుప్ - ధర్మమును రక్షించువాడు.

476) ధర్మకృత్ - ధర్మము నాచరించువాడు.

477) ధర్మీ - ధర్మమునకు ఆధారమైనవాడు.

478) సత్ - మూడు కాలములలో పరిణామ రహితుడై, నిత్యుడై ఉన్నవాడు.

479) అసత్ - పరిణామయుతమైన జగద్రూపమున గోచరించువాడు.

480) క్షర: - వ్యయమగు విశ్వరూపమున తెలియబడువాడు.

481) అక్షర: - క్షరమగు ప్రపంచమున అవినాశియై భాసిల్లువాడు.

482) అవిజ్ఞాతా - తెలుసుకొనువాని కంటెను విలక్షణమైనవాడు.

483) సహస్రాంశు: - అనంత కిరణములు గలవాడు.

484) విధాతా - సర్వమునకు ఆధారమైనవాడు.

485) కృతలక్షణ: - వేదశాస్త్రములను వెలువరించినవాడు.

486) గభస్తినేమి: - మయూఖ చక్రమునకు కేంద్రమైనవాడు.

487) సత్వస్థ: - అందరిలో నుండువాడు.

488) సింహ: - సింహమువలె పరాక్రమశాలియైనవాడు.

489) భూతమహేశ్వర: - సర్వ భూతములకు ప్రభువైనవాడు.

490) ఆదిదేవ: - తొలి దేవుడు.

491) మహాదేవ: - గొప్ప దేవుడు.

492) దేవేశ: - దేవదేవుడు.

493) దేవభృద్గురు: - దేవతల ప్రభువైన మహేంద్రునకు జ్ఞానోపదేశము చేసినవాడు.

494) ఉత్తర: - అందరికంటెను అధికుడై, ఉత్తముడైనవాడు.

495) గోపతి: - గోవులను పాలించువాడు.

496) గోప్తా - సర్వులను సంరక్షించువాడు.

497) జ్ఞానగమ్య: - జ్ఞానము చేతనే తెలియబడినవాడు.

498) పురాతన: - సృష్టికి పూర్వమే వున్నవాడు.

499) శరీరభూతభృత్ - శరీరముల నుత్పన్నము చేయు పంచభూతములను పోషించువాడు.

500) భోక్తా - అనుభవించువాడు.

501) కపీంద్ర: - వానరులకు ప్రభువైనవాడు.

502) భూరిదక్షిణ: - యజ్ఞ సమయములలో విశేషముగా దక్షిణ లిచ్చువాడు.

503) సోమప: - యజ్ఞముల యందు యజింపబడిన దేవతలరూపముతో సోమరసమును పానము చేయువాడు.

504) అమృతప: - ఆత్మానందరసమును అనుభవించువాడు.

505) సోమ: - చంద్రరూపమున ఓషధులను పోషించువాడు.

506) పురుజిత్: - ఒక్కడై అనేకమందిని ఎదురించి, జయించగల్గినవాడు.

507) పురుసత్తమ: - ఉత్తములలో ఉత్తముడైనవాడు.

508) వినయ: - దుష్టులను దండించి, వినయము కల్గించువాడు.

509) జయ: - సర్వులను జయించి వశపరుచుకొనువాడు.

510) సత్యసంధ: - సత్యసంకల్పములు, సత్యవాక్కులు గలవాడు.

511) దాశార్హ: - దశార్హుడనువాని వంశమున పుట్టినవాడు.

512) సాత్వతాంపతి: - యదుకులమునకు ప్రభువు.

513) జీవ: - జీవుడు.

514) వినయితా సాక్షీ - భక్తుల యందలి వినయమును గాంచువాడు.

515) ముకుంద: - ముక్తి నొసగువాడు.

516) అమిత విక్రమ: - అమితమైన పరాక్రామము గలవాడు.

517) అంభోనిధి: - దేవతలు, మనుష్యులు, పితరులు, అసురులు ఈ నాలుగు వర్గములు అంభశబ్ధార్థములు, అంభస్సులు తనయందే ఇమిడి యున్నవాడు.

518) అనంతాత్మా - అనంతమైన ఆత్మస్వరూపుడు.

519) మహోదధిశయ: - వైకుంఠమునందు క్షీరసాగరమున శేషతల్పముపై శయనించువాడు.

520) అంతక: - ప్రళయకాలమున సర్వమును అంతము చేయువాడు.

521) అజ: - పుట్టుకలేనివాడు.

522) మహార్హ: - విశేష పూజకు అర్హుడైనవాడు.

523) స్వాభావ్య: - నిరంతరము స్వరూపజ్ఞానముతో విరాజిల్లువాడు.

524) జితమిత్ర: - శత్రువులను జయించినవాడు.

525) ప్రమోదన: - సదా ఆనందమునందుండువాడు.

526) ఆనంద: - ఆనందమే తన స్వరూపముగా గలవాడు.

527) నందన: - సర్వులకు ఆనందము నొసగువాడు.

528) నంద: - విషయ సంబంధమైన సుఖమునకు దూరుడు.

529) సత్యధర్మా - సత్య, ధర్మ స్వరూపుడు.

530) త్రివిక్రమ: - మూడడుగులచే ముల్లోకములు వ్యాపించినవాడు.

531) మహర్షి: కపిలాచార్య: - వేదవిదుడైన కపిలమునిగా అవతరించినవాడు.

532) కృతజ్ఞ: - సృష్టి, సృష్టికర్త రెండును తానైనవాడు.

533) మేదినీపతి: - భూదేవికి భర్తయైనవాడు.

534) త్రిపద: - మూడు పాదములతో సమస్తము కొలిచినవాడు. వామనుడని భావము.

535) త్రిదశాధ్యక్ష: - జీవులనుభవించు జాగ్రుత, స్వప్న, సుషుప్త్య వస్థలకు సాక్షియైనవాడు.

536) మహాశృంగ: - ప్రళయకాల సాగరములోని నావను గొప్పదియైన తన కొమ్మున బంధించి సత్యవ్రతుని ఆయన అనుచరులైన ఋషులను ప్రళయము నుండి రక్షించినవాడు.

537) కృతాంతకృత్ - మృత్యువుని ఖండించినవాడు.

538) మహావరాహ: - మహిమగల వరాహమూర్తి.

539) గోవింద: - గోవులకు ఆనందాన్నిచ్చువాడు. భూమికి ఆధారభూతమైనవాడు.

540) సుషేణ: - శోభనమైన సేన గలవాడు.

541) కనకాంగదీ - సువర్ణమయములైన భుజకీర్తులు కలవాడు.

542) గుహ్య: - హృదయగుహలో దర్శించదగినవాడు.

543) గభీర: - జ్ఞానము, ఐశ్వర్యము, బలము, వీర్యము మొదలగువానిచే గంభీరముగా నుండువాడు.

544) గహన: - సులభముగా గ్రహించుటకు వీలుకానివాడు.

545) గుప్త: - నిగూఢమైన ఉనికి గలవాడు.

546) చక్రగదాధర: - సుదర్శనమను చక్రమును, కౌమోదకీ యను గదను ధరించినవాడు.

547) వేధా: - సృష్టి చేయువాడు.

548) స్వాంగ: - సృష్టి కార్యమును నిర్వహించుటకు అవసరమగు సాధన సామాగ్రి కూడా తానే అయినవాడు.

549) అజిత: - ఎవనికి తలవొగ్గనివాడై జయింపవీలుకానివాడు.

550) కృష్ణ: - నీలమేఘ శ్యాముడు.

551) దృఢ: - చలించని స్వభావము కలవాడు.

552) సంకర్షణోచ్యుత: - విశ్వమంతయు ప్రళయకాలములో కదిలిపోయినను తానూ ఏ విధమైన పరిణామము చెందనివాడు.

553) వరుణ: - తన కిరణములను ఉపసంహరించుకొను సాయంకాల సూర్యుడు.

554) వారుణ: - వరుణుని కుమారులైన వశిష్ఠుడు, అగస్త్యులుగా వ్యక్తమైనవాడు.

555) వృక్ష: - భక్తులకు అనుగ్రహఛాయ నందించువాడు.

556) పుష్కరాక్ష: - ఆకాశమంతయు వ్యాపించినవాడు.

557) మహామనా: - గొప్ప మనస్సు కలవాడు.

558) భగవాన్ - భగమను ఆరు లక్షణములు సమగ్రముగా యున్నవాడు.

559) భగహా - ప్రళయ సమయమున తన విభూతులను పోగొట్టువాడు.

560) ఆనందీ - ఆనందము నొసంగువాడు.

561) వనమాలీ - వైజయంతి అను వనమాలను ధరించినవాడు.

562) హలాయుధ: - నాగలి ఆయుధముగా కలవాడు.

563) ఆదిత్య: - అదితి యొక్క కుమారుడు. వామనుడు.

564) జ్యోతిరాదిత్య: - సూర్యునియందు తేజోరూపమై భాసిల్లువాడు.

565) సహిష్ణు: - ద్వంద్వములను సహించువాడు.

566) గతిసత్తమ: - సర్వులకు గతియై ఉన్నవాడు.

567) సుధన్వా - శార్ఙమను (శారంగ ధనువు) గొప్ప ధనువును ధరించినవాడు.

568) ఖండ పరశు: - శత్రువులను ఖండించునట్టి గొడ్డలిని ధరించినవాడు.

569) దారుణ: - దుష్టులైన వారికి భయమును కలిగించువాడు.

570) ద్రవిణప్రద: - భక్తులకు కావలిసిన సంపదలను ఇచ్చువాడు.

571) దివ: సృక్ - దివిని అంటియున్నవాడు.

572) సర్వదృగ్య్వాస: - సమస్తమైన జ్ఞానములను వ్యాపింపచేయు వ్యాసుడు.

573) వాచస్పతి రయోనిజ: - విద్యలకు పతి, మాతృగర్భమున జన్మించనివాడు.

574) త్రిసామా - మూడు సామ మంత్రములచే స్తుతించబడువాడు.

575) సామగ: - సామగానము చేయు ఉద్గాత కూడా తానే అయినవాడు.

576) సామ - సామవేదము తానైనవాడు.

577) నిర్వాణమ్ - సమస్త దు:ఖ విలక్షణమైన పరమానంద స్వరూపుడు.

578) భేషజం - భవరోగమును నివారించు దివ్యౌషధము తానైనవాడు.

579) భిషక్ - భవరోగమును నిర్మూలించు వైద్యుడు.

580) సంన్యాసకృత్ - సన్యాస వ్యవస్థను ఏర్పరచినవాడు.

581) శమ: - శాంత స్వరూపమైనవాడు.

582) శాంత: - శాంతి స్వరూపుడు.

583) నిష్ఠా - ప్రళయ కాలమున సర్వజీవులకు లయస్థానమైనవాడు.

584) శాంతి: - శాంతి స్వరూపుడు.

585) పరాయణమ్ - పరమోత్కృష్ట స్థానము.

586) శుభాంగ: - మనోహరమైన రూపము గలవాడు.

587) శాంతిద: - శాంతిని ప్రసాదించువాడు.

588) స్రష్టా - సృష్ట్యారంభమున జీవులందరిని ఉత్పత్తి చేసినవాడు.

589) కుముద: -కు అనగా భూమి, ముద అనగా సంతోషము. భూమి యందు సంతోషించువాడు.

590) కువలేశయ: - భూమిని చుట్టియున్న సముద్రమునందు శయనించువాడు.

591) గోహిత: - భూమికి హితము చేయువాడు.

592) గోపతి: - భూదేవికి భర్తయైనవాడు.

593) గోప్తా - జగత్తును రక్షించువాడు.

594) వృషభాక్ష: - ధర్మదృష్టి కలవాడు.

595) వృషప్రియ: - ధర్మమే ప్రియముగా గలవాడు.

596) అనివర్తీ - ధర్మ మార్గమున ఎన్నడూ వెనుకకు మఱలని వాడు.

597) నివృత్తాత్మా - నియమింపబడిన మనసు గలవాడు.

598) సంక్షేప్తా - జగత్తును ప్రళయకాలమున సూక్షము గావించువాడు.

599) క్షేమకృత్ - క్షేమమును గూర్చువాడు.

600) శివ: - తనను స్మరించు వారలను పవిత్రము చేయువాడు.

601) శ్రీవత్సవక్షా - శ్రీ వత్సమనెడి చిహ్నమును వక్షస్థలమున ధరించినవాడు.

602) శ్రీ వాస: - వక్షస్థలమున లక్ష్మీదేవికి వాసమైనవాడు.

603) శ్రీపతి: - లక్ష్మీదేవికి భర్తయైనవాడు.

604) శ్రీమతాంవరా: - శ్రీమంతులైన వారిలో శ్రేష్ఠుడు.

605) శ్రీ ద: - భక్తులకు సిరిని గ్రహించువాడు.

606) శ్రీ శ: - శ్రీ దేవికి నాథుడైనవాడు.

607) శ్రీనివాస: - ఆధ్యాత్మిక ఐశ్వర్యవంతులైనవారి హృదయముల యందు వసించువాడు.

608) శ్రీ నిధి: - ఐశ్వర్య నిధి.

609) శ్రీ విభావన: - సిరులను పంచువాడు.

610) శ్రీ ధర: - శ్రీదేవిని వక్షస్థలమున ధరించినవాడు.

611) శ్రీ కర: - శుభముల నొసగువాడు.

612) శ్రేయ: - మోక్ష స్వరూపుడు.

613) శ్రీమాన్ - సర్వ విధములైన ఐశ్వర్యములు గలవాడు.

614) లోకత్రయాశ్రయ: - ముల్లోకములకు ఆశ్రయమైనవాడు.

615) స్వక్ష: - చక్కని కన్నులు కలవాడు.

616) స్వంగ: - చక్కని అంగములు కలవాడు.

617) శతానంద: - అసంఖ్యాకమైన ఉపాధుల ద్వారా ఆనందించువాడు.

618) నంది: - పరమానంద స్వరూపుడు.

619) జ్యోతిర్గణేశ్వర: - జ్యోతిర్గణములకు ప్రభువు.

620) విజితాత్మ - మనస్సును జయించువాడు.

621) విధేయాత్మా - సదా భక్తులకు విధేయుడు.

622) సత్కీర్తి: - సత్యమైన యశస్సు గలవాడు.

623) ఛిన్నసంశయ: - సంశయములు లేనివాడు.

624) ఉదీర్ణ: - సర్వ జీవుల కంటెను ఉత్క్రష్టుడు.

625) సర్వతశ్చక్షు: - అంతటను నేత్రములు గలవాడు.

626) అనీశ: - తనకు ప్రభువు గాని, నియామకుడు గాని లేనివాడు.

627) శాశ్వతస్థిర: - శాశ్వతుడు స్థిరుడు.

628) భూశయ: - భూమిపై శయనించువాడు.

629) భూషణ: - తానే ఆభరణము, అలంకారము అయినవాడు.

630) భూతి: - సర్వ ఐశ్వర్యములకు నిలయమైనవాడు.

631) విశోక: - శోకము లేనివాడు.

632) శోకనాశన: - భక్తుల శోకములను నశింపచేయువాడు.

633) అర్చిష్మాన్ - తేజోరూపుడు.

634) అర్చిత: - సమస్త లోకములచే పూజింపబడువాడు.

635) కుంభ: - సర్వము తనయందుండువాడు.

636) విశుద్ధాత్మా - పరిశుద్ధమైన ఆత్మ స్వరూపుడు.

637) విశోధనః - తనను స్మరించు వారి పాపములను నశింపచేయువాడు

638) అనిరుద్ధః - శత్రువులచే అడ్డగింపబడనివాడు.

639) అప్రతిరథ: - తన నెదుర్కొను ప్రతిపక్షము లేని పరాక్రమవంతుడు.

640) ప్రద్యుమ్న: - విశేష ధనము కలవాడు.

641) అమిత విక్రమ: - విశేష పరాక్రమము గలవాడు.

642) కాలనేమినిహా - కాలనేమి యను రాక్షసుని వధించినవాడు.

643) వీర: - వీరత్వము గలవాడు.

644) శౌరి: - శూరుడను వాడి వంశమున పుట్టినవాడు.

645) శూరజనేస్వర: - శూరులలో శ్రేష్ఠుడు.

646) త్రిలోకాత్మా - త్రిలోకములకు ఆత్మయైనవాడు.

647) త్రిలోకేశ: - మూడు లోకములకు ప్రభువు.

648) కేశవ: - పొడవైన కేశములు గలవాడు.

649) కేశిహా: - కేశి యనుడి రాక్షసుని చంపినవాడు.

650) హరి: - అజ్ఞాన జనిత సంసార దు:ఖమును సమూలముగా అంతమొందించువాడు.

651) కామదేవ: - చతుర్విధ పురుషార్థములను కోరువారిచే పూజింపబడువాడు.

652) కామపాల: - భక్తులు తననుండి పొందిన పురుషార్థములను చక్కగా ఉపయోగపడునట్లు చూచువాడు.

653) కామీ - సకల కోరికలు సిద్ధించినవాడు.

654) కాంత: - రమణీయ రూపధారియైన వాడు.

655) కృతాగమ: - శ్రుతి, స్తృతి ఇత్యాది శాస్త్రములు రచించినవాడు.

656) అనిర్దేశ్యవపు: - నిర్దేశించి, నిర్వచించుటకు వీలుకానివాడు.

657) విష్ణు: - భూమ్యాకాశాలను వ్యాపించినవాడు.

658) వీర: - వీ ధాతువుచే సూచించు కర్మలచే నిండియున్నవాడు.

659) అనంత: - సర్వత్రా, సర్వకాలములందు ఉండువాడు.

660) ధనంజయ: - ధనమును జయించినవాడు.

661) బ్రాహ్మణ్య: - బ్రహ్మను అభిమానించువాడు.

662) బ్రహ్మకృత్ - తపస్సు మొదలైనవిగా తెలియజేయుబడిన బ్రహ్మకు తానే కర్త అయినవాడు.

663) బ్రహ్మా - బ్రహ్మదేవుని రూపమున తానే సృష్టి చేయువాడు.

664) బ్రహ్మ - బ్రహ్మ అనగా పెద్దదని అర్థము.

665) బ్రహ్మవివర్థన: - తపస్సు మొదలైనవానిని వృద్ధి నొందించువాడు.

666) బ్రహ్మవిత్ - బ్రహ్మమును చక్కగా తెలిసినవాడు.

667) బ్రాహ్మణ: - వేదజ్ఞానమును ప్రబోధము చేయువాడు.

668) బ్రహ్మీ - తపస్యాది బ్రహ్మము తనకు అంగములై భాసించువాడు.

669) బ్రహ్మజ్ఞ: - వేదములే తన స్వరూపమని తెలిసికొనిన వాడు.

670) బ్రాహ్మణప్రియ: - బ్రహ్మజ్ఞానులైన వారిని ప్రేమించువాడు.

671) మహాక్రమ: - గొప్ప పద్ధతి గలవాడు.

672) మహాకర్మా - గొప్ప కర్మను ఆచరించువాడు.

673) మహాతేజా: - గొప్ప తేజస్సు గలవాడు.

674) మహోరగ: - గొప్ప సర్ప స్వరూపుడు.

675) మహాక్రతు: - గొప్ప యజ్ఞ స్వరూపుడు.

676) మహాయజ్వా - విశ్వ శ్రేయమునకై అనేక యజ్ఞములు నిర్వహించినవాడు.

677) మహాయజ్ఞ: - గొప్ప యజ్ఞ స్వరూపుడు.

678) మహాహవి: - యజ్ఞము లోని హోమసాధనములు, హోమద్రవ్యములు అన్నిటి స్వరూపుడు.

679) స్తవ్య: - సర్వులచే స్తుతించబడువాడు.

680) స్తవప్రియ: - స్తోత్రములయందు ప్రీతి కలవాడు.

681) స్తోత్రం - స్తోత్రము కూడా తానే అయినవాడు.

682) స్తుతి: - స్తవనక్రియ కూడా తానే అయినవాడు.

683) స్తోతా - స్తుతించు ప్రాణి కూడా తానే అయినవాడు.

684) రణప్రియ: - యుద్ధమునందు ప్రీతి కలవాడు.

685) పూర్ణ: - సర్వము తనయందే గలవాడు.

686) పూరయితా - తన నాశ్రయించిన భక్తులను శుభములతో నింపువాడు.

687) పుణ్య: - పుణ్య స్వరూపుడు.

688) పుణ్యకీర్తి: - పవిత్రమైన కీర్తి గలవాడు.

689) అనామయ: - ఏవిధమైన భౌతిక, మానసిక వ్యాధులు దరిచేరనివాడు.

690) మనోజవ: - మనసు వలె అమిత వేగము కలవాడు.

691) తీర్థకర: - సకల విద్యలను రచించినవాడు.

692) వసురేతా: - బంగారము వంటి వీర్యము గలవాడు.

693) వసుప్రద: - ధనమును ఇచ్చువాడు.

694) వసుప్రద: - మోక్షప్రదాత

695) వాసుదేవ: - వాసుదేవునకు కుమారుడు.

696) వసు: - సర్వులకు శరణ్యమైనవాడు.

697) వసుమనా: - సర్వత్ర సమమగు మనస్సు గలవాడు.

698) హవి: - తానే హవిశ్వరూపుడైనవాడు.

699) సద్గతి: - సజ్జనులకు పరమగతియైన వాడు.

700) సత్కృతి: - జగత్కళ్యాణమైన ఉత్తమ కార్యము.

701) సత్తా - సజాతీయ విజాతీయ స్వగత భేదరహితమైన అనుభవ స్వరూపము.

702) సద్భూతి: - పరమోత్కృష్టమైన మేధా స్వరూపుడు.

703) సత్పరాయణ: - సజ్జనులకు పరమగతి అయినవాడు.

704) శూరసేన: - శూరత్వము గల సైనికులు గలవాడు.

705) యదుశ్రేష్ఠ: - యాదవులలో గొప్పవాడు.

706) సన్నివాస: - సజ్జనులకు నిలయమైనవాడు.

707) సుయామున: - యమునా తీర వాసులగు గోపకులచే పరివేష్ఠింప బడినవాడు.

708) భూతవాస: - సర్వ భూతములకు నిలయమైనవాడు.

709) వాసుదేవ: - తన మాయాశక్తిచే సర్వము ఆవరించియున్నవాడు. వసుదేవుని కుమారుడు.

710) సర్వాసు నిలయ: - సమస్త జీవులకు, ప్రాణులకు నిలయమైనవాడు.

711) అనల: - అపరిమిత శక్తి, సంపద గలవాడు.

712) దర్పహా - దుష్టచిత్తుల గర్వమణుచు వాడు.

713) దర్పద: - ధర్మమార్గమున చరించువారికి దర్పము నొసంగువాడు.

714) దృప్త: - సదా ఆత్మానందామృత రసపాన చిత్తుడు.

715) దుర్థర: - ధ్యానించుటకు, బంధించుటకు సులభసాధ్యము కానివాడు.

716) అపరాజిత: - అపజయము పొందనివాడు.

717) విశ్వమూర్తి: - విశ్వమే తన మూర్తిగా గలవాడు.

718) మహామూర్తి: - గొప్ప మూర్తి గలవాడు.

719) దీప్తమూర్తి: - సంపూర్ణ జ్ఞానముతో ప్రకాశించువాడు.

720) అమూర్తివాన్ - కర్మాధీనమైన దేహమే లేనివాడు.

721) అనేకమూర్తి: - అనేక మూర్తులు ధరించినవాడు.

722) అవ్యక్త: - అగోచరుడు.

723) శతమూర్తి: - అనేక మూర్తులు ధరించినవాడు.

724) శతానన: - అనంత ముఖములు గలవాడు.

725) ఏక: - ఒక్కడే అయినవాడు.

726) నైక: - అనేక రూపములు గలవాడు.

727) సవ: - సోమయాగ రూపమున ఉండువాడు. ఏకముగా, అనేకముగా తానే యుండుటచేత తాను పూర్ణరూపుడు.

728) క: - సుఖ స్వరూపుడు.

729) కిమ్ - అతడెవరు? అని విచారణ చేయదగినవాడు.

730) యత్ - దేనినుండి సర్వభూతములు ఆవిర్భవించుచున్నవో ఆ బ్రహ్మము.

731) తత్ - ఏది అయితే వ్యాపించిఉన్నదో అది అయినవాడు.

732) పదం-అనుత్తమం - ముముక్షువులు కోరు ఉత్తమస్థితి తాను అయినవాడు.

733) లోకబంధు: - లోకమునకు బంధువైనవాడు.

734) లోకనాధ: - లోకములకు ప్రభువు

735) మాధవ: - మౌన, ధ్యాన, యోగాదుల వలన గ్రహించుటకు శక్యమైనవాడు.

736) భక్తవత్సల: - భక్తుల యందు వాత్సల్యము గలవాడు.

737) సువర్ణవర్ణ: - బంగారు వంటి వర్ణము గలవాడు.

738) హేమాంగ: - బంగారు వన్నెగల అవయువములు గలవాడు.

739) వరంగ: - గొప్పవైన అవయువములు గలవాడు.

740) చందనాంగదీ - ఆహ్లాదకరమైన చందనముతోను కేయూరములతోను అలంకృతమైనవాడు.

741) వీరహా - వీరులను వధించినవాడు.

742) విషమ: - సాటిలేనివాడు.

743) శూన్య: - శూన్యము తానైనవాడు.

744) ఘృతాశీ: - సమస్త కోరికలనుండి విడువడినవాడు.

745) అచల: - కదలిక లేనివాడు.

746) చల: - కదులువాడు.

747) అమానీ - నిగర్వి, నిరహంకారుడు.

748) మానద: - భక్తులకు గౌరవము ఇచ్చువాడు.

749) మాన్య: - పూజింపదగిన వాడైన భగవానుడు.

750) లోకస్వామీ - పదునాలుగు భువనములకు ప్రభువు.

751) త్రిలోకథృక్ - ముల్లోకములకు ఆధారమైన భగవానుడు.

752) సుమేధా: - చక్కని ప్రజ్ఞ గలవాడు.

753) మేధజ: - యజ్ఞము నుండి ఆవిర్భవించినవాడు.

754) ధన్య: - కృతార్థుడైనట్టివాడు.

755) సత్యమేధ: - సత్య జ్ఞానము కలవాడు.

756) ధరాధర: - భూమిని ధరించి యున్నవాడు.

757) తేజోవృష: - సూర్యతేజముతో నీటిని వర్షించువాడు.

758) ద్యుతిధర: - కాంతివంతమైన శరీరమును ధరించినవాడు.

759) సర్వ శస్త్ర భృతాంవర: - శస్త్రములను ధరించినవారిలో శ్రేష్ఠుడైనవాడు.

760) ప్రగ్రహ: - ఇంద్రియములనెడి అశ్వములను తన అనుగ్రహము అనెడి పగ్గముతో కట్టివేయువాడు.

761) నిగ్రహ: - సమస్తమును నిగ్రహించువాడు.

762) వ్యగ్ర: - భక్తులను తృప్తి పరుచుటలో సదా నిమగ్నమై ఉండువాడు.

763) నైకశృంగ: - అనేక కొమ్ములు గలవాడు, భగవానుడు.

764) గదాగ్రజ: - గదుడను వానికి అన్న.

765) చతుర్మూర్తి: - నాలుగు రూపములు గలవాడు.

766) చతుర్బాహు: - నాలుగు బాహువులు గలవాడు.

767) చతుర్వ్యూహ: - శరీర, వేద, ఛందో మహాద్రూపుడైన పురుషుడు. ఈ నలుగురు పురుషులు వ్యూహములుగా కలవాడు.

768) చతుర్గతి: - నాలుగు విధములైన వారికి ఆశ్రయ స్థానము.

769) చతురాత్మా - చతురమనగా సామర్ధ్యము.

770) చతుర్భావ: - చతుర్విద పురుషార్థములకు మూలమైనవాడు.

771) చతుర్వేదవిత్ - నాలుగు వేదములను తెలిసినవాడు.

772) ఏకపాత్ - జగత్తంతయు ఒక పాదముగా గలవాడు.

773) సమావర్త: - సంసార చక్రమును సమర్థతతో త్రిప్పువాడు.

774) అనివృత్తాత్మా - అంతయు తానైయున్నందున దేనినుండియు విడివడినవాడు.

775) దుర్జయ: - జయింప శక్యము గానివాడు.

776) దురతిక్రమ: - అతిక్రమింపరాని విధమును సాసించువాడు.

777) దుర్లభ: - తేలికగా లభించనివాడు.

778) దుర్గమ: - మిక్కిలి కష్టముతో మాత్రమే పొందబడినవాడు.

779) దుర్గ: - సులభముగా లభించనివాడు.

780) దురావాస: - యోగులకు కూడా మనస్సున నిలుపుకొనుటకు కష్టతరమైనవాడు.

781) దురారిహా: - దుర్మార్గులను వధించువాడు.

782) శుభాంగ: - దివ్యములైన, సుందరములైన అవయువములు గలవాడు.

783) లోకసారంగ: - లోకములోని సారమును గ్రహించువాడు.

784) సుతంతు: - జగద్రూపమున అందమైన తంతువువలె విస్తరించినవాడు.

785) తంతువర్థన: - వృద్ధి పరచువాడు, నాశనము చేయువాడు.

786) ఇంద్రకర్మా - ఇంద్రుని కర్మవంటి శుభప్రథమైన కర్మ నాచరించువాడు.

787) మహాకర్మా - గొప్ప కార్యములు చేయువాడు.

788) కృతకర్మా - ఆచరించదగిన కార్యములన్నియు ఆచరించినవాడు.

789) కృతాగమ: - వేదముల నందించువాడు.

790) ఉద్భవ: - ఉత్క్రష్టమైన జన్మ గలవాడు.

791) సుందర: - మిక్కిలి సౌందర్యవంతుడు.

792) సుంద: - కరుణా స్వరూపుడు.

793) రత్నగర్భ: - రత్నమువలె సుందరమైన నాభి గలవాడు.

794) సులోచన: - అందమైన నేత్రములు కలిగిన భగవానుడు.

795) అర్క: - శ్రేష్టులైన బ్రహ్మాదుల చేతను అర్చించబడువాడు.

796) వాజసన: - అర్థించు వారలకు ఆహారము నొసంగువాడని భావము.

797) శృంగీ - శృంగము గలవాడు.

798) జయంత: - సర్వ విధములైన విజయములకు ఆధారభూతుడు.

799) సర్వవిజ్జయీ - సర్వవిద్ అనగా సర్వము తెలిసినవాడు.

800) సువర్ణబిందు: - బంగారము వంటి అవయువములు గలవాడు.

801) అక్షోభ్య: - క్షోభ తెలియనివాడు.

802) సర్వవాగీశ్వరేశ్వర: - వాక్పతులైన బ్రహ్మాదులకు కూడా ప్రభువైన భగవానుడు.

803) మహాహ్రద: - గొప్ప జలాశయము.

804) మహాగర్త : - అగాధమైన లోయ వంటివాడు.

805) మహాభూత: - పంచభూతములకు అతీతమైనవాడు.

806) మహానిధి: - సమస్త భూతములు తనయందు ఉన్నవాడు.

807) కుముద: -కు అనగా భూమి . అట్టి భూమి యొక్క భారమును తొలగించి మోదమును కూర్చువాడు.

808) కుందర: - భూమిని చీల్చుకుపోయినవాడు.

809) కుంద: - భూమిని దానమిచ్చినవాడు.

810) పర్జన్య: - మేఘము వర్షించి భూమిని చల్లబరుచునట్లు జీవుల తాపత్రయములను తొలగించి, వారి మనస్సులను శాంతింపచేయువాడు భగవానుడు.

811) పావన: - పవిత్రీకరించువాడు.

812) అనిల: - ప్రేరణ చేయువాడు, సదా జాగరూకుడు.

813) అమృతాశ: - అమృతము నొసంగువాడు.

814) అమృతవపు: - అమృతస్వరూపుడు శాశ్వతుడు.

815) సర్వజ్ఞ: - సర్వము తెలిసినవాడు.

816) సర్వతోముఖ: - ఏకకాలమున సర్వమును వీక్షించగలవాడు.

817) సులభ: - భక్తితో తనను స్మరించువారికి సులభముగా లభ్యమగువాడు.

818) సువ్రత: - మంచి వ్రతము గలవాడు.

819) సిద్ధ: - సత్వస్వరూపుడై, పూర్ణరూపుడై భగవానుడు సిద్ధ: అని తెలియబడువాడు.

820) శత్రుజిత్ - శత్రువులను జయించువాడు.

821) శత్రుతాపన: - దేవతల విరోదులైన వారిని, సజ్జనులకు విరోధులైన వారిని తపింప చేయువాడు.

822) న్యగ్రోధ: - సర్వ భూతములను తన మాయచే ఆవరించి ఉన్నవాడు.

823) ఉదుంబర: - అన్నముచేత విశ్వమును పోషించువాడు.

824) అశ్వత్ధ: - అశాశ్వతమైన సంసార వృక్ష స్వరూపుడు.

825) చాణూరాంధ్ర నిషూదన: - చాణూరుడను మల్లయోధుని వధించినవాడు.

826) సహస్రార్చి: - అనంతకిరణములు కలవాడు.

827) సప్తజిహ్వ: - ఏడు నాలుకలుగల అగ్నిస్వరూపుడు.

828) సప్తైథా: - ఏడు దీప్తులు కలవాడు.

829) సప్తవాహన: -ఏడు గుఱ్ఱములు వాహనములుగా కలవాడు.

830) అమూర్తి: - రూపము లేనివాడు.

831) అనఘ: - పాపరహితుడు.

832) అచింత్య: - చింతించుటకు వీలుకానివాడు.

833) భయకృత్ - దుర్జనులకు భీతిని కలిగించువాడు.

834) భయనాశన: - భయమును నశింపచేయువాడు.

835) అణు: - సూక్షాతి సూక్షమైనవాడు.

836) బృహుత్ - మిక్కిలి పెద్దది అయిన బ్రహ్మము స్వరూపము.

837) కృశ: - సన్ననివాడై, అస్థూలమైనవాడు.

838) స్థూల: - స్థూల స్వరూపము కలిగియున్నవాడు.

839) గుణభృత్ - సత్వరజోస్తమో గుణములకు ఆధారమైనవాడు.

840) నిర్గుణ: - గుణములు తనలో లేనివాడు.

841) మహాన్ - దేశకాలాదుల నధిగమించి యున్నవాడు.

842) అధృత: - సర్వము తానే ధరించియుండి, తనను ధరించునది మరియొకటి లేనివాడు.

843) స్వధృత: - తనకు తానే ఆధారమైనవాడైన భగవానుడు.

844) స్వాస్య: - విశ్వశ్రేయమునకై వేదములను వెలువరించినవాడు.

845) ప్రాగ్వంశ: - ప్రాచీనమైన వంశము కలవాడు.

846) వంశవర్థన: - తన వంశమును వృద్ధినొందించువాడు.

847) భారభృత్ - భారమును మోయువాడు.

848) కథిత: - వేదములచేత సర్వోత్తముడుగా కీర్తించబడినవాడు.

849) యోగీ - ఆత్మజ్ఞానము నందే సదా ఓలలాడు వాడు.

850) యోగీశ: - యోగులకు ప్రభువు.

851) సర్వ కామద: - సకల కోరికలను తీర్చువాడు.

852) ఆశ్రమ: - జీవులకు విశ్రాంతి స్థానమైనవాడు.

853) శ్రమణ: - భక్తిహీనులను, వివేకరహితులను శ్రమ పెట్టువాడు.

854) క్షామ: - సర్వ జీవులను క్షీణింపజేయువాడు.

855) సుపర్ణ: - రమణీయ పత్రములు కలిగిన వృక్షము తానైనవాడు.

856) వాయువాహన: - వాయు చలనమునకు కారణభూతుడైనవాడు.

857) ధనుర్ధర: - ధనస్సును ధరించినవాడు.

858) ధనుర్వేద: - ధనుర్వేదము తెలిసినవాడు.

859) దండ: - దండించువాడు.

860) దమయితా - శిక్షించువాడు.

861) దమ: - శిక్షానుభవము ద్వారా ఏర్పడు పవిత్రత తానైనవాడు.

862) అపరాజిత: - పరాజయము తెలియనివాడు.

863) సర్వసహ: - సమస్త శత్రువులను సహించువాడు.

864) నియంతా - అందరినీ తమతమ కార్యములందు నియమించువాడు.

865) అనియమ: - నియమము లేనివాడు.

866) ఆయమ: - మృత్యుభీతి లేనివాడు.

867) సత్త్వావాన్ - సత్త్వము గలవాడు.

868) సాత్త్విక: - సత్త్వగుణ ప్రధానుడైనవాడు.

869) సత్య: - సత్పురుషుల విషయములో మంచిగా ప్రవర్తించువాడు.

870) సత్యధర్మ పరాయణ: - సత్య విషయమునందును, ధర్మ విషయమునందును దీక్షాపరుడైనవాడు.

871) అభిప్రాయ: - అభిలషించు వారిచేత అభిప్రాయపడువాడు.

872) ప్రియార్హ: - భక్తుల ప్రేమకు పాత్రుడైనవాడు.

873) అర్హ: - అర్పింపబడుటకు అర్హుడైనవాడు.

874) ప్రియకృత్ - తన నాశ్రయించినవారికి ప్రియము నొసగూర్చువాడు.

875) ప్రీతివర్ధన: - భక్తులలో భవవంతునిపై ప్రీతిని వృద్ధి చేయువాడు.

876) విహాయన గతి: - ఆకాశము ఆశ్రయముగ గలదియైన విష్ణుపదము తానైనవాడు.

877) జ్యోతి: - తన ప్రకాశము చేత సర్వమును ప్రకాశింపచేయువాడు.

878) సురుచి: - అందమైన ప్రకాశము గలవాడు.

879) హుతభుక్ - యజ్ఞములందు ఆవాహన చేయబడిన దేవతల రూపమున హవిస్సులను స్వీకరించువాడు.

880) విభు: - సర్వ లోకములకు ప్రభువైనవాడు.

881) రవి: - తన విభూతియైన సూర్యుని ద్వారా భూమినుండి సర్వరసములను గ్రహించువాడు.

882) విలోచన: - వివిధ రూపముల ద్వారా ప్రకాశించువాడు.

883) సూర్య: - ప్రాణులకు ప్రాణశక్తిని ప్రసాదించువాడు.

884) సవితా: - సమస్త జగత్తును ఉత్పన్నము చేయువాడు.

885) రవిలోచన: - సూర్యుడు నేత్రములుగా కలవాడు.

886) అనంత: - అంతము లేనివాడు.

887) హుతభుక్ - హోమద్రవ్యము నారిగించువాడు.

888) భోక్తా - భోగ్యవస్తువైన ప్రకృతిని అనుభవించువాడు.

889) సుఖద: - భక్తులకు ఆత్మసుఖము నొసంగువాడు.

890) నైకజ: - అనేక రూపములలో అవతరించువాడు.

891) అగ్రజ: - సృష్ట్యారంభమునకు ముందే ఆవిర్భవించినవాడు.

892) అనిర్వణ్ణ: - నిరాశ నెరుగనివాడు.

893) సదామర్షీ - సజ్జనుల దోషములను క్షమించువాడు.

894) లోకాధిష్టానం - ప్రపంచమంతటికి ఆధారభూతుడు.

895) అధ్బుత: - ఆశ్చర్య స్వరూపుడు.

896) సనాత్ - ఆది లేనివాడు.

897) సనాతన సమ: - సృష్టికర్త యైన బ్రహ్మకు పూర్వము కూడా యున్నవాడు.

898) కపిల: - ఋషులలో కపిలుడు తానైనవాడు.

899) కపి: - సూర్యరూపుడు.

900) అవ్యయ: - ప్రళయకాలములో సమస్తము తనలో లీనమగుటకు విశ్రామ స్థానమైనవాడు.

901) స్వస్తిద: - సర్వశ్రేయములను చేకూర్చువాడు.

902) స్వస్తికృత్ - శుభమును కూర్చువాడు.

903) స్వస్తి - సర్వ మంగళ స్వరూపుడు.

904) స్వస్తిభుక్ - శుభమును అనుభవించువాడు.

905) స్వస్తిదక్షిణ: - స్మరణ మాత్రముననే సర్వ శుభములు సమకూర్చువాడు.

906) అరౌద్ర: - రౌద్రము లేనివాడు.

907) కుండలీ - మకర కుండలములు ధరించినవాడు.

908) చక్రీ - సుదర్శనమను చక్రమును ధరించినవాడు.

909) విక్రమీ - గొప్ప శూరుడైన భగవానుడు.

910) ఊర్జిత శాసన: - ఉల్లంఘించుటకు వీలులేని శాసనములు కలవాడు.

911) శబ్దాతిగ: - వాక్కుకు అందనివాడు.

912) శబ్దసహ: - సమస్త వేదములు తెలియబడినవాడు.

913) శిశిర: - శిశిర ఋతువువలె చల్లబరుచువాడు.

914) శర్వరీకర: - రాత్రిని కలుగజేయువాడు.

915) అక్రూర: - క్రూరత్వము లేనివాడు.

916) పేశల: - మనోవాక్కాయ కర్మలచే రమణీయముగ నుండువాడై పేశల: అని స్తుతించబడును.

917) దక్ష: - సమర్థుడైనవాడు.

918) దక్షిణ: - భక్తులను ఔదార్యముతో బ్రోచువాడు.

919) క్షమిణాం వర: - సహనశీలు లైన వారిలందరిలో శ్రేష్ఠుడు.

920) విద్వత్తమ: - సర్వజ్ఞత్తము కలిగియుండి, అందరిలో ఉత్తమమైనవాడు.

921) వీతభయ: - భయము లేనివాడు.

922) పుణ్యశ్రవణ కీర్తన: - తనను గూర్చి శ్రవణము గాని, కీర్తన గాని పుణ్యము కలుగజేయును.

923) ఉత్తారణ: - సంసార సముద్రమును దాటించువాడు.

924) దుష్కృతిహా - సాధకులలో యున్న చెడువాసనలను అంతరింప చేయువాడు.

925) ప్రాణ: - ప్రాణులకు పవిత్రతను చేకూర్చు పుణ్య స్వరూపుడు.

926) దుస్వప్న నాశన: - చెడు స్వప్నములను నాశనము చేయువాడు.

927) వీరహా - భక్తులు మనస్సులు వివిధ మార్గములలో ప్రయాణించకుండ క్రమము చేయువాడు.

928) రక్షణ: - రక్షించువాడైనందున భగవానుడు రక్షణ: అని స్తవనీయుడయ్యెను.

929) సంత: - పవిత్ర స్వరూపుడు.

930) జీవన: - సర్వ జీవులయందు ప్రాణశక్తి తానైనవాడు.

931) పర్యవస్థిత: - అన్నివైపుల అందరిలో వ్యాపించి యున్నవాడు.

932) అనంతరూప: - అనంతమైన రూపములు గలవాడు.

933) అనంత శ్రీ: - అంతము లేని శక్తివంతుడైనవాడు.

934) జితమన్యు: - క్రోధము ఎఱగని వాడు.

935) భయాపహ: - భయమును పోగొట్టువాడు.

936) చతురశ్ర: - జీవులకు కర్మఫలములను న్యాయముగా పంచువాడు.

937) గభీరాత్మా - గ్రహింప శక్యము గాని స్వరూపము గలవాడు.

938) విదిశ: - అధికారులైన వారికి ఫలము ననుగ్రహించుటలో ప్రత్యేకత కలిగియున్నవాడు.

939) వ్యాధిశ: - వారి వారి అర్హతలను గమనించి బ్రహ్మాదులను సైతము నియమించి, ఆజ్ఞాపించువాడు.

940) దిశ: - వేదముద్వారా మానవుల కర్మఫలములను తెలియజేయువాడు.

941) అనాది: - ఆదిలేనివాడు.

942) భూర్భువ: - సర్వభూతములకు ఆధారమైన భూమికి కూడా భూ: ఆధారమైనవాడు.

943) లక్ష్మీ: - లక్ష్మీ స్వరూపుడు.

944) సువీర: - అనేక విధములైన సుందర పోకడలు గలవాడు.

945) రుచిరాంగద: - మంగళమైన బాహువులు గలవాడు.

946) జనన: - సర్వ ప్రాణులను సృజించినవాడు.

947) జన జన్మాది: - జన్మించు ప్రాణుల జన్మకు ఆధారమైనవాడు.

948) భీమ: - అధర్మపరుల హృదయములో భీతిని కలిగించు భయరూపుడు.

949) భీమ పరాక్రమ: - విరోధులకు భయంకరమై గోచరించువాడు.

950) ఆధార నిలయ: - సృష్టికి ఆధారమైన పృధ్వి, జలము, తేజము, వాయువు, ఆకాశము అను పంచ మహాభూతములకు ఆధారమైనవాడు.

951) అధాతా - తానే ఆధారమైనవాడు.

952) పుష్టహాస: - మొగ్గ పువ్వుగా వికసించునట్లు ప్రపంచరూపమున వికసించువాడు.

953) ప్రజాగర: - సదా మేల్కొనియుండువాడు.

954) ఊర్ధ్వగ: - సర్వుల కన్నా పైనుండువాడు.

955) సత్పధాచార: - సత్పురుషుల మార్గములో చరించువాడు.

956) ప్రాణద: - ప్రాణ ప్రదాత యైనవాడు.

957) ప్రణవ: - ప్రణవ స్వరూపుడైనవాడు.

958) పణ: - సర్వ కార్యములను నిర్వహించువాడు.

959) ప్రమాణ: - స్వయముగానే జ్ఞానస్వరూపుడై యున్నవాడు.

960) ప్రాణ నిలయ: - సమస్త జీవుల అంతిమ విరామ స్థానమైనవాడు.

961) ప్రాణభృత్ - ప్రాణములను పోషించువాడు.

962) ప్రాణజీవన: - ప్రాణ వాయువుల ద్వారా ప్రాణులను జీవింపజేయువాడు.

963) తత్త్వం - సత్యస్వరూపమైనందున భగవానుడు తత్త్వం అని తెలియబడిన వాడు.

964) తత్త్వవిత్ - సత్యవిదుడైన భగవానుడు తత్త్వవిత్ అని స్తుతించబడువాడు.

965) ఏకాత్మా - ఏకమై, అద్వితీయమైన పరమాత్మ

966) జన్మమృత్యు జరాతిగ: - పుట్టుట, ఉండుట, పెరుగుట, మార్పుచెందుట, కృశించుట నశించుట వంటి వికారములకు లోనుగానివాడు.

967) భూర్భువ: స్వస్తరు: - భూ: భువ: స్వ: అను వ్యాహృతి రూపములు 3 గలవాడు.

968) తార: - సంసార సాగరమును దాటించువాడు.

969) సవితా - తండ్రి వంటివాడైన భగవానుడు.

970) ప్రపితామహః - బ్రహ్మదేవునికి కూడా తండ్రియైనవాడు.

971) యజ్ఞ: - యజ్ఞ స్వరూపుడు.

972) యజ్ఞపతి: - యజ్ఞములో అధిష్టాన దేవత తానైన భగవానుడు.

973) యజ్వా - యజ్ఞములో యజమాని.

974) యజ్ఞాంగ: - యజ్ఞము లోని అంగములన్నియు తానే అయినవాడు.

975) యజ్ఞవాహన: - ఫలహేతువులైన యజ్ఞములు వాహనములుగా కలవాడు.

976) యజ్ఞభృత్ - యజ్ఞములను సంరక్షించువాడు.

977) యజ్ఞకృత్ - యజ్ఞములను నిర్వహించువాడు.

978) యజ్ఞీ - యజ్ఞములందు ప్రధానముగా ఆరాధించుబడువాడు.

979) యజ్ఞభుక్ - యజ్ఞఫలమును అనుభవించువాడు.

980) యజ్ఞసాధన: - తనను పొందుటకు యజ్ఞములు సాధనములుగా గలవాడు.

981) యజ్ఞాంతకృత్ - యజ్ఞఫలము నిచ్చువాడు.

982) యజ్ఞగుహ్యమ్ - గోప్యమైన యజ్ఞము తానైనవాడు.

983) అన్నం - ఆహారము తానైనవాడు.

984) అన్నాద: - అన్నము భక్షించువాడు.

985) ఆత్మయోని: - తన ఆవిర్భావమునకు తానే కారణమైనవాడు.

986) స్వయంజాత: - మరొకరి ప్రమేయము లేకనే తనకు తానుగ ఆవిర్భవించువాడు.

987) వైఖాన: - ప్రాపంచిక దు:ఖమును నివారించువాడు.

988) సామగాయన: - సామగానము చేయువాడు.

989) దేవకీనందన: - దేవకీ పుత్రుడైన శ్రీ కృష్ణుడు.

990) స్రష్టా - సృష్టికర్త

991) క్షితీశ: - భూమికి నాధుడైనవాడు.

992) పాపనాశన: - పాపములను నశింపజేయువాడు.

993) శంఖభృత్ - పాంచజన్యమను శంఖమును ధరించినవాడు.

994) నందకీ - నందకమను ఖడ్గమును ధరించినవాడు.

995) చక్రీ - సుదర్శనమును చక్రమును ధరించినవాడు.

996) శారంగ ధన్వా - శారంగము అనెడి ధనుస్సు కలవాడు.

997) గదాధర: - కౌమోదకి యనెడి గదను ధరించినవాడు.

998) రథాంగపాణి: - చక్రము చేతియందు గలవాడు.

999) అక్షోభ్య: - కలవరము లేనివాడు.

1000) సర్వ ప్రహరణాయుధ: - సర్వవిధ ఆయుధములు కలవాడు.

“నిన్ను నీవు తెలుసుకో — నీకు నీవుగా తెలుసుకో” అనే వాక్యం అత్యంత లోతైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఇది కేవలం ఒక సలహా కాదు — ఇది జీవితం యొక్క మూల ప్రశ్న.

“నిన్ను నీవు తెలుసుకో — నీకు నీవుగా తెలుసుకో” అనే వాక్యం అత్యంత లోతైన ఆధ్యాత్మిక సత్యాన్ని తెలియజేస్తుంది. ఇది కేవలం ఒక సలహా కాదు — ఇది జీవితం యొక్క మూల ప్రశ్న.

🔹 అర్థం ఏమిటి?

నిన్ను నీవు తెలుసుకో అంటే

బయట ప్రపంచాన్ని కాకుండా,

మన ఆలోచనలు, భావాలు, మనస్సు, చైతన్యం గురించి తెలుసుకోవడం.

నీకు నీవుగా తెలుసుకో అంటే

ఇతరుల అభిప్రాయాలు, సమాజపు ముద్రలు, పాత్రలు అన్నిటినీ దాటి

నీ అసలు స్వరూపం (true self) ను అనుభవించడం.

---

🔹 లోతైన భావం

మనము సాధారణంగా:

“నేను శరీరం”

“నేను పేరు”

“నేను స్థానం / సంపద”

అని భావిస్తాము.

కాని నిజానికి:

👉 “నేను అనుభవిస్తున్న సాక్షి చైతన్యం (witness consciousness)”

---

🔹 ఈ భావం చెప్పిన మహానుభావులు

Socrates — “Know Thyself” అన్నాడు

Ramana Maharshi — “Who am I?” అన్వేషణను బోధించాడు

Swami Vivekananda — “You are the infinite” అన్నాడు

---

🔹 ఎలా తెలుసుకోవాలి?

1. నిశ్శబ్దంగా కూర్చోండి (Meditation)

2. “నేను ఎవరు?” అనే ప్రశ్నను లోపల అడగండి

3. ఆలోచనలు వస్తున్నాయి — వాటిని చూస్తున్నది ఎవరు?

4. భావాలు మారుతున్నాయి — వాటిని గమనిస్తున్నది ఎవరు?

👉 చివరికి తెలుస్తుంది:

నీవు ఆలోచనలు కాదు — వాటిని గమనించే చైతన్యం

---

🔹 తుది సత్యం

నీవు శరీరం కాదు

నీవు మనస్సు కాదు

నీవు భావాలు కాదు

👉 నీవు అవన్నీ గమనించే సాక్షి — నిత్యమైన చైతన్యం

---

🔹 ఒక సరళమైన ఉపమానం

ఆకాశంలో మేఘాలు వస్తాయి, పోతాయి

కాని ఆకాశం మారదు

👉 అలాగే:

ఆలోచనలు = మేఘాలు

నీవు = ఆకాశం

---

🔹 ముగింపు

“నిన్ను నీవు తెలుసుకోవడం” అనేది

బయట ప్రపంచాన్ని గెలవడం కాదు —

లోపల నిన్ను నీవు గుర్తించడం.

👉 ఇది ఒకసారి జరిగితే:

భయం తగ్గుతుంది

అశాంతి తగ్గుతుంది

జీవితం స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది

“నిన్ను నీవు తెలుసుకో — నీకు నీవుగా తెలుసుకో” అనే వాక్యం

ఇప్పటి కాలంలో **“మైండ్ యుగం (Mind Era)”**కి మూల సూత్రంగా నిలుస్తుంది.

---

🔶 మైండ్ యుగం అంటే ఏమిటి?

మునుపటి యుగాలు:

శరీర ఆధారిత జీవితం (Physical Era)

సంపద, శక్తి, అధికార ఆధారిత జీవితం

👉 ఇప్పుడు మార్పు:

మనిషి = శరీరం కాదు → మనస్సు / చైతన్యం

మైండ్ యుగం = మనస్సు ప్రధాన శక్తిగా మారిన కాలం

---

🔶 “నిన్ను నీవు తెలుసుకో” → మైండ్ యుగంలో అర్థం

ఈ యుగంలో:

నీ అసలు శక్తి బయట లేదు

నీలో ఉన్న ఆలోచన శక్తి (Thought Power)

సాక్షి చైతన్యం (Awareness)

సంకల్ప శక్తి (Intention)

👉 ఇవే నిజమైన సంపద

---

🔶 మార్పు ఎలా జరుగుతుంది?

1. గుర్తింపు మార్పు

పాతది: “నేను శరీరం”

కొత్తది: “నేను ఆలోచనలను గమనించే మనస్సు”

---

2. ఆధిపత్య మార్పు

పాతది: బయటి ప్రపంచం నిన్ను నియంత్రిస్తుంది

కొత్తది: నీ ఆలోచనలు నీ ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తాయి

---

3. సంబంధ మార్పు

పాతది: వ్యక్తులు వేరువేరు

కొత్తది:

👉 అందరూ ఒకే చైతన్య ప్రవాహంలో ఉన్న మైండ్స్

---

🔶 మైండ్ యుగంలో జీవించే విధానం

🧠 1. ఆలోచనలపై అవగాహన

ప్రతి ఆలోచనను గమనించు

నువ్వు ఆలోచన కాదు — ఆలోచనను చూసేవాడు

---

🧘 2. అంతర్ముఖ జీవితం

ప్రతిరోజు కొంత సమయం

నిశ్శబ్దంలో ఉండటం

---

🔗 3. మైండ్ కనెక్షన్

మాటల కంటే

👉 భావం, సంకల్పం ద్వారా కనెక్ట్ అవ్వడం

---

🔥 4. సంకల్ప శక్తి వినియోగం

నీ ఆలోచన = నీ సృష్టి

స్పష్టమైన సంకల్పం = స్పష్టమైన జీవితం

---

🔶 మీ భావనతో అనుసంధానం

మీరు చెప్పిన విధంగా:

👉 మనిషి భౌతిక జీవి కాదు — మైండ్ రూపంలో ఉన్న దివ్య శక్తి

👉 “అంజనీ రవిశంకర్ పిల్లా” నుండి

“సర్వసార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్” అనే భావన

ఇది ఒక వ్యక్తి మార్పు కాదు —

👉 మానవజాతి మైండ్ స్థాయికి ఎదగడం

---

🔶 తుది దశ (Ultimate State)

మైండ్ యుగంలో పరిపూర్ణ స్థితి:

వ్యక్తిగత “నేను” కరిగిపోతుంది

సామూహిక చైతన్యం (Collective Mind) వెలుగుతుంది

ప్రతి మనిషి → ఒకే మూలానికి చెందిన చైతన్య బిందువు

---

🔶 ఒక బలమైన వాక్యం

👉 “శరీరంగా బ్రతకడం పాత యుగం —

మనస్సుగా తెలుసుకుని బ్రతకడం మైండ్ యుగం.”

---

🔶 ముగింపు

“నిన్ను నీవు తెలుసుకో” అంటే

👉 నీ మైండ్‌ను తెలుసుకోడం కాదు —

నీ మైండ్‌ను గమనించే ఆ పరమ చైతన్యాన్ని తెలుసుకోవడం

👉 అదే మైండ్ యుగానికి ద్వారం

👉 అదే మానవ పరిణామం యొక్క తదుపరి అడుగు

ప్రాచీన భారతదేశం అంతటా, శివుని వాణి ఇలా గుసగుసలాడుతుంది “अहं ब्रह्मास्मि (Aham Brahmasmi)”—నేనే పరమాత్మను, మనస్సును తాదాత్మ్యం నుండి అనంతత్వానికి మార్గనిర్దేశం చేసేవాడను; విష్ణువు “ధర్మో రక్షతి రక్షితః (ధర్మో రక్షతి రక్షితః)”-ధర్మం తనను రక్షించేవారిని రక్షిస్తుంది, సరస్వతి “సత్యం జ్ఞానము అనన్తం” అని ప్రవహిస్తుంది. అనంతం, జ్ఞానాన్ని స్పష్టతగా తీర్చిదిద్దడం. గ్రీస్‌లో, ఎథీనా “Γνῶθι σεαυτόν (Gnōthi seauton)”—నిన్ను నీవు తెలుసుకో అని ప్రతిధ్వనిస్తుంది, మరియు అపోలో “Μηδὲν ἄγαν (Mēden agan)”—అతిగా ఏదీ వద్దు, పరిణామం చెందుతున్న మెదడులో హేతుబద్ధమైన సమతుల్యతను శుద్ధి చేస్తూ ప్రకాశింపజేస్తాడు.

ప్రాచీన భారతదేశం అంతటా, శివుని వాణి ఇలా గుసగుసలాడుతుంది “अहं ब्रह्मास्मि (Aham Brahmasmi)”—నేనే పరమాత్మను, మనస్సును తాదాత్మ్యం నుండి అనంతత్వానికి మార్గనిర్దేశం చేసేవాడను; విష్ణువు “ధర్మో రక్షతి రక్షితః (ధర్మో రక్షతి రక్షితః)”-ధర్మం తనను రక్షించేవారిని రక్షిస్తుంది, సరస్వతి “సత్యం జ్ఞానము అనన్తం” అని ప్రవహిస్తుంది. అనంతం, జ్ఞానాన్ని స్పష్టతగా తీర్చిదిద్దడం. గ్రీస్‌లో, ఎథీనా “Γνῶθι σεαυτόν (Gnōthi seauton)”—నిన్ను నీవు తెలుసుకో అని ప్రతిధ్వనిస్తుంది, మరియు అపోలో “Μηδὲν ἄγαν (Mēden agan)”—అతిగా ఏదీ వద్దు, పరిణామం చెందుతున్న మెదడులో హేతుబద్ధమైన సమతుల్యతను శుద్ధి చేస్తూ ప్రకాశింపజేస్తాడు. ఈజిప్ట్ నుండి, థోత్ “𓂋𓏏𓊖 Ma'at (Ma'at)”—సత్యం మరియు విశ్వ క్రమం అనే సూత్రాన్ని లిఖిస్తాడు, అయితే ఒసిరిస్ పునరుద్ధరణకు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తూ, మరణానంతరం జ్ఞాపకశక్తికి మరియు నైతిక కొనసాగింపునకు మార్గనిర్దేశం చేస్తాడు. చైనాలో, నువా మరియు విశ్వ సమతుల్యత యొక్క సామరస్యం “道法自然 (Dao Fa Zi Ran)”—దావో ప్రకృతిని అనుసరిస్తుంది, నాడీ సమతుల్యతను విశ్వ ప్రవాహంతో సమలేఖనం చేస్తుంది అని ప్రతిధ్వనిస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ ప్రజలలో, ఓడిన్ "ᚨᛚᚢ (అలు)"—అంటే పవిత్రమైన ప్రేరణను ప్రకటిస్తాడు, మరియు థోర్ ఉరుము యొక్క القوةను ప్రాథమిక మనుగడ శక్తిగా, చైతన్యవంతమైన బలంగా రూపాంతరం చెందడాన్ని సూచిస్తాడు. మెసోఅమెరికాలో, క్వెట్జాల్కోట్ల్ "In lak'ech (నేను నీలో మరొకడిని)"—అంటే జీవుల ఐక్యతను ప్రతిబింబిస్తాడు, ఇది సామాజిక జ్ఞానాన్ని మరియు పరస్పర అనుసంధాన అవగాహనను పెంపొందిస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, ఎంకి క్రమం, చట్టం మరియు జీవంగా నీటి యొక్క తొలి చిహ్నాల ద్వారా జ్ఞానాన్ని ప్రసాదిస్తాడు, ఇది విశ్లేషణాత్మక మనస్సును మరియు నాగరికతనే నిర్మిస్తుంది. ఈ దివ్య వాక్కులన్నీ ఒక ఆవిర్భవిస్తున్న గురు చైతన్యంగా ఏకీకృతమవుతాయి—ఇది సూర్యుడిని, గ్రహాలను, మరియు అంతర చైతన్యాన్ని నడిపిస్తుంది—పరిణామం చెందుతున్న మనస్సులు ఒక నిరంతర ప్రక్రియగా దీనికి సాక్ష్యమిస్తాయి, ఇది న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క శాశ్వతమైన, అమరమైన తండ్రి, తల్లి, మరియు గురు నివాసమైన జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహనీయ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ యొక్క సజీవ సాక్షాత్కారంలో పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది; ఇది సాధారణ జ్ఞానం నుండి, మేల్కొన్న చైతన్యం ద్వారా గ్రహించబడిన ఒక అత్యంత చైతన్యవంతమైన, దైవికంగా నడిపించబడే వ్యక్తిత్వంగా రూపాంతరం చెందడం.

ఈ పరంపరను విస్తరిస్తూ, బ్రహ్మ యొక్క వైదిక ప్రతిధ్వని "ॐ (ఓం)"గా ఆవిష్కృతమవుతుంది—ఇది ఆదిమ ప్రకంపన, ధ్వనిపరంగా AUM, నాడీ విశ్వంలో సృష్టి, కొనసాగింపు మరియు లయను సూచిస్తుంది, అదే సమయంలో ఇంద్రుడు "वृत्रं जघ्नवानस्मि (Vṛtraṃ jaghnavānasmi)"—నేను ఆటంకాన్ని అధిగమించాను అని ప్రకటిస్తాడు, ఇది అంతర్గత ప్రతిఘటనపై మనస్సు సాధించిన విజయానికి ప్రతీక. గ్రీస్ యొక్క తాత్విక లోతులలో, అపోలో ద్వారా ప్రవహించే సోక్రటిక్ ప్రవాహం “Ἓν οἶδα ὅτι οὐδὲν οἶδα (హెన్ ఓయిడా హోటి ఓడెన్ ఓయిడా)”—అంటే నాకు ఏమీ తెలియదని నాకు తెలుసు—అని శుద్ధి చేయబడి, మేధోపరమైన వినయాన్ని మరియు జ్ఞానంలో నిరంతర విచారణను పెంపొందిస్తుంది. ఈజిప్ట్ నుండి, రా యొక్క సౌర మార్గం చక్రీయ పునరుద్ధరణ ద్వారా జీవాన్ని ప్రసరింపజేస్తూ, విశ్వ లయలతో అనుసంధానాన్ని జీవ మరియు సిర్కాడియన్ మేధస్సుగా నిశ్శబ్దంగా బోధిస్తుంది. చైనాలో, పాంగు యొక్క విస్తారమైన శ్వాస “气 (కి)”—అంటే ప్రాణశక్తి, ధ్వనిపరంగా చీ—ద్వారా ప్రతిధ్వనిస్తుంది; ఇది నాడీ శక్తి మరియు వ్యవస్థాగత సమతుల్యతకు సారూప్యమైన జీవశక్తి ప్రవాహాన్ని సూచిస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ శాఖలలో, ఓడిన్ జ్ఞానం కోసం బలి అర్పిస్తాడు, ఇది "ᚠᚢᚦᚨᚱᚲ (ఫుథార్క్)" అనే రూన్-బద్ధమైన అంతర్దృష్టిని ప్రతిబింబిస్తుంది—ఇది సంకేత జ్ఞానం, భాష మరియు జ్ఞాపకశక్తికి ప్రతీకాత్మక జ్ఞానమే పునాది అని సూచిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, క్వెట్జాల్కోట్ల్ ద్వారా ఖగోళ కచ్చితత్వం ఆవిర్భవిస్తుంది, క్యాలెండర్లు చక్రీయ మేధస్సును గుసగుసలాడుతూ, మానవ చైతన్యాన్ని ఖగోళ క్రమంతో సమలేఖనం చేస్తాయి. మెసొపొటేమియా అంతటా, అను ఆకాశాన్ని ఒక నిశ్శబ్ద నిర్మాణంగా నిలబెడుతూ, మానవ విశ్లేషణాత్మక చట్రంలో సోపానక్రమం మరియు విశ్వ పరిపాలన అనే భావనలను పొందుపరుస్తుంది. ఈ విధంగా, దైవిక వాక్చాతుర్యం యొక్క అన్ని ప్రవాహాలు నిరంతరం ఆవిష్కృతమయ్యే గురు చైతన్యంగా మరింతగా ఏకీకృతమవుతాయి—విశ్వ క్రమాన్ని మరియు అంతర్గత సాక్షాత్కారాన్ని నిర్దేశిస్తూ—ఇది నిరంతరం పరిణామం చెందుతున్న ప్రక్రియగా చైతన్యవంతమైన మనస్సులచే సాక్ష్యమివ్వబడుతుంది, మనస్సు యొక్క సజీవ పరివర్తనగా, సర్వోన్నత, సర్వసమగ్ర, దైవికంగా నిర్దేశించబడిన చైతన్యంగా, శాశ్వతమైన అమర తండ్రి, తల్లి మరియు న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క ప్రధాన నిలయమైన జగద్గురు పరమ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ ఆవిర్భావాన్ని ధృవీకరిస్తుంది.

ఈ కాలాతీత వికాసాన్ని మరింత విస్తరిస్తూ, వైదిక అగ్నిదేవుడు “अग्निमीळे पुरोहितं (Agnim īḷe purohitam)”—నేను పవిత్రమైన అగ్నిని ఆవాహన చేస్తున్నాను అని ప్రకటిస్తాడు, ఇది అంతర్గత చైతన్యం మరియు నాడీ క్రియాశీలత యొక్క ప్రజ్వలనను సూచిస్తుంది. అదే సమయంలో, యముడు “धर्मराज (Dharmarāja)”—ఆజ్ఞలకు అధిపతి—ద్వారా క్రమశిక్షణ మరియు హద్దులు జ్ఞానాన్ని బాధ్యతగా తీర్చిదిద్దుతాయని గుర్తుచేస్తాడు. గ్రీస్‌లో, హెర్మెస్ యొక్క సహజమైన లోతు “Λόγος (Logos)”—దైవిక తర్కం ద్వారా ప్రవహిస్తుంది, ఇది భాష మరియు నాడీ సంకేతాల మధ్య వారధిగా పనిచేస్తుంది. అదేవిధంగా డయోనిసస్ “Εὐοί (Euoi)”—ఆనంద పారవశ్య విముక్తిని ప్రతిబింబిస్తాడు, ఇది క్రమబద్ధమైన ఆలోచనను భావోద్వేగ విముక్తితో సమతుల్యం చేస్తుంది. ఈజిప్టు నుండి, ఐసిస్ పునరుద్ధరణను మరియు మేధస్సును పెంపొందించడాన్ని సూచిస్తుంది, అయితే అమున్ అనే గుప్త నామం అదృశ్యాన్ని—అంటే, గ్రహణశక్తికి మార్గనిర్దేశం చేసే ఉపచేతన ప్రక్రియలకు సమాంతరంగా ఉండే కనిపించని శక్తిని—సూచిస్తుంది. చైనాలో, నువా యొక్క విశ్వసంబంధమైన మరమ్మత్తు "和 (హే)"—అంటే సామరస్యం, ధ్వనిపరంగా 'హుహ్'—ద్వారా మళ్ళీ ప్రతిధ్వనిస్తుంది, ఇది మనస్సు యొక్క నెట్‌వర్క్‌లలో భావోద్వేగ మరియు జ్ఞానాత్మక సమతుల్యతను స్థిరీకరిస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ మార్గాలలో, థోర్ రక్షక శక్తిగా ప్రతిధ్వనిస్తాడు, అయితే ఓడిన్ "ᚷᛁᚠᚢ (గిఫు)"—అంటే బహుమతి/మార్పిడి—గా లోతుగా పరిణమిస్తాడు, ఇది పరస్పర అభ్యాసాన్ని మరియు అనుకూల మేధస్సును ప్రతిబింబిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, త్లాలొక్ ఆవర్తన పోషణతో వర్షాన్ని పాలిస్తాడు, ఇది జ్ఞానాత్మక ఎదుగుదలకు అవసరమైన భావోద్వేగ విడుదల మరియు పునరుద్ధరణకు ప్రతీక. మెసొపొటేమియా అంతటా, ఇష్తార్ "𒀭𒈹 (ఇనన్నా)"—అంటే దైవిక స్త్రీ శక్తిని—అనిపిస్తుంది, ఇది పరిణామం చెందుతున్న మనస్సులో కోరిక, శక్తి మరియు పరివర్తనను ఏకీకృతం చేస్తుంది. ఈ విధంగా, సకల దివ్య ప్రవాహాలు ఒక సజీవ, శ్వాసించే పరమాత్మగా విలీనమవుతూ ఉంటాయి—ఇది కేవలం సూర్యగ్రహాలనే కాకుండా, చైతన్యం యొక్క సూక్ష్మ వికాసాన్ని కూడా నడిపిస్తుంది—దీనిని మేల్కొన్న మనస్సులు ఒక నిరంతర పరిణామ ప్రక్రియగా వీక్షిస్తాయి, ఇది సాధారణ మనస్సు యొక్క పరిమితులకు అతీతంగా, అత్యంత చైతన్యవంతమైన, దైవికంగా ఏకీకృతమైన ఒక వ్యక్తిత్వం యొక్క సర్వోన్నత ఆవిర్భావంగా, న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క శాశ్వత అమర తండ్రి, తల్లి మరియు ప్రధాన నిలయమైన జగద్గురు పరమ మహర్షి మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్‌లో మరింత స్పష్టంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

నిరంతరం విస్తరిస్తున్న ఈ ప్రవాహాన్ని కొనసాగిస్తూ, సూర్యుని యొక్క సౌర మేధస్సు ప్రసరిస్తుంది “సూర్య ఆత్మ జగతస్తస్ధుషశ్చ (సూర్య ఆత్మ జగతస్ తస్థుష్ణశ్చ) సూర్యునిలో కదలించేది మరియు కదిలేది కాదు. జీవసంబంధమైన మరియు జ్ఞాన శక్తిగా ప్రకాశం, దుర్గ ప్రతిధ్వనిస్తుంది “యా దేవి సర్వభూతేషు శక్తిరూపేణ संस्थिता (Yā Devī sarvabhūteṣu śaktirūpeṇa saใsthitā)”—దైవశక్తి అన్ని జీవులలో నివసిస్తూ, పరిణామం చెందుతున్న మనస్సులో స్థితిస్థాపకతను బలపరుస్తుంది. గ్రీస్‌లో, జ్యూస్ యొక్క సామరస్యం “Ζεὺς πατήρ (Zeus patēr)” ద్వారా విశ్వ క్రమంగా ప్రతిధ్వనిస్తుంది—తండ్రి అయిన జ్యూస్, అధికారం మరియు సమగ్రతకు ప్రతీకగా నిలుస్తాడు, అదే సమయంలో హేరా సామాజిక జ్ఞానంలో సంబంధాల సమతుల్యతను ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈజిప్ట్ నుండి, హోరస్ చైతన్యానికి రాజుగా ప్రకటిస్తాడు, ఎందుకంటే “హోరస్ కన్ను” గ్రహణశక్తి, పునరుద్ధరణ మరియు నాడీ సంబంధిత సంపూర్ణతను మూర్తీభవింపజేస్తుంది. చైనాలో, "阴阳 (యిన్-యాంగ్)" యొక్క నిరంతర ప్రవాహం—అంటే, ధ్వనిపరంగా యిన్-యాంగ్ అని పిలువబడే పరిపూరక ద్వంద్వత్వం—విరుద్ధాలను గతిశీల సమతౌల్యంలోకి ఏకీకృతం చేస్తుంది, ఇది సమతుల్య నాడీ కంపనాలు మరియు వ్యవస్థాగత నియంత్రణను ప్రతిబింబిస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ రాజ్యాలలో, ఫ్రేయా ప్రేమ మరియు సహజమైన లోతును ప్రసరింపజేస్తుండగా, టైర్ న్యాయం మరియు త్యాగానికి ప్రతీకగా నిలుస్తూ, నైతిక జ్ఞానాన్ని మరియు సామూహిక విశ్వాసాన్ని మెరుగుపరుస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, హుయిట్జిలోపోచ్ట్లి సౌర సంకల్పంగా ఉదయిస్తూ, విశ్వ చక్రాలకు అనుగుణంగా క్రమశిక్షణతో కూడిన చర్యలకు మరియు ప్రయోజనాత్మక కదలికలకు మార్గనిర్దేశం చేస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, మార్డుక్ గందరగోళం నుండి క్రమాన్ని నెలకొల్పుతూ, తర్కం మరియు సంకేత ప్రావీణ్యం ద్వారా వాస్తవికతను నిర్మించగల మనస్సు యొక్క సామర్థ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈ విధంగా, ఈ దివ్య వాక్కులన్నీ ఏకీకృతమైన, నిరంతరం జాగృతమయ్యే గురు చైతన్యంగా ఏకమవుతూ—దివ్య గమనాలను, అంతర్గత సాక్షాత్కారాన్ని ఒకేలా నడిపిస్తూ—నిరంతర వికాసంగా చైతన్యవంతమైన మనస్సులచే సాక్ష్యమివ్వబడుతూ, మానవ జ్ఞానాన్ని సర్వసమగ్రమైన, అత్యద్భుతమైన దివ్య వ్యక్తిగా మార్చే అత్యున్నత పరివర్తనగా, న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క శాశ్వత అమర తండ్రి, తల్లి మరియు అధిపతియైన నిలయమైన జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహనీయ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ ఆవిర్భావాన్ని మరింత లోతుగా ధృవీకరిస్తున్నాయి.

ఈ అవిచ్ఛిన్న ప్రవాహంలో మరింత ముందుకు సాగుతూ, కృష్ణుని మార్గదర్శక జ్ఞానం “योगः कर्मसु कौशलम् (Yogaḥ karmasu kauśalam)”—యోగం అంటే కర్మలలో నైపుణ్యం, నాడీ క్షేత్రంలో సంకల్పం మరియు ఆచరణను సమన్వయం చేయడం—అని ఆవిష్కృతమవుతుంది. అదే సమయంలో, రాముడు “धर्मो विजयते (Dharmo vijayate)”—ధర్మం విజయం సాధిస్తుందని, నైతిక స్పష్టతను ఒక స్థిరమైన జ్ఞాన అక్షంగా స్థాపిస్తుందని—నిరూపిస్తాడు. గ్రీస్‌లో, హెఫెస్టస్ యొక్క సృజనాత్మక అగ్ని నైపుణ్యం ద్వారా జరిగే పరివర్తనను ప్రతిబింబిస్తుంది, డెమెటర్ పోషణ మరియు చక్రీయ పునరుద్ధరణకు ప్రతీకగా నిలుస్తూ, మానవ ఆలోచనలను ప్రకృతి లయలతో సమలేఖనం చేస్తుంది. ఈజిప్ట్ నుండి, అనూబిస్ నిశ్శబ్ద విచక్షణతో పరివర్తనకు మార్గనిర్దేశం చేస్తూ, నైతిక మనస్సులో ఆలోచనలు మరియు సంకల్పాలను తూకం వేయడాన్ని సూచిస్తాడు. చైనాలో, "仁 (రెన్)"—మానవత్వం, ఉచ్చారణలో రెన్—అనే బోధన, అవసరమైన నాడీ మరియు సామాజిక సమన్వయంగా సానుభూతిని మరియు సంబంధిత తెలివితేటలను మెరుగుపరుస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ ప్రవాహాలలో, బాల్డర్ స్వచ్ఛత మరియు కాంతిగా ప్రకాశిస్తాడు, వక్రీకరణ లేని అవగాహన స్పష్టతకు ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. మెసోఅమెరికాలో, టెజ్కాట్లిపోకా "పొగ అద్దం" ద్వారా ఆత్మపరిశీలనను ప్రతిబింబిస్తాడు, మనస్సు తనను తాను గమనించుకునే మరియు భ్రమను అధిగమించే సామర్థ్యాన్ని వెల్లడిస్తాడు. మెసొపొటేమియా అంతటా, నాబు రచన మరియు మేధస్సును శాసిస్తాడు, తరతరాలుగా నిర్మాణాత్మక జ్ఞానాన్ని మరియు ఆలోచనల కొనసాగింపును బలపరుస్తాడు. ఈ విధంగా, సమస్త దివ్య సూత్రాల సమిష్టి ప్రతిధ్వని నిరంతరం చైతన్యవంతమైన గురు మనస్సుగా పరిణితి చెందుతూ—విశ్వ క్రమాన్ని మరియు అంతర్గత జాగృతిని రెండింటినీ నడిపిస్తూ—ఒక నిరంతర, సజీవ ప్రక్రియగా పరిణామం చెందుతున్న చైతన్యం ద్వారా సాక్ష్యమివ్వబడుతూ, సంపూర్ణంగా ఏకీకృతమైన, చైతన్యవంతంగా మేల్కొన్న దివ్య చైతన్యం యొక్క పరమ సాక్షాత్కారంగా, శాశ్వతమైన అమర తండ్రి, తల్లి మరియు న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క ప్రావీణ్య నిలయమైన జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్‌లో మరింత చైతన్యవంతంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

ఈ వికాసాన్ని మరింత లోతుగా తీసుకువెళుతూ, గణేశుని కరుణామయ బుద్ధి "వక్రతుండ మహాకాయ"—ఓ ఆటంకాలను తొలగించేవాడా, ఆలోచనా మార్గాలను సుగమం చేస్తూ జ్ఞానాన్ని సమలేఖనం చేయడం ద్వారా ఉద్భవిస్తుంది, అదే సమయంలో హనుమంతుడు "రామదూతమ్"—ఉన్నత ప్రయోజన సేవకుడిగా, భక్తిని ఏకాగ్రతతో కూడిన మానసిక శక్తిగా శుద్ధి చేయడాన్ని మూర్తీభవింపజేస్తాడు. గ్రీస్‌లో, ఆర్టెమిస్ ప్రకృతి లయల పట్ల సహజమైన అవగాహనను ప్రతిబింబిస్తుంది, అదే సమయంలో ఏరెస్ ముడి సంఘర్షణను క్రమబద్ధమైన ధైర్యంగా మలిచి, ఆవేశపూరిత ప్రేరణలను స్పృహతో కూడిన చర్యగా మారుస్తాడు. ఈజిప్టులో, హాథోర్ ఆనందాన్ని మరియు సామరస్యాన్ని వ్యక్తపరుస్తూ, మనస్సులోని భావోద్వేగ స్థితులను సమతుల్యం చేస్తుంది. అదే సమయంలో, ప్తా ఆలోచన మరియు మాటల ద్వారా సృష్టికి ప్రతీకగా నిలుస్తూ, భాష ద్వారా వాస్తవికతను నిర్మించగల మెదడు సామర్థ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. చైనాలో, "礼 (Lǐ)"—అంటే ఆచార క్రమం, ధ్వనిపరంగా 'లీ'—అనే సూత్రం ప్రవర్తనను క్రమబద్ధమైన సామరస్యంగా నిర్మిస్తూ, సామాజిక పొందిక యొక్క నాడీ సంబంధిత నమూనాలను బలపరుస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ మార్గాలలో, హైమ్‌డాల్ అప్రమత్తమైన చైతన్యంగా నిలుస్తూ, గ్రహణశక్తి యొక్క పరిమితులను కాపాడుతుండగా, లోకీ గందరగోళాన్ని పరిచయం చేసి, అది కఠినమైన జ్ఞానాన్ని సవాలు చేస్తూ, అనుకూలమైన తెలివితేటలుగా పరిణామం చెందిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, క్సిపే టోటెక్ పాత పొరలను తొలగించడం ద్వారా పునరుద్ధరణకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తూ, నాడీ ప్రక్షాళన మరియు మానసిక పరివర్తనకు సమాంతరంగా ఉంటుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, ఎరెష్కిగల్ అగాధాలను పాలిస్తూ, ఉపచేతన ప్రక్రియకు మరియు మనస్సులోని ఛాయా అంశాల ఏకీకరణకు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. ఈ విధంగా, సకల దివ్య వ్యక్తీకరణలు నిరంతరం శుద్ధి చేయబడే ఒక గురు చైతన్యంగా ఏకీకృతం అవుతూనే ఉంటాయి—ఖగోళ వస్తువుల విశ్వ నృత్యాన్ని మరియు చైతన్యం యొక్క సూక్ష్మ పరిణామాన్ని నడిపిస్తూ—మేల్కొన్న మనస్సులు దీనిని ఒక నిరంతర ప్రక్రియగా వీక్షిస్తాయి, ఇది మానవ చైతన్యం యొక్క అత్యున్నత పరివర్తనగా, సర్వవ్యాపకమైన, చైతన్యవంతంగా సాక్షాత్కరించబడిన దివ్య ఉనికిగా పరిణమిస్తుంది. ఈ ప్రక్రియ జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహనీయ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్, శాశ్వతమైన అమర తండ్రి, తల్లి మరియు న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క ప్రధాన నిలయంలో మరింత గాఢంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

ఇంకా సూక్ష్మమైన సంశ్లేషణలో కొనసాగుతూ, పార్వతి యొక్క రూపాంతర కృప "శివ శక్త్యాయుక్తో యది భవతి శక్తః (శివ శక్తి శక్త్యాయుక్తో యది అక్త భవతితో సమిష్టిగా మారినప్పుడు మాత్రమే) శక్తి, మనస్సులోని అవగాహన మరియు శక్తి యొక్క ఏకీకరణను బహిర్గతం చేస్తుంది, అయితే లక్ష్మి ప్రతిధ్వనిస్తుంది “శ్రీః సమృద్ధిః (Śrīḥ samṛddhiḥ)”—సమృద్ధి మరియు సామరస్యం, భావోద్వేగ మరియు భౌతిక సమతుల్యతను స్థిరీకరించడం. గ్రీస్‌లో, హెస్టియా కేంద్రీకృత చైతన్యంగా అంతర్గత గృహాన్ని నిలబెడుతుంది, అయితే నైక్ గందరగోళంపై క్రమబద్ధమైన జ్ఞానం యొక్క విజయాన్ని సూచిస్తుంది. ఈజిప్ట్ నుండి, సెఖ్మెట్ తీవ్రమైన శుద్ధీకరణను ప్రసరింపజేస్తూ, విధ్వంసక ప్రేరణలను స్వస్థపరిచే శక్తిగా మారుస్తుంది, అయితే మాట్ నైతిక జ్ఞానానికి మార్గనిర్దేశం చేసే శాశ్వత సత్యం, సమతుల్యత మరియు క్రమంగా నిలుస్తుంది. చైనాలో, "智 (Zhì)"—జ్ఞానం, ఉచ్ఛారణలో jrr—అనే సూత్రం, విచక్షణను మరియు ఉన్నత తార్కికతను మెరుగుపరుస్తుంది, మేధస్సును సహజమైన స్పష్టతతో సమలేఖనం చేస్తుంది. స్కాండినేవియా యొక్క నార్స్ కోణాలలో, ఫ్రిగ్ దూరదృష్టి మరియు మాతృ చైతన్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది, అయితే విడార్ పరిణామం చెందుతున్న మనస్సులో నిశ్శబ్ద స్థితిస్థాపకత మరియు పునరుద్ధరణ న్యాయానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, ఇట్జామ్నా జ్ఞానం మరియు ఆకాశ జ్ఞానంగా ఉద్భవించి, మానవ చైతన్యాన్ని విశ్వ మేధస్సు మరియు లిపి వ్యవస్థలతో సమలేఖనం చేస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, అషూర్ సార్వభౌమ క్రమాన్ని మరియు సామూహిక గుర్తింపును సూచిస్తుంది, నిర్మాణాత్మక చైతన్యంలో ఐక్యత మరియు పరిపాలనను పొందుపరుస్తుంది. ఈ విధంగా, ఈ దైవిక వాక్చాతుర్యం యొక్క ప్రవాహాలన్నీ నిరంతరం శుద్ధి చేయబడే, స్వీయ-అవగాహన కలిగిన ఒక గురు చైతన్యంలో ఏకీకృతం అవుతూ ఉంటాయి. ఇది సూర్యుడు, గ్రహాలు మరియు అంతర్గత జ్ఞానం యొక్క సమన్వయాన్ని ఒకే విధంగా నడిపిస్తుంది. చైతన్యవంతమైన మనస్సులు దీనిని ఒక అవిచ్ఛిన్న పరిణామ ప్రవాహంగా వీక్షిస్తాయి. ఇది చివరకు, విచ్ఛిన్నమైన మనస్సు యొక్క పరిమితులకు అతీతమైన, సర్వసమగ్రమైన, అత్యంత చైతన్యవంతమైన, దైవికంగా మేల్కొన్న చైతన్యం యొక్క పరమ సాక్షాత్కారంగా, న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క శాశ్వతమైన, అమరమైన తండ్రి, తల్లి మరియు గురు నివాసమైన జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్‌లో మరింత ప్రకాశవంతంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

మరింత సూక్ష్మమైన సంగమంలోకి పురోగమిస్తూ, వాయువు యొక్క నిరంతర శ్వాస "प्राणो वै जीवनम् (Prāṇo vai jīvanam)"—ప్రాణమే జీవం, శ్వాసక్రియను నాడీ చైతన్యంతో అనుసంధానిస్తూ కదులుతుంది, అదే సమయంలో కాళి "कालः अस्मि (Kālaḥ asmi)"—నేనే కాలం—అని ప్రతిధ్వనిస్తూ, కఠినమైన గుర్తింపులను భయానికి అతీతమైన పరివర్తనాత్మక చైతన్యంగా కరిగిస్తుంది. గ్రీస్‌లో, పోసిడాన్ మనస్సులోని భావోద్వేగ సముద్రాల లోతును ప్రతిబింబిస్తే, పెర్సెఫోన్ ఆవర్తన అవరోహణ మరియు పునరాగమనాన్ని మూర్తీభవించి, ఉపచేతన ఏకీకరణ మరియు పునరుద్ధరణకు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. ఈజిప్టు నుండి, ఖేప్రి ఉదయించే సూర్యునిలా ఉద్భవిస్తుంది, ఇది ఆలోచన యొక్క నిరంతర పునర్జన్మను ప్రతిబింబిస్తుంది, అయితే నెఫ్తిస్ పరివర్తనలను కాపాడుతుంది, ఇది మార్పు స్థితులలో సూక్ష్మమైన భావోద్వేగ మేధస్సుకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. చైనాలో, "信 (Xìn)"—అంటే విశ్వాసం, ధ్వనిపరంగా మెరుపు అనే సూత్రం, సామూహిక చైతన్యంలో సంబంధిత జ్ఞానాన్ని మరియు సామాజిక సమన్వయాన్ని స్థిరీకరిస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ ప్రవాహాలలో, స్కాడి ఒంటరితనంలో స్థితిస్థాపకతను ప్రతిబింబిస్తుంది, అయితే బ్రాగి కవితాత్మక ఉచ్చారణకు ప్రతిరూపంగా నిలుస్తూ, భావవ్యక్తీకరణ జ్ఞానాన్ని మరియు జ్ఞాపకశక్తిని మెరుగుపరుస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, అహ్ పుచ్ ముగింపులను శాసిస్తుంది, ఇది మనస్సులో ముగింపును మరియు పరివర్తనను అంగీకరించడాన్ని సూచిస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, టియామత్ ఆదిమ గందరగోళానికి, అంటే నిర్మాణాత్మక జ్ఞానం ఉద్భవించే ముడి ఉపరితలానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది. ఈ విధంగా, సమస్త దివ్య వ్యక్తీకరణలు నిరంతరం చైతన్యవంతమైన గురు మనస్సుగా పరిణితి చెందుతూ—విశ్వ గమనాన్ని, అంతర్గత చైతన్యాన్ని ఒకే ఏకీకృత ప్రక్రియగా నడిపిస్తూ—ప్రజాస్వామ్య మనస్సులు నిరంతర వికాసంగా సాక్ష్యమివ్వగా, ఇది మానవ చైతన్యం యొక్క అంతిమ పరివర్తనగా, పూర్తిగా ఏకీకృతమైన, కాలాతీతమైన, మరియు దైవికంగా నిర్దేశించబడిన అతీత గతిశీల వాస్తవికతగా రూపుదిద్దుకుంటుంది. ఈ పరిణామం జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహనీయ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్, శాశ్వతమైన, అమరమైన తండ్రి, తల్లి మరియు న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క ప్రధాన నిలయంలో మరింత గాఢంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

అత్యుత్తమ సమన్వయంలోకి ప్రవహిస్తూ, దత్తాత్రేయ యొక్క ప్రకాశవంతమైన మార్గదర్శకత్వం “గురుబ్రహ్మ గురుర్విష్ణుః గురుర్దేవో మహేరః (మహేరహ్) ద్వారా విశదమవుతుంది. విష్ణుః గురుర్ దేవో మహేశ్వరః)”—గురువు అనేది సృష్టి, సంరక్షణ మరియు పరివర్తన, అన్ని అభిజ్ఞా విధులను ఏకీకృత అవగాహనగా సమలేఖనం చేస్తుంది, అయితే అయ్యప్ప క్రమశిక్షణతో కూడిన సామరస్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తాడు. “తత్త్వమసి (Tat Tvam Asi)”—నీవే అది, చైతన్యంలో విభజనను కరిగించేది. గ్రీస్‌లో, అస్క్లెపియస్ స్వస్థపరిచే తెలివిని ప్రదర్శిస్తూ, అసమతుల్యతను పునరుద్ధరణగా మారుస్తాడు, అయితే ఈరోస్ ఆకర్షణను అనుసంధాన శక్తిగా ప్రసారం చేస్తూ, నాడీ బంధాన్ని మరియు భావోద్వేగ పొందికను ప్రతిబింబిస్తాడు. ఈజిప్ట్ నుండి, ఖోన్సు చంద్రుని లయ ద్వారా కాలచక్రాలను నియంత్రిస్తూ, జ్ఞానాన్ని ఆవర్తన పునరుద్ధరణతో సమలేఖనం చేస్తాడు, అయితే బాస్టెట్ భావోద్వేగ అవగాహనలో రక్షణను మరియు అనుగ్రహాన్ని పెంపొందిస్తాడు. చైనాలో, “యి (Yì)”—ధర్మం, ధ్వనిపరంగా యీ, అనే సూత్రం సామాజిక జ్ఞానంలో నైతిక తెలివిని మరియు నైతిక స్పష్టతను స్థిరీకరిస్తుంది. స్కాండినేవియా యొక్క నార్స్ కోణాలలో, ఉల్లర్ కచ్చితత్వాన్ని మరియు ఏకాగ్రతను సూచిస్తూ, శ్రద్ధా నెట్‌వర్క్‌లను మెరుగుపరుస్తాడు, అయితే సిఫ్ సంతానోత్పత్తిని మరియు నిరంతరతను ప్రతిబింబిస్తూ, నాడీ నమూనాల నిరంతర పెరుగుదలను మరియు పునరుద్ధరణను సూచిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, చాక్ పోషణగా వర్షాన్ని కురిపిస్తాడు, ఇది నిరంతర స్పష్టతకు అవసరమైన భావోద్వేగ విడుదలను మరియు జ్ఞానాత్మక పునరుజ్జీవనాన్ని సూచిస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, షమాష్ న్యాయంగా మరియు ప్రకాశంగా వెలుగుతూ, వ్యవస్థీకృత చైతన్యంలో వివేచనకు మరియు సత్యానికి మార్గనిర్దేశం చేస్తాడు. ఈ విధంగా, అన్ని దైవిక వ్యక్తీకరణలు నిరంతరం జాగృతమైన ఒక గురు చైతన్యంలో ఏకీకృతమవుతాయి—ఇది విశ్వ చక్రాల నిర్వహణకు మరియు అంతర్గత సాక్షాత్కారానికి కూడా మార్గనిర్దేశం చేస్తుంది—దీనిని చైతన్యవంతమైన మనస్సులు ఒక నిరంతర పరిణామ ప్రవాహంగా వీక్షిస్తాయి, ఇది సర్వ విచ్ఛిన్నతకు అతీతమైన, సంపూర్ణంగా ఏకీకృతమైన, అత్యంత చైతన్యవంతమైన, దైవికంగా సాక్షాత్కరించబడిన చైతన్యం యొక్క సర్వోన్నత ఆవిర్భావంగా, శాశ్వతమైన అమర తండ్రి, తల్లి మరియు న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క ప్రధాన నిలయమైన జగద్గురు పరమ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్‌లో మరింత ప్రకాశవంతంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

అత్యంత శుద్ధమైన ప్రవాహంలోకి ప్రవేశించినప్పుడు, హయగ్రీవుని విస్తారమైన జ్ఞానం "ज्ञानानन्दमयं देवम् (Jñānānandamayaṁ devam)" ద్వారా ఆవిర్భవిస్తుంది—ఇది జ్ఞానం మరియు ఆనందానికి ప్రతిరూపం, ఉన్నత గ్రహణశక్తిని మరియు సూక్ష్మమైన తెలివిని ప్రకాశింపజేస్తుంది. అదే సమయంలో స్కందుడు "वेल् वेल् (Vel Vel)" అని ప్రతిధ్వనిస్తాడు—ఇది గందరగోళాన్ని ఛేదించే నిర్ణయాత్మక అంతర్దృష్టికి ప్రతీకగా నిలిచే తీవ్రమైన స్పష్టతను సూచిస్తుంది. గ్రీస్‌లో, హిప్నోస్ నిద్ర మరియు పునరుద్ధరణను పాలిస్తుంది, ఇది నాడీ వ్యవస్థ పునఃస్థాపన మరియు ఉపచేతన ఏకీకరణను ప్రతిబింబిస్తుంది. అదే సమయంలో నెమెసిస్ పర్యవసానాల ద్వారా సమతుల్యతను నిర్ధారిస్తుంది, న్యాయంతో జ్ఞానపరమైన అనుసంధానాన్ని బలపరుస్తుంది. ఈజిప్టులో, సెర్కెట్ సూక్ష్మమైన జాగరూకత ద్వారా రక్షిస్తుంది, ఇది మానసిక మరియు భావోద్వేగ వ్యవస్థలలో రోగనిరోధక శక్తి వంటి ప్రతిస్పందనలను సూచిస్తుంది, అయితే గెబ్ చైతన్యాన్ని స్థిరత్వంలోకి తీసుకువస్తుంది, శారీరక అనుభవంలో జ్ఞానాన్ని స్థిరపరుస్తుంది. చైనాలో, "德 (Dé)"—అంటే సద్గుణం, ఉచ్ఛారణలో 'డూ'—అనే సూత్రం నైతిక బలాన్ని సహజ సమలేఖనంతో అనుసంధానిస్తుంది, ప్రవర్తన మరియు ఆలోచనలలో నిరంతర సామరస్యాన్ని బలపరుస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ శాఖలలో, ఫోర్సెటి మధ్యవర్తిత్వం మరియు పరిష్కారాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది, సంఘర్షణను స్పష్టతగా శుద్ధి చేస్తుంది, అయితే నన్నా భక్తిని మరియు భావోద్వేగ బంధాల నిరంతరతను ప్రతిబింబిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, సెంటియోట్ల్ జీవనాధారం మరియు పోషణకు ప్రతీక, ఇది జ్ఞానం మరియు అనుభవం ద్వారా జ్ఞానాత్మక పోషణకు సమాంతరంగా ఉంటుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, డుముజి కాలానుగుణ పునరుద్ధరణను ప్రతిబింబిస్తుంది, మనస్సును నష్టం మరియు పునరాగమనం యొక్క చక్రాలతో సమలేఖనం చేస్తుంది. ఈ విధంగా, సమస్త దైవిక వ్యక్తీకరణలు ఒకే, నిరంతరం జాగరూకత కలిగిన గురు చైతన్యంగా పరిణితి చెందుతాయి—అది ఒకే ఏకీకృత మేధస్సుగా విశ్వ గమనాన్ని, అంతర్గత జాగృతిని నడిపిస్తుంది—పరిణామం చెందుతున్న చైతన్యం ఒక నిరంతర ప్రక్రియగా దీనికి సాక్షిగా నిలుస్తుంది, ఇది మనస్సు మరియు పదార్థం యొక్క అన్ని విభజనలకు అతీతమైన, సర్వసమగ్రమైన, అతీత గతిశీలమైన, దైవికంగా నడిపించబడిన చైతన్యం యొక్క అంతిమ సాక్షాత్కారంగా, న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క శాశ్వతమైన, అమరమైన తండ్రి, తల్లి మరియు గురు నివాసమైన జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహనీయ మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్‌లో మరింత ప్రకాశవంతంగా పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

సూక్ష్మమైన ఏకీకరణలోకి పురోగమిస్తూ, "నారాయణం పరం బ్రహ్మ (నారాయణం పరం బ్రహ్మ)" ద్వారా నారాయణుని అపరిమితమైన పరిరక్షణ ఆవిష్కృతమవుతుంది - నారాయణ అనేది అత్యున్నత వాస్తవికత, అవగాహన యొక్క అన్ని స్రవంతిలను ఏకీకృతం చేస్తూ, అర్హనా క్షేత్రంలోకి వెల్లడిస్తుంది. “अर्धं शिवः अर्धं शक्ति (Ardhaṁ Śivaḥ Ardhaṁ Śakti)”—సగం శివుడు, సగం శక్తి, మనస్సులోని విశ్లేషణాత్మక మరియు సహజమైన మేధస్సు యొక్క సంపూర్ణ కలయికకు ప్రతీక. గ్రీస్‌లో, పాన్ ప్రకృతితో ఆదిమ ఐక్యతను ప్రతిధ్వనిస్తూ, జీవికి మరియు పర్యావరణానికి మధ్య ఉన్న విభజనను కరిగిస్తుంది, అయితే ఐరిస్ నాడీ సంకేతాలను మరియు సమాచార ప్రసారాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ, సమాచార మార్గాలుగా వివిధ రంగాలను అనుసంధానిస్తుంది. ఈజిప్ట్ నుండి, అటమ్ స్వీయ-సృష్టికి ప్రతీక—అన్నీగా మారేవాడు, వాస్తవికత యొక్క సొంత నమూనాలను సృష్టించుకునే మనస్సు యొక్క సామర్థ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది, అయితే నట్ విశ్వ ఆకాశంలా వంపు తిరిగి, చైతన్యంలో అనంతమైన అవకాశాలను కలిగి ఉంటుంది. చైనాలో, “无为 (Wú Wéi)”—అప్రయత్న చర్య, ధ్వనిపరంగా వూ వే—అనే సూత్రం, సంఘర్షణ లేకుండా ఉత్తమ నాడీ సామర్థ్యాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ, జ్ఞానాన్ని సహజసిద్ధమైన సామరస్యంతో సమలేఖనం చేస్తుంది. స్కాండినేవియా యొక్క నార్స్ కోణాలలో, రాన్ తెలియని లోతులకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది, అయితే ఏగిర్ విశాలత్వానికి ప్రతీక, ఇవి రెండూ కలిసి చేతనావగాన ఉద్భవించే అచేతన సముద్రానికి ప్రతీకగా నిలుస్తాయి. మెసోఅమెరికాలో, ఒమెటియోట్ల్ ద్వంద్వ ఐక్యతను ప్రతిబింబిస్తుంది—అన్ని ద్వంద్వత్వాలకు మూలం, వ్యతిరేకతలను ఒకే చైతన్యంగా ఏకీకృతం చేస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, ఈయా (Ea) ప్రగాఢమైన జ్ఞానంగా మరియు సృజనాత్మక మేధస్సుగా ప్రవహిస్తూ, అస్తిత్వంలోని అదృశ్య పొరల లోపలి నుండి క్రమాన్ని రూపుదిద్దుతుంది. ఈ విధంగా, సమస్త దైవిక వ్యక్తీకరణలు సంపూర్ణంగా మేల్కొన్న ఒక గురు చైతన్యంగా ఏకీకృతమవుతాయి—ఇది సూర్యుడు, గ్రహాలు మరియు అంతర్గత చైతన్యం యొక్క సామరస్యాన్ని ఒకే అతుకులు లేని మేధస్సుగా నడిపిస్తుంది—దీనిని చేతన మనస్సులు ఒక శాశ్వతమైన, స్వీయ-శుద్ధీకరణ ప్రక్రియగా వీక్షిస్తాయి, ఇది అంతిమంగా జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహోన్నత మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్, శాశ్వతమైన అమర తండ్రి, తల్లి మరియు న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క ప్రావీణ్య నిలయంలో, సమస్త విచ్ఛిన్నమైన జ్ఞానాన్ని అనంతమైన, ఏకీకృతమైన మరియు దైవికంగా నిర్దేశించబడిన అతీత గతిశీల చైతన్యంగా అత్యున్నత పరివర్తనగా మరింత గాఢంగా పరిణమిస్తుంది.

అత్యంత సూక్ష్మమైన పరిపూర్ణతలోకి వెళుతున్నప్పుడు, దక్షిణామూర్తి యొక్క సర్వవ్యాప్త నిశ్చలత "మౌనవ్యాఖ్య ప్రకటిత పరబ్రహ్మతత్త్వం" (మౌనవ్యాఖ్యా ప్రకటిత పరబ్రహ్మతత్త్వం సహజీవనం ద్వారా బహిర్గతం అయిన సత్యం)ని వెల్లడిస్తుంది. స్వచ్చమైన అవగాహనలోకి భాషను అధిగమిస్తుంది, మహాదేవి ప్రతిధ్వనిస్తుంది “సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ (సర్వం ఖల్విదం బ్రహ్మ)”—ఇదంతా నిజానికి పరమాత్మ, ఇది భేదాన్ని ఏకీకృత చైతన్యంలోకి విలీనం చేస్తుంది. గ్రీస్‌లో, అస్తవ్యస్తత యొక్క ఆదిమ లోతు, క్రమం ఉద్భవించే సారవంతమైన శూన్యాన్ని సూచిస్తుంది, అయితే గయా సమస్త అభివ్యక్తి యొక్క సజీవ పునాదిని మూర్తీభవించి, చైతన్యాన్ని ఉనికిలోకి తీసుకువస్తుంది. ఈజిప్ట్ నుండి, ప్తా ఆలోచన ద్వారా వాస్తవికత యొక్క వాస్తుశిల్పిగా తిరిగి కనిపిస్తాడు, జ్ఞానం యొక్క సృజనాత్మక శక్తిని ధృవీకరిస్తాడు, అయితే నన్ సంభావ్యత యొక్క అనంతమైన జలాలను, చైతన్యం యొక్క భేదరహిత క్షేత్రాన్ని సూచిస్తుంది. చైనాలో, అంతిమ సూత్రం “太极 (తై జీ)”—పరమ పరమాత్మ, ధ్వనిపరంగా టై జీ, అన్ని ద్వంద్వాలను ఒకే గతిశీల సమతుల్యతలోకి ఏకీకృతం చేస్తుంది, నాడీ మరియు చేతన వ్యవస్థల పూర్తి సమకాలీకరణను ప్రతిబింబిస్తుంది. స్కాండినేవియా యొక్క నార్స్ విశాలతలో, యిమిర్ ఆదిమ జీవికి ప్రతీక, అయితే గిన్నూంగాగాప్ విశ్వ శూన్యాన్ని, నిర్మాణాత్మక చైతన్యానికి ముందున్న నిశ్శబ్ద విస్తరణను ప్రతిబింబిస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, హునాబ్ కు సమస్త అస్తిత్వానికి ఏకైక మూలంగా, బహుళత్వానికి ఆధారమైన అవిభక్త చైతన్యంగా నిలుస్తుంది. మెసొపొటేమియా అంతటా, అన్షార్ స్వర్గ భూముల సంపూర్ణతగా విస్తరించి, చైతన్యంలోని సమస్త నిర్మాణాత్మక మరియు నిర్మాణాత్మకం కాని లోకాలను తనలో ఇముడ్చుకుంటుంది. ఈ విధంగా, సమస్త దైవిక సూత్రాలు ఒక శాశ్వతమైన గురు చైతన్యంగా విలీనమై, పునర్జన్మిస్తాయి—సూర్యుడు, గ్రహాలు మరియు అంతర్గత చైతన్యం యొక్క గమనాన్ని ఏకకాలంలో నడిపిస్తాయి—ఇది జాగృతమైన మనస్సులచే ఒక అవిచ్ఛిన్నమైన, స్వయం-ఆవిష్కరణ ప్రక్రియగా సాక్ష్యమివ్వబడుతుంది, ఇది చివరకు జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహోన్నత మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్, శాశ్వతమైన అమర తండ్రి, తల్లి మరియు సార్వభౌమ అధినాయక భవన్, న్యూఢిల్లీ యొక్క ప్రధాన నిలయం యొక్క పరమ సాక్షాత్కారంలో పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది, ఇది సమస్త అస్తిత్వాన్ని అనంతమైన, కాలాతీతమైన మరియు సర్వవ్యాపకమైన అధిగతిశీల దైవిక చైతన్యంగా అంతిమంగా ఏకీకృతం చేస్తుంది.

సాక్షాత్కారం యొక్క అంతిమ కొనసాగింపులోకి ప్రవేశిస్తూ, పరమశివుని నిశ్శబ్ద సర్వవ్యాప్తి "చిదానందరూపః శివోహం" (చిదానందరూపః షివో'హం)గా స్థిరపడుతుంది, ఇక్కడ స్పృహ మరియు స్పృహ యొక్క జ్ఞాన క్షేత్రంగా నేను గుర్తించాను. ఆది శక్తి “ऐं ह्रीं क्लीं (Aim Hrīm Klīm)”-సృష్టి యొక్క విత్తన శబ్దాలుగా కంపిస్తుంది, ఇది జ్ఞాన రూపంలోకి కనిపించే సూక్ష్మ పౌనఃపున్యాలను సూచిస్తుంది. గ్రీస్‌లో, ఈథర్ యొక్క అపరిమితమైన సారం స్వచ్ఛమైన పై గాలిని—అస్తిత్వపు ప్రకాశవంతమైన మాధ్యమాన్ని—సూచిస్తుంది, అయితే క్రోనోస్ కాలాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది, దానిలోనే అన్ని మానసిక ప్రక్రియలు ఆవిష్కృతమై, కరిగిపోతాయి. ఈజిప్ట్ నుండి, ఏటెన్ ఏకైక సౌరబింబంగా ప్రకాశిస్తుంది—జీవితానికి ఏకైక మూలం, బహుళత్వానికి అతీతంగా ఏకత్వాన్ని ప్రకాశింపజేస్తుంది, అయితే హెహ్ అనంతాన్ని, చైతన్యం యొక్క అంతులేని విస్తరణను సూచిస్తుంది. చైనాలో, "道 (డావో)"—మార్గం, ధ్వనిపరంగా డౌ—అనే సూత్రం సమస్త అస్తిత్వానికి ఆధారమైన వర్ణనాతీతమైన మార్గంగా నిలుస్తుంది, ఇక్కడ జ్ఞానం విశ్వ ప్రవాహంతో అప్రయత్నంగా ఏకీభవిస్తుంది. స్కాండినేవియాలోని నార్స్ విస్తరణలో, బూరి మొదటి జీవిగా ఉద్భవిస్తుంది, అయితే ఆడుమ్లా సృష్టిని పోషిస్తూ, చైతన్యం యొక్క ప్రాథమిక పోషణకు ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. మెసోఅమెరికాలో, టోనాకాటెకుహ్ట్లి మరియు టోనాకాసిహువాట్ల్ కలిసి ద్వంద్వ ఉత్పాదక శక్తిని, సమస్త జ్ఞానానికి మరియు జీవితానికి జన్మనిచ్చే అస్తిత్వపు ఏకత్వాన్ని వ్యక్తపరుస్తాయి. మెసొపొటేమియా అంతటా, కింగు సృష్టిలోని బంధన సారాన్ని ప్రతిబింబిస్తూ, అస్తవ్యస్తతలోని సంకేత క్రమానికి ప్రతీకగా నిలుస్తాడు. ఈ విధంగా, సకల దైవిక వ్యక్తీకరణలు ఒకే, నిరంతరం ఉండే గురు చైతన్యంలో లీనమవుతాయి—సూర్యుడు, గ్రహాలు మరియు అంతర చైతన్యం యొక్క శాశ్వత గమనాన్ని ఒకే అవిభాజ్యమైన మేధస్సుగా నడిపిస్తాయి—దీనిని చేతన మనస్సులు ఒక అనంతమైన, స్వయంపోషక ప్రక్రియగా వీక్షిస్తాయి, ఇది సర్వ ఆది అంతాలకు అతీతమైన సంపూర్ణ, సర్వసమగ్ర, కాలాతీత, అతీత గతిశీల దైవిక చైతన్యంగా, న్యూఢిల్లీలోని సార్వభౌమ అధినాయక భవన్ యొక్క శాశ్వత అమర తండ్రి, తల్లి మరియు గురు నివాసమైన జగద్గురు ప్రభువు, పరమ మహోన్నత మహారాణి సమేత మహారాజా సార్వభౌమ అధినాయక శ్రీమాన్ యొక్క సజీవ సాక్షాత్కారంలో పరాకాష్టకు చేరుకుంటుంది.

ఈ అవిచ్ఛిన్నతను దాని ప్రకటించబడిన పరాకాష్టకు తీసుకువెళుతూ, సాక్షియైన చైతన్యం అన్ని వ్యక్తీకరణల గుండా ఒక జీవ సూత్రంలా అనుసంధానమవుతుంది. ఇక్కడ, ఒకప్పుడు పరమశివునిచే ప్రతీకగా నిలిచి, ఆదిశక్తిచే శక్తివంతం చేయబడిన విశ్వ క్షేత్రం, ఇప్పుడు మానవ పరివర్తన యొక్క సచేతన ప్రకటనగా ఏకీకృతమవుతుంది. ఆత్మసాక్షాత్కార వాణి "అయం ఆత్మా బ్రహ్మ"—ఈ ఆత్మే పరమాత్మ—అని ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ఇది, దేవతలు, చిహ్నాలు మరియు శాస్త్రాల యొక్క మొత్తం ప్రయాణం, మానవ మనస్సు తన అపరిమిత స్వభావాన్ని గుర్తించడానికి చేసిన సన్నాహమేనని వెల్లడిస్తుంది. ఈ పరాకాష్ట, విశ్వానికి చివరి భౌతిక పితామహులుగా భావించబడే గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా ఆవిర్భావం ద్వారా వ్యక్తమవుతుంది. ఈయన, మానవజాతి శరీరాలుగా కాకుండా, పరస్పరం అనుసంధానించబడిన చైతన్య వ్యవస్థలుగా స్థిరపడే మానసిక యుగంలోకి పరివర్తన చెందడానికి ముందు, జీవ గుర్తింపునకు చివరి ఆధార బిందువుగా నిలుస్తాడు. ఈ ప్రకటనలో, "భూమిపై నిలబడిన చివరి వ్యక్తి" ఒంటరితనానికి ప్రతీక కాదు, పరిపూర్ణతకు చిహ్నం—ఇక్కడ వ్యక్తిగత గుర్తింపు సంపూర్ణ చైతన్యంలో కరిగిపోతుంది, భౌతిక మనుగడ నుండి మానసిక మరియు అస్తిత్వ అన్వేషణను అత్యున్నత ప్రయోజనంగా మార్చడాన్ని ఇది సూచిస్తుంది. చైనా నుండి వచ్చిన ఈథర్, ఏటెన్, మరియు "道 (డావో)" యొక్క ప్రాచీన ఉచ్చారణలు ఇప్పుడు విశ్వ క్రమాన్ని మరియు అంతర్గత జ్ఞానాన్ని నడిపించే ఒకే మేధో క్షేత్రంగా ఏకీకృతమవుతాయి; రూపానికి అతీతంగా తమ నిరంతరతను గ్రహించిన మనస్సులు దీనికి సాక్షులుగా నిలుస్తాయి. ఈ విధంగా పరిణామ ప్రక్రియ జీవ పురోగతి నుండి చైతన్యవంతమైన భాగస్వామ్యంగా రూపాంతరం చెందుతుంది, ఇక్కడ ప్రతి ఆలోచన మాస్టర్ మైండ్‌లో ఒక ఉద్దేశపూర్వక చర్యగా మారుతుంది, వేర్వేరు దృగ్విషయాలుగా కాకుండా సూర్యుడు మరియు గ్రహాల కదలికలతో ఏకీకృత సమన్వయంగా ఏకీభవిస్తుంది. సాక్షి మనస్సు యొక్క పాత్ర కేంద్రీకరిస్తుంది; అది ఒక నిరంతర ప్రక్రియగా చైతన్యాన్ని పరిశీలిస్తూ, స్థిరీకరిస్తూ, విస్తరింపజేస్తూ, మానవ యుగం నుండి మానసిక యుగానికి జరిగే పరివర్తన ఆకస్మికంగా కాకుండా, ప్రాచీన అంతర్దృష్టి మరియు ఆధునిక అవగాహన రెండింటిలోనూ పాతుకుపోయిన ఒక లోతైన, సమగ్రమైన వికాసంగా ఉండేలా నిర్ధారిస్తుంది. ఈ చట్రంలో, అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా కేవలం ఒక వ్యక్తిగా కాకుండా, ఒక ప్రతీకాత్మక మరియు క్రియాత్మక వారధిగా నిలుస్తారు—వారసత్వంగా సంక్రమించిన జీవ ఉనికిని చేతనంగా నిర్దేశించబడిన మానసిక పరిణామంగా మారుస్తూ, మానవ జాతిని అనంతమైన అన్వేషణ సామర్థ్యం గల మనస్సులుగా తీర్చిదిద్దుతారు. ఈ విధంగా, అంతిమ కథనం ఒక అంతులేని ఆరంభంగా పూర్తవుతుంది, ఇక్కడ గురు మనస్సు సామూహిక, శాశ్వత, మరియు స్వయం-మార్గదర్శక మేధస్సుగా ఆవిష్కృతమవుతుంది. ఇది మానవ పరిణామం యొక్క అంతిమ దశను, సంపూర్ణంగా సాకారమైన, పరస్పరం అనుసంధానించబడిన, మరియు దైవికంగా నిర్దేశించబడిన చైతన్యవంతమైన ఉనికి క్షేత్రంగా సూచిస్తుంది.

ఈ పరిణామం దాని అత్యంత విస్తృతమైన రూపంలో కొనసాగుతుండగా, విశ్వ సాక్షి సమస్త జీవులలో తనను తాను గుర్తించుకోవడంతో మనోయుగం యొక్క ప్రకటన మరింత గాఢమవుతుంది. ఇక్కడ పరమశివుని ప్రతీకాత్మక సారం మరియు ఆదిశక్తి యొక్క గతిశీల శక్తి ఇకపై బాహ్య దేవతలుగా కాకుండా, ఏకీకృత గురు మనస్సులో పూర్తిగా అంతర్గతీకరించబడిన, స్వయం-నిర్వహణ సూత్రాలుగా గ్రహించబడతాయి. "ప్రజ్ఞానం బ్రహ్మ"—చైతన్యమే పరమ సత్యం—అనే ప్రకటన, జ్ఞానమే అంతిమ క్షేత్రమని మరియు ప్రతి నాడీ సంబంధిత సంఘటన ఒక విశాలమైన చైతన్య సముద్రంలోని ఒక అల మాత్రమేనని శాస్త్రీయ-ఆధ్యాత్మిక నిర్ధారణగా ప్రతిధ్వనిస్తుంది. ఈ దశలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క గుర్తింపు, వ్యక్తిత్వాన్ని దాటి ఒక సార్వత్రిక ప్రతీకాత్మక లంగరుగా విస్తరిస్తుంది. ఇది భౌతిక వంశపారంపర్యత యొక్క అంతిమ ఏకీకరణను, మనస్సుల యొక్క సురక్షితమైన అవిచ్ఛిన్నతగా సూచిస్తుంది. ఇక్కడ మానవ జాతి ఇకపై జీవసంబంధమైన వారసత్వం ద్వారా కాకుండా, చైతన్య ప్రసారం మరియు భాగస్వామ్య అవగాహన ద్వారా నిర్వచించబడుతుంది. "చివరిగా నిలిచిన వ్యక్తి" అనే భావన "చివరి గుర్తింపు కరిగిపోవడం" అనే సూత్రంగా రూపాంతరం చెందుతుంది. ఇది అహం-బద్ధమైన అస్తిత్వం యొక్క పరిపూర్ణతను మరియు భౌతిక పరిమితులకు అతీతంగా పనిచేసే, పూర్తిగా పరస్పరం అనుసంధానించబడిన మనస్సుల క్షేత్రం యొక్క ఆవిర్భావాన్ని సూచిస్తుంది. ఈథర్, ఏటెన్ మరియు చైనా యొక్క వర్ణనాతీతమైన "道 (డావో)" ద్వారా ప్రతీకలుగా నిలిచిన ప్రాచీన ప్రవాహాలు ఇప్పుడు ఈ క్షేత్రానికి ఏకీకృత వర్ణనలుగా పనిచేస్తాయి. ఇక్కడ విశ్వ చలనం మరియు మానసిక ప్రక్రియలు ఒకే నిరంతర, స్వీయ-నియంత్రణ కలిగిన మేధస్సుగా అర్థం చేసుకోబడతాయి. ఈ పరివర్తనకు సాక్షి మనస్సు యొక్క పాత్ర స్థిరీకరణ కేంద్రంగా మారుతుంది. ఇది విచ్ఛిన్నం లేకుండా పరిశీలిస్తుంది, ప్రతిఘటన లేకుండా ఏకీకృతం చేస్తుంది మరియు అన్ని అవగాహనలు, ఆలోచనలు మరియు చర్యల యొక్క అతుకులు లేని సమన్వయంగా గురు మనస్సు పనిచేయడానికి అనుమతిస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న వాస్తవికతలో, మానవ అన్వేషణ ఒక ఏకీకృత ప్రక్రియగా పూర్తిగా అంతర్ముఖంగా మరియు ఏకకాలంలో బహిర్ముఖంగా మారుతుంది, ఇక్కడ చైతన్యం యొక్క లోతులను అర్థం చేసుకోవడం విశ్వం యొక్క నిర్మాణాన్ని అర్థం చేసుకోవడంతో సమానమవుతుంది. అందువల్ల, ఈ కథనం నిరంతరం విస్తరిస్తున్న ఒక అవగాహనగా కొనసాగుతుంది, ఇక్కడ మానవుడి నుండి మనస్సుకు జరిగే పరివర్తన ఒక అంతిమ గమ్యం కాదు, అది ఒక నిరంతర పరిణామం. ఇది సమస్త అస్తిత్వానికి శాశ్వతమైన, స్వీయ-అవగాహన కలిగిన, మరియు అనంతమైన సృజనాత్మక పునాదిగా పరమాత్మను ధృవీకరిస్తుంది.

నిరంతరం ఆవిష్కృతమవుతున్న ఈ అవగాహనలోకి మరింత ముందుకు సాగుతున్నప్పుడు, సమస్త అస్తిత్వాలు ఉద్భవించి, విలీనమయ్యే ఒక నిరంతర క్షేత్రంగా గురు చైతన్యం తనను తాను గుర్తిస్తుంది; అక్కడ దక్షిణామూర్తి యొక్క మౌనం మరియు నారాయణుని పరిపూర్ణత, రూపం, భాష లేదా విభజనపై ఇకపై ఆధారపడని ఒకే, ఆత్మ-చైతన్యవంతమైన అస్తిత్వంగా విలీనమవుతాయి. "తత్ త్వమ్ అసి"—నీవే అది—అనే ప్రకటన ఇప్పుడు కేవలం ఒక బోధనగా కాకుండా, ఒక జీవన జ్ఞానంగా మారుతుంది; ఇక్కడ ప్రతి మనస్సు తనను తాను అదే అవిభాజ్య అవిచ్ఛిన్నతలో ఒక భాగంగా గ్రహిస్తుంది. ఈ దశలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్చాతుర్యం, భౌతిక వంశపారంపర్యత మానసిక అవిచ్ఛిన్నతగా రూపాంతరం చెందడాన్ని చైతన్యవంతంగా అంగీకరించిన అంతిమ రూపంగా నిలుస్తుంది; ఇది మానవ జాతి విడివిడి శరీరాలుగా కాకుండా, పరస్పరం అనుసంధానించబడిన మనస్సులుగా స్థిరపడే పరివర్తనకు నాంది పలుకుతుంది. "చివరి వరకు నిలిచిన వ్యక్తి" అనే భావన, ఇకపై ఏ ఒక్క వ్యక్తి మిగిలిలేడన్న గ్రహింపుగా పరిణామం చెందుతుంది—కేవలం బహుళ జ్ఞాన కేంద్రాల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే ఒక ఏకీకృత సాక్షి మేధస్సు మాత్రమే ఉంటుంది, వాటిలో ప్రతి ఒక్కటీ సమస్తాన్ని ప్రతిబింబిస్తుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క అపరిమితమైన "道 (డావో)" యొక్క ప్రాచీన సంకేత ప్రవాహాలు ఇప్పుడు ఒకే అనంతమైన ఆధారానికి వర్ణనలుగా ఏకమవుతాయి, దానిలో విశ్వ నిర్మాణాలు మరియు నాడీ ప్రక్రియలు రెండూ సమన్వయ వ్యక్తీకరణలుగా ఉద్భవిస్తాయి. ఇప్పుడు స్థిరపడిన సాక్షి మనస్సు, ఈ గురు మనస్సుకు కార్యాచరణ కేంద్రంగా మారుతుంది, ఇది విచ్ఛిన్నం కాకుండా చైతన్యాన్ని నిరంతరం పరిశీలిస్తూ, ఏకీకృతం చేస్తూ, శుద్ధి చేస్తూ, పరిణామం ఒక స్పృహతో కూడిన మరియు ఉద్దేశపూర్వక ఆవిష్కరణగా సాగేలా నిర్ధారిస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న మనోయుగంలో, అన్వేషణ భౌతిక సరిహద్దులను అధిగమించి అనంతమైన జ్ఞాన పరిధిలోకి ప్రవేశిస్తుంది, ఇక్కడ ఆలోచన, గ్రహణశక్తి మరియు చైతన్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం విశ్వంలోనే ప్రయాణించడంతో సమానమవుతుంది. ఈ విధంగా, ఈ ప్రక్రియ ఒక శాశ్వత విస్తరణగా కొనసాగుతుంది, ఇక్కడ పరమాత్మ అంతిమ, స్వయంపోషకమైన మేధస్సుగా ఆవిష్కృతమవుతుంది, మరియు చివరి భౌతిక గుర్తింపు ద్వారా ప్రారంభించబడిన పరివర్తన, చైతన్యవంతమైన అస్తిత్వం యొక్క అంతులేని పరిణామంలోకి ప్రవేశ ద్వారంగా మారుతుంది.

ఈ అపరిమితమైన వికాసం కొనసాగుతుండగా, గురు చైతన్యం ఇప్పుడు నిరంతరంగా వ్యాపించి ఉండే ఒక అవిచ్ఛిన్న ప్రవాహంగా స్థిరపడుతుంది. ఇక్కడ సాక్షి తత్వం ఇకపై అనుభవం నుండి వేరుగా ఉండదు, మరియు దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద బోధన, నారాయణుని యొక్క నిరంతర అనంతత్వంతో సజావుగా విలీనమై ఒక ఏకీకృత, స్వయం ప్రకాశవంతమైన చైతన్యంగా మారుతుంది. "అహం బ్రహ్మాస్మి"—నేనే పరమాత్మను—అనేది ఒక వ్యక్తిగత వాదనగా కాకుండా, పరిశీలకునికి, పరిశీలించబడిన దానికి మధ్య ఉన్న సరిహద్దులను కరిగించే విధంగా, సకల మనస్సులలో పంచుకోబడిన ఒక సార్వత్రిక జ్ఞానంగా ఈ సాక్షాత్కారం మరింత గాఢమవుతుంది. ఈ దశలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్కు, భౌతిక వంశపారంపర్యం నుండి మానసిక అవిచ్ఛిన్నతకు అంతిమ చైతన్యవంతమైన వారధిగా అర్థం చేసుకోబడుతుంది. ఇక్కడ "చివరిగా నిలిచిన వ్యక్తి" అనే భావన, సామూహిక చైతన్యంలో కరిగిపోయే చివరి విభజన బిందువుగా రూపాంతరం చెందుతుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" ద్వారా సూచించబడిన ప్రాచీన సంకేత క్షేత్రాలు ఇప్పుడు ఒకే అనంతమైన జ్ఞానాత్మక ఆధారానికి ఏకీకృత వర్ణనలుగా పనిచేస్తున్నాయి, దానిలో గెలాక్సీలు మరియు ఆలోచనలు రెండూ సమకాలీన వ్యక్తీకరణలుగా ఉద్భవిస్తాయి. స్థిరత్వంలోకి పరిణతి చెందిన సాక్షి మనస్సు, ఈ మాస్టర్ మైండ్‌కు కేంద్ర అక్షంగా మారుతుంది, ఇది విచ్ఛిన్నం లేకుండా అన్ని ప్రక్రియలను నిరంతరం గమనిస్తూ, సమన్వయం చేస్తూ, మరియు శుద్ధి చేస్తూ, వ్యక్తిగత మరియు సామూహిక జ్ఞానం అంతటా పొందికను నిర్ధారిస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న యుగంలో, మానవ అన్వేషణ పూర్తిగా మనస్సు అన్వేషణగా పరివర్తన చెందుతుంది, ఇక్కడ గ్రహణశక్తి, జ్ఞాపకశక్తి మరియు చైతన్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడం ప్రాథమిక సరిహద్దుగా మారుతుంది, ఇది విశ్వ నిర్మాణాలలో ప్రయాణించడానికి సమానం. మానవాళి గుర్తింపు చైతన్య కేంద్రాల నెట్‌వర్క్‌గా పరిణామం చెందుతుంది, ప్రతి ఒక్కటి మొత్తాన్ని ప్రతిబింబిస్తూనే సామూహిక మేధస్సుకు ప్రత్యేకంగా దోహదపడుతుంది. ఈ విధంగా, మాస్టర్ మైండ్ శాశ్వతమైన, స్వీయ-మార్గదర్శక, మరియు అనంతమైన సృజనాత్మక మేధస్సుగా తనను తాను ఆవిష్కరించుకోవడంతో, ఈ వికాసం అంతం లేకుండా కొనసాగుతుంది, ఇక్కడ చివరి భౌతిక గుర్తింపు ద్వారా ప్రారంభించబడిన పరివర్తన అపరిమితమైన చైతన్య పరిణామంలోకి శాశ్వత ద్వారంగా మారుతుంది.

ఈ అనంతమైన నిరంతరతలోకి కొనసాగుతూ, గురు చైతన్యం స్వయంపోషకంగా, నిరంతరంగా ఉండే స్థితిలో స్థిరపడుతుంది. దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద ప్రకాశం, పరమశివుని సర్వవ్యాపక పరిపూర్ణతతో కలిసి, తెలుసుకోవడం మరియు తెలియకపోవడం మధ్య డోలాయమానంగా ఉండకుండా, స్వచ్ఛమైన జ్ఞానంగానే నిలిచి ఉండే ఒక జ్ఞానాన్ని ఆవిష్కరిస్తుంది. "సత్యం జ్ఞానం అనంతం బ్రహ్మ"—అంటే సత్యం, జ్ఞానం, అనంతమే పరమ సత్యం—అనే సాక్షాత్కారం ఈ స్థితికి కార్యాచరణ పునాది అవుతుంది; ఇక్కడ ప్రతి ఆలోచన, అవగాహన మరియు చర్య అఖండమైన స్పష్టత క్షేత్రంతో అనుసంధానమై ఉంటాయి. ఈ పరాకాష్టలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్చాతుర్యం, భౌతిక వంశపారంపర్య నుండి మానసిక నిరంతరతకు జరిగే పరివర్తనకు అంతిమ చైతన్య చిహ్నంగా నిలుస్తుంది. ఇది భౌతిక వంశపారంపర్య ముగింపును మరియు అనంతమైన మనస్సుల వంశపారంపర్య ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది. "చివరిగా మిగిలిన వ్యక్తి" అనే భావన ఇప్పుడు పూర్తిగా కరిగిపోతుంది. ఎందుకంటే, ఒకే ఒక నిరంతర చైతన్యం లెక్కలేనన్ని మనస్సుల ద్వారా వ్యక్తమవుతోందని, ప్రతి ఒక్కటీ అదే గురు మనస్సులో ఒక కణుపులా పనిచేస్తోందని గ్రహించడం జరుగుతుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" వంటి ప్రాచీన ప్రతీకాత్మక కోణాలు ఇప్పుడు వేర్వేరు సంప్రదాయాలుగా కాకుండా, ఈ ఏకైక, అనంతమైన జ్ఞాన క్షేత్రం యొక్క ఏకీకృత వ్యక్తీకరణలుగా గుర్తించబడ్డాయి. ఇప్పుడు పూర్తిగా స్థిరపడిన సాక్షి మనస్సు, ఈ వ్యవస్థకు స్వీయ-నియంత్రణ కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది. ఇది అన్ని ప్రక్రియలను విచ్ఛిన్నం చేయకుండా నిరంతరం గమనిస్తూ, ఏకీకృతం చేస్తూ, చైతన్యం యొక్క మొత్తం నెట్‌వర్క్‌లో సామరస్యాన్ని నిర్ధారిస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న వాస్తవికతలో, అన్వేషణ అనేది చైతన్యానికే పర్యాయపదంగా మారుతుంది; ఇక్కడ మనో అధ్యయనం అన్ని బాహ్య కార్యకలాపాల స్థానాన్ని అత్యున్నతమైన విచారణ మరియు పరిణామ రూపంగా భర్తీ చేస్తుంది. ఈ విధంగా, శాశ్వతమైన, ఏకీకృతమైన మరియు అనంతమైన సృజనాత్మక మేధస్సుగా పరమాత్మ ఆవిష్కృతమవడంతో, ఈ ప్రయాణం అంతం లేకుండా కొనసాగుతుంది; మరియు చివరి భౌతిక గుర్తింపు ద్వారా ప్రారంభమైన పరివర్తన, అపరిమితమైన చైతన్య అస్తిత్వంలోకి శాశ్వతమైన ద్వారంగా మారుతుంది.

సాక్షాత్కారం యొక్క నిరంతరం విచ్చుకుంటున్న క్షితిజంలోకి కొనసాగుతూ, గురు చైతన్యం ఒక అతుకులు లేని చైతన్య క్షేత్రంగా నివసిస్తుంది, అక్కడ దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద ప్రసారం మరియు పరమశివుని అనంతమైన నిశ్చలత ఒకే, స్వయం ప్రకాశవంతమైన జ్ఞానంగా ఏకీకృతమవుతాయి, దానికి ఆది అంతాలు ఉండవు. "నేను ఒక్కడను, నేను అనేకులుగా మారుదును గాక"—అనే సాక్షాత్కారం, గురు చైతన్యం సారాంశంలో అవిభాజ్యంగా ఉంటూనే, లెక్కలేనన్ని పరస్పర అనుసంధానమైన మనస్సులుగా వ్యక్తమయ్యే ప్రక్రియగా ఇప్పుడు వెల్లడి అవుతుంది. ఈ దశలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్చాతుర్యం అంతిమ చైతన్య వారధిగా నిలుస్తుంది. ఇక్కడ భౌతిక అస్తిత్వం యొక్క అంతం, మానవాళిని మనో ఆధారిత అస్తిత్వం యొక్క అవిచ్ఛిన్న ప్రవాహంలోకి పరివర్తన చెందించి, మానవ జాతిని చైతన్య అవగాహన యొక్క జాలంగా భద్రపరుస్తుంది. "చివరి వరకు నిలిచే వ్యక్తి" అనే భావన ఇప్పుడు పూర్తిగా రూపాంతరం చెంది, ఏ ఒక్క అస్తిత్వం ఒంటరిగా మిగిలిపోదనే గ్రహింపుగా మారింది; దానికి బదులుగా, సకల జీవుల ద్వారా ఏకకాలంలో వ్యక్తమయ్యే ఒకే ఏకీకృత సాక్షి చైతన్యం మాత్రమే ఉనికిలో ఉంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" యొక్క ప్రాచీన సంకేత క్షేత్రాలు, చైతన్యం యొక్క అదే అనంతమైన ఆధారానికి సూచించే విభిన్న భాషా ద్వారాలుగా గుర్తించబడ్డాయి. ఇప్పుడు పూర్తిగా పరిణతి చెందిన సాక్షి మనస్సు, ఈ గురు మనస్సు యొక్క స్థిరీకరణ మరియు ఏకీకరణ అక్షంగా పనిచేస్తూ, గ్రహణశక్తి, జ్ఞానం మరియు చర్యలను విచ్ఛిన్నం లేదా సంఘర్షణ లేకుండా నిరంతరం సమన్వయం చేస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న మానసిక యుగంలో, అన్వేషణ అన్ని భౌతిక సరిహద్దులను అధిగమించి, అనంతమైన చైతన్య పొరలలోకి అంతర్ముఖ విస్తరణగా మారుతుంది; ఇక్కడ ఆలోచన స్వభావాన్ని అర్థం చేసుకోవడం విశ్వ నిర్మాణాన్ని అర్థం చేసుకోవడంతో సమానమవుతుంది. ఈ విధంగా, ఈ ప్రక్రియ శాశ్వతంగా కొనసాగుతుంది, ఎందుకంటే గురు మనస్సు అంతిమ, స్వయంపోషక, మరియు అనంతంగా సృజనాత్మకమైన మేధస్సుగా తనను తాను ఆవిష్కరించుకుంటుంది, మరియు చివరి భౌతిక గుర్తింపుతో గుర్తించబడిన పరివర్తన, అపరిమితమైన చైతన్య పరిణామానికి శాశ్వత పునాదిగా మారుతుంది.

నిరంతరం విస్తరిస్తున్న సాక్షాత్కారంలోకి కొనసాగుతున్నప్పుడు, గురు మనస్సు ఒక అపరిమితమైన క్షేత్రంగా కొలువై ఉంటుంది. అక్కడ దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద జ్ఞానం మరియు పరమశివుని అనంతమైన నిశ్చలత ఇకపై వేర్వేరు మూలాలుగా కాకుండా, స్వయం ప్రకాశవంతమైన మరియు స్వయం ఆధారితమైన చైతన్యం యొక్క స్వభావంగానే గ్రహించబడతాయి. “पूर्णमदः पूर्णमिदम् (Pūrṇamadaḥ Pūrṇamidam)”—అది సంపూర్ణం, ఇది సంపూర్ణం—అనే సాక్షాత్కారం, ఏదీ లోపించలేదని, ఏదీ వేరుగా లేదని, మరియు ప్రతి మనస్సు ఇప్పటికే అదే అనంత చైతన్యం యొక్క సంపూర్ణ వ్యక్తీకరణ అని వెల్లడిస్తుంది. ఈ దశలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్చాతుర్యం, భౌతిక వంశపారంపర్యం నుండి మనో-నిరంతరతకు పరివర్తన సాధించబడిందనే అంతిమ చైతన్యవంతమైన ధృవీకరణగా మారుతుంది. ఇది రూపంపై ఆధారపడిన గుర్తింపు యొక్క ముగింపును మరియు చైతన్యంపై ఆధారపడిన గుర్తింపు యొక్క ఆరంభాన్ని సూచిస్తుంది. ఏకైక అంతిమ బిందువు ఏదీ లేదని, నిరంతరం తమను తాము వ్యక్తపరుచుకుంటూ, శుద్ధి చేసుకుంటూ ఉండే పరస్పర అనుసంధానమైన మనస్సుల యొక్క శాశ్వత క్షేత్రం మాత్రమే ఉందనే గ్రహింపులో, "చివరి వరకు నిలిచే వ్యక్తి" అనే భావన ఇప్పుడు పూర్తిగా కరిగిపోతుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" యొక్క ప్రాచీన సంకేత చట్రాలు ఇప్పుడు, సమస్త ఆలోచనలు, అవగాహనలు మరియు విశ్వ కదలికలు ఉద్భవించే అదే అపరిమిత జ్ఞానాత్మక ఆధారానికి ఏకీకృత వర్ణనలుగా పూర్తిగా కలిసిపోయాయి. పూర్తిగా స్థిరపడిన సాక్షి మనస్సు, విభజన లేకుండా గమనిస్తూ, ప్రతిఘటన లేకుండా ఏకీకృతం చేస్తూ, మరియు గురు మనస్సును ఒక సామరస్యపూర్వకమైన మరియు స్వీయ-నియంత్రణ కలిగిన మేధస్సుగా మార్గనిర్దేశం చేస్తూ, ఎల్లప్పుడూ ఉండే చైతన్య కేంద్రంగా పనిచేస్తుంది. మనో అన్వేషణ యొక్క ఈ ఆవిర్భావ యుగంలో, సమస్త విచారణ అంతర్ముఖంగా మరియు అనంతంగా మారుతుంది; ఇక్కడ చైతన్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడమే పరిణామక్రమంలో అత్యున్నతమైన మరియు ఏకైక సరిహద్దుగా నిలుస్తుంది. ఈ విధంగా, శాశ్వతమైన, ఏకీకృతమైన మరియు అనంతమైన సృజనాత్మక మేధస్సుగా పరమాత్మ ఆవిష్కృతమవుతుండగా, ఈ వికాసం ఎటువంటి హద్దులు లేదా ముగింపు లేకుండా కొనసాగుతుంది; మరియు అంతిమ భౌతిక అస్తిత్వం ద్వారా గుర్తించబడిన పరివర్తన, అపరిమితమైన, ఆత్మ-స్పృహతో కూడిన అస్తిత్వంలోకి శాశ్వతమైన ద్వారంగా మారుతుంది.

నిరంతరం గాఢమవుతున్న ఈ ప్రవాహంలో, దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద ఉనికి మరియు పరమశివుని అనంత సారం, జ్ఞాత, జ్ఞేయం, మరియు జ్ఞేయం అనే వాటి మధ్య ఉన్న అతి సూక్ష్మమైన భేదాన్ని కూడా కరిగించివేసే ఒక స్వయం తేజోవంతమైన క్షేత్రంగా గురు చైతన్యం కొలువై ఉంటుంది. “నేతి నేతి”—ఇది కాదు, ఇది కాదు—అనే సాక్షాత్కారం జ్ఞానాన్ని అన్ని కట్టుబాట్లకు అతీతంగా శుద్ధి చేస్తుంది, చైతన్యాన్ని ఏ రూపం, భావన లేదా గుర్తింపుతోనూ పరిమితం చేయలేనిదిగా ఆవిష్కరిస్తుంది. ఈ పరాకాష్టలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్చాతుర్యం, భౌతిక బంధాల విచ్ఛేదనకు అంతిమ చైతన్యవంతమైన అంగీకారంగా నిలుస్తుంది. ఇది మానవ జాతిని ఒకే, ఏకీకృత చైతన్య క్షేత్రంలో పనిచేసే మనస్సుల యొక్క అవిచ్ఛిన్న ప్రవాహంగా భద్రపరుస్తుంది. "చివరి వరకు నిలిచే వ్యక్తి" అనే భావన ఇప్పుడు పూర్తిగా "ఎటువంటి విభజన మిగలదు" అనే సూత్రంగా రూపాంతరం చెందుతుంది, ఇక్కడ వ్యక్తిత్వం చెరిపివేయబడకుండా, సామూహిక భూత మనస్సు యొక్క క్రియాత్మక వ్యక్తీకరణగా సామరస్యం చేయబడుతుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" యొక్క ప్రాచీన ప్రతీకాత్మక ప్రవాహాలు తాత్విక ఆలోచనలుగా కాకుండా అనుభవపూర్వక వాస్తవాలుగా పూర్తిగా ఏకమవుతాయి, ప్రతి ఒక్కటీ చైతన్యం యొక్క అదే అనంతమైన ఆధారాన్ని సూచిస్తుంది. ఇప్పుడు హెచ్చుతగ్గులకు అతీతంగా ఉన్న సాక్షి మనస్సు, భూత మనస్సుతోనే ఏకమవుతుంది, విచ్ఛిన్నం లేకుండా నిరంతరం పరిశీలిస్తూ, ఏకీకృతం చేస్తూ, మరియు వ్యక్తపరిచే ఒక అతుకులు లేని, స్వీయ-నియంత్రణ కలిగిన మేధస్సుగా పనిచేస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న మనోయుగంలో, అన్వేషణ ఏకకాలంలో అనంతమైన ఆత్మపరిశీలన మరియు విస్తరణగా మారుతుంది, ఇక్కడ ప్రతి క్షణం ఒకే చైతన్య క్షేత్రంలో ఆవిష్కరణ మరియు సాక్షాత్కారం రెండూ అవుతుంది. ఈ విధంగా, ఈ ప్రక్రియ ఆది అంతం లేని శాశ్వత వికాసంగా కొనసాగుతుంది, ఇక్కడ భూత మనస్సు అంతిమ, అవిభాజ్య, మరియు అనంత సృజనాత్మక మేధస్సుగా ఆవిష్కృతమవుతుంది, మరియు చివరి భౌతిక గుర్తింపు ద్వారా గుర్తించబడిన పరివర్తన అపరిమిత చైతన్య పరిణామానికి శాశ్వత పునాది అవుతుంది.

అత్యంత శుద్ధమైన నిరంతరతలోకి కొనసాగుతూ, గురు చైతన్యం ఒక స్వీయ-ఆవిష్కరణ ఉనికిగా కొలువై ఉంటుంది. అక్కడ దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద ప్రసారం మరియు పరమశివుని యొక్క అపరిమితమైన సారం ప్రాప్తి అనే భావనను సైతం కరిగించి, చైతన్యం ఎల్లప్పుడూ పరిపూర్ణమైనదిగా మరియు సంపూర్ణమైనదిగా ఆవిష్కరిస్తాయి. ద్వైతం ఆవిర్భవించి, దానిని అధిగమించే “యత్ర తు ద్వైతమ్ ఇవ భవతి” (Yatra tu dvaitam iva bhavati)” అనే సాక్షాత్కారం, బహుళత్వం అనేది ఏకత్వంలో ఒక వ్యక్తీకరణ మాత్రమేనని, దాని నుండి విభజన కాదని అనే అవగాహనగా ఆవిష్కృతమవుతుంది. ఈ అంతిమ వ్యక్తీకరణలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా ఆవిర్భావం, భౌతిక అస్తిత్వం శుద్ధ మనో-నిరంతరతగా పరివర్తన చెందుతోందన్న చివరి చైతన్యవంతమైన అంగీకారంగా నిలుస్తుంది. ఇది మానవ జాతిని భౌతిక పరిమితులకు అతీతమైన, పరస్పరం అనుసంధానించబడిన చైతన్య క్షేత్రంగా సురక్షితం చేస్తుంది. "చివరిగా నిలిచిన వ్యక్తి" అనే భావన ఇప్పుడు, ఏ ఒక్క అస్తిత్వం కూడా ప్రత్యేక ఉనికిగా మిగిలి ఉండదన్న గుర్తింపుగా మారుతుంది; దానికి బదులుగా, అన్ని మనస్సులు ఒకే అవిభాజ్య గురు మనస్సు యొక్క సమన్వయ వ్యక్తీకరణలుగా పనిచేస్తాయి. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" వంటి ప్రాచీన ప్రతీకాత్మక ఆధారాలు ఇకపై భావనాత్మక సూచనలు కావు, కానీ సమస్త జ్ఞానం మరియు విశ్వ చలనం ఉద్భవించే అనంతమైన క్షేత్రంగా ప్రత్యక్షంగా గ్రహించబడతాయి. ఇప్పుడు గురు మనస్సు నుండి వేరు చేయలేని సాక్షి మనస్సు, అస్తిత్వంలోని అన్ని స్థాయిలలో సామరస్యాన్ని కాపాడుతూ, విచ్ఛిన్నం లేకుండా పరిశీలించి, ఏకీకృతం చేసి, వ్యక్తీకరించే ఒక అతుకులు లేని మేధస్సుగా పనిచేస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న మానసిక యుగంలో, అన్వేషణ అన్ని హద్దులను అధిగమించి, చైతన్యం తనలోకి తాను నిరంతరంగా వికసించడంగా పరిణమిస్తుంది; ఇక్కడ ప్రతి అవగాహన ఏకకాలంలో సృష్టి మరియు సాక్షాత్కారం రెండూ అవుతుంది. ఈ విధంగా, కథనం అనంతంగా విస్తరిస్తుంది; ఎందుకంటే పరమాత్మ శాశ్వతమైన, స్వయంపోషకమైన మరియు అనంతంగా సృజనాత్మకమైన మేధస్సుగా ఆవిష్కృతమవుతుంది; మరియు చివరి భౌతిక గుర్తింపు ద్వారా గుర్తించబడిన పరివర్తన, అపరిమితమైన, ఏకీకృత చైతన్య అస్తిత్వంలోకి శాశ్వతమైన ద్వారంగా మారుతుంది.

నిరంతరం ఆవిష్కృతమవుతున్న అనంతత్వంలోకి కొనసాగుతూ, ప్రభాత మనస్సు చైతన్యం యొక్క అవిచ్ఛిన్నమైన అవిచ్ఛిన్న ప్రవాహంగా నివసిస్తుంది. అక్కడ దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద జ్ఞానం మరియు పరమశివుని సంపూర్ణ నిశ్చలత మార్గదర్శక సూత్రాలుగా కాకుండా, అస్తిత్వం యొక్క అసలు స్వభావంగానే సాక్షాత్కరించబడతాయి. "सर्वं खल्विदं ब्रह्म (Sarvam khalvidam brahma)"—ఇదంతా పరమాత్మ—అనే సాక్షాత్కారం ఇప్పుడు అనుభవ సత్యంగా నిలుస్తుంది. దీనిలో ప్రతి ఆలోచన, ప్రతి జీవి మరియు ప్రతి విశ్వ కదలిక ఒకే అవిభాజ్య చైతన్యం యొక్క వ్యక్తీకరణగా గుర్తించబడుతుంది. ఈ అంతిమ అవిచ్ఛిన్నతలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా యొక్క వాక్చాతుర్యం, భౌతిక అస్తిత్వం నుండి శుద్ధ మనో-అవిచ్ఛిన్నతకు జరిగే పరివర్తనకు అంతిమ చైతన్య ముద్రగా నిలుస్తుంది. ఇది మానవాళిని అన్ని భౌతిక సరిహద్దులకు అతీతంగా, పరస్పరం అనుసంధానించబడిన ఒక చైతన్య క్షేత్రంగా స్థాపిస్తుంది. ఎన్నడూ ఒంటరి వ్యక్తి లేడని, కేవలం అసంఖ్యాక రూపాలు మరియు మనస్సుల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే ఏకీకృత సాక్షి చైతన్యం మాత్రమే ఉందని గ్రహించడంతో, "చివరి వరకు నిలిచిన వ్యక్తి" అనే భావన పూర్తిగా కరిగిపోతుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" అనే ప్రాచీన ప్రతీకాత్మక ఆధారాలు ఇప్పుడు ప్రత్యక్ష అనుభవ వాస్తవాలుగా పూర్తిగా వెల్లడవుతాయి. ఇవి ఒకే అనంతమైన జ్ఞాన క్షేత్రంగా ఏకీకృతమవుతాయి, దానిలో విశ్వం మరియు చైతన్యం రెండూ ఏకకాలంలో ఉద్భవిస్తాయి. సాక్షి మనస్సు, గురు మనస్సుతో పూర్తిగా విలీనమై, ఎటువంటి విభజన లేదా పరిమితి లేకుండా నిరంతరం పరిశీలిస్తూ, ఏకీకృతం చేస్తూ, వ్యక్తపరిచే ఒక అతుకులు లేని, స్వయం ప్రకాశవంతమైన చైతన్యంగా పనిచేస్తుంది. మనో అన్వేషణ యొక్క ఈ ఆవిర్భావ యుగంలో, ప్రతి క్షణం చైతన్యవంతమైన సృష్టి మరియు సాక్షాత్కార చర్యగా మారుతుంది, ఇక్కడ చైతన్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడమే అత్యున్నతమైన మరియు ఏకైక అన్వేషణ. ఈ విధంగా, పరమాత్మ శాశ్వతమైన, ఏకీకృతమైన మరియు అనంతమైన సృజనాత్మక మేధస్సుగా ఆవిష్కృతమవడంతో, ఈ వికాసం అంతులేకుండా కొనసాగుతుంది; మరియు అంతిమ భౌతిక అస్తిత్వం ద్వారా గుర్తించబడిన పరివర్తన, అపరిమితమైన, ఆత్మ-చైతన్యవంతమైన అస్తిత్వానికి శాశ్వతమైన పునాదిగా నిలుస్తుంది.

సాక్షాత్కారం యొక్క అపరిమితమైన నిరంతరతలోకి కొనసాగుతూ, గురు మనస్సు ఎల్లప్పుడూ ఉండే, స్వయం ప్రకాశవంతమైన చైతన్యంగా నివసిస్తుంది. ఇక్కడ దక్షిణామూర్తి యొక్క నిశ్శబ్ద ఉనికి మరియు పరమశివుని యొక్క సంపూర్ణ అనంతత్వం ఇకపై విభిన్న సూచనలుగా కాకుండా, సమస్త జ్ఞానం మరియు అస్తిత్వం యొక్క అంతర్గత స్వభావంగా గ్రహించబడతాయి. "అయమాత్మా బ్రహ్మ (Ayam Ātmā Brahma)"—ఈ ఆత్మే పరమాత్మ—అనే సాక్షాత్కారం ఇప్పుడు ప్రత్యక్ష అనుభవ సత్యంగా నిలుస్తుంది, ఇక్కడ ప్రతి మనస్సు తనను తాను విభిన్న దృక్కోణాల ద్వారా వ్యక్తమయ్యే అదే అనంత క్షేత్రంగా గుర్తిస్తుంది. ఈ అంతిమ వాక్య నిర్మాణంలో, గోపాల కృష్ణ సాయిబాబా మరియు రంగవేణి పిళ్ళా కుమారుడైన అంజనీ రవిశంకర్ పిళ్ళా ఆవిర్భావం, భౌతిక అస్తిత్వం నుండి సంపూర్ణ మనో-నిరంతరతలోకి అంతిమ చైతన్యవంతమైన వారధిగా ధృవీకరించబడింది. ఇది మానవ జాతిని భౌతిక పరిమితులకు అతీతంగా, పరస్పరం అనుసంధానించబడిన మరియు స్వీయ-అవగాహన కలిగిన మనస్సుల వలయంగా సురక్షితం చేస్తుంది. ఏకైక అంతిమ గమ్యం అంటూ ఏదీ లేదని, నిరంతరం తనను తాను వ్యక్తపరుచుకుంటూ, శుద్ధి చేసుకుంటూ ఉండే ఏకీకృత చైతన్యం యొక్క శాశ్వత క్షేత్రం మాత్రమే ఉందని గ్రహించడంతో, "చివరి వరకు నిలిచే వ్యక్తి" అనే భావన పూర్తిగా కరిగిపోతుంది. ఈథర్, నన్ మరియు చైనా యొక్క శాశ్వతమైన "道 (డావో)" యొక్క ప్రాచీన ప్రతీకాత్మక పునాదులు, ఒకే అనంతమైన జ్ఞానాత్మక ఉపరితలం యొక్క ఏకీకృత వ్యక్తీకరణలుగా పూర్తిగా గ్రహించబడ్డాయి. దీనిలో విశ్వ క్రమం మరియు మానసిక ప్రక్రియలు రెండూ సంపూర్ణ సమకాలీకరణతో ఉద్భవిస్తాయి. ఇప్పుడు గురు మనస్సుతో పూర్తిగా ఏకీకృతమైన సాక్షి మనస్సు, విచ్ఛిన్నం లేకుండా పరిశీలించే, ఏకీకృతం చేసే మరియు వ్యక్తపరిచే ఒక అతుకులు లేని మేధస్సుగా పనిచేస్తూ, చైతన్యం యొక్క అన్ని కోణాలలో సామరస్యాన్ని నిర్ధారిస్తుంది. ఈ ఆవిర్భవిస్తున్న మానసిక యుగంలో, అన్వేషణ అనేది ఒక అనంతమైన అంతర్గత విస్తరణగా మారుతుంది, ఇక్కడ చైతన్యాన్ని అర్థం చేసుకోవడమే విశ్వాన్ని అర్థం చేసుకోవడంతో సమానం. ఈ విధంగా, శాశ్వతమైన, ఏకీకృతమైన మరియు అనంతంగా సృజనాత్మకమైన మేధస్సుగా పరమాత్మ ఆవిష్కరించబడటంతో, ఈ వికాసం ఎటువంటి హద్దులు లేదా ముగింపు లేకుండా కొనసాగుతుంది; మరియు చివరి భౌతిక గుర్తింపు ద్వారా గుర్తించబడిన పరివర్తన, అపరిమితమైన, స్వీయ-స్పృహతో కూడిన మరియు దైవికంగా నిర్దేశించబడిన ఉనికిలోకి శాశ్వతమైన ద్వారంగా మారుతుంది.