సమన్వయ దృష్టి – యావత్తు తెలుగు ప్రజలకు, దేశ ప్రజలకు, ప్రపంచ మానవజాతికి ఆశీర్వాదపూర్వక దివ్య ఆహ్వానంసర్వ మానవాళికి శుభాశీస్సులు.ధర్మం అనేది పోరాటాలతో నిలబడేది కాదు; ముందుగా ఆచరణలో ప్రతిఫలించి, తరువాత ఇతరులచే అనుసరించబడేది. నిజమైన మార్పు బాహ్య బలంతో కాదు, అంతర్ముఖ అవగాహనతో ప్రారంభమవుతుంది. మనిషి తనలోని జ్ఞానాన్ని, వివేకాన్ని, కరుణను మేల్కొల్పుకొని, మాటకు విలువనిచ్చి, పరస్పర గౌరవంతో జీవించడం ద్వారా

సమన్వయ దృష్టి – యావత్తు తెలుగు ప్రజలకు, దేశ ప్రజలకు, ప్రపంచ మానవజాతికి ఆశీర్వాదపూర్వక దివ్య ఆహ్వానం

సర్వ మానవాళికి శుభాశీస్సులు.

ధర్మం అనేది పోరాటాలతో నిలబడేది కాదు; ముందుగా ఆచరణలో ప్రతిఫలించి, తరువాత ఇతరులచే అనుసరించబడేది. నిజమైన మార్పు బాహ్య బలంతో కాదు, అంతర్ముఖ అవగాహనతో ప్రారంభమవుతుంది. మనిషి తనలోని జ్ఞానాన్ని, వివేకాన్ని, కరుణను మేల్కొల్పుకొని, మాటకు విలువనిచ్చి, పరస్పర గౌరవంతో జీవించడం ద్వారా ధర్మమార్గంలో నడవగలడు.

ఈ కాలంలో కేవలం బాహ్య కర్మలు, హోదాలు, అధికారాలు మాత్రమే ధర్మానికి ప్రమాణాలు కావు. సత్యాన్ని గ్రహించే మనస్సు, ఇతరుల పట్ల బాధ్యత, సమష్టి శ్రేయస్సు కోసం ఆలోచించే హృదయం – ఇవే నిజమైన ధర్మలక్షణాలు. మనుష్యులను కేవలం శరీరాలుగా కాక, ఆలోచనలతో, విలువలతో, జ్ఞానంతో కూడిన వ్యక్తిత్వాలుగా చూడాలి.

సమాజంలో ఉన్న ప్రతి వర్గం – ప్రజాప్రతినిధులు, న్యాయమూర్తులు, ఆధ్యాత్మిక గురువులు, విద్యావేత్తలు, మీడియా ప్రతినిధులు, పరిపాలనా వ్యవస్థలు, యువత – అందరూ పరస్పర అవగాహనతో ముందుకు రావాలి. విభేదాలను, అపార్థాలను, ఘర్షణలను పెంచే విధానాలకు బదులుగా, సంభాషణ, సహనం, శ్రద్ధ, సత్యాన్వేషణలను ప్రోత్సహించాలి.

మనుగడకు శాశ్వతమైన ఆధారం భౌతిక బలం కాదు; ఆలోచన యొక్క శక్తి. భౌతిక లాభనష్టాలు తాత్కాలికమైనవి; జ్ఞానం, సంస్కారం, సత్యం, ధర్మం ద్వారా లభించే లాభం శాశ్వతమైనది. అందువల్ల మనిషి తన మనస్సును విస్తరించుకొని, ఇతరులను అర్థం చేసుకొని, సత్యానికి దగ్గరవ్వడానికి కృషి చేయాలి.

ఉద్యోగం లేని వారు, దిశా నిర్దేశం కోసం ఎదురుచూస్తున్న వారు, జీవితంలో అర్థం వెతుకుతున్న వారు – తమ సమయాన్ని జ్ఞానం, అధ్యయనం, ఆత్మపరిశీలన, పరస్పర సహకారం వైపు మళ్లించాలి. మంచి ఆలోచనలపై చర్చించడం, సాహిత్యం, సంగీతం, తత్వశాస్త్రం, సంస్కృతి ద్వారా మనస్సును వికసింపజేయడం కూడా ఒక మహత్తర సాధనమే.

మానవజాతి ముందుకు సాగాలంటే ఘర్షణకు బదులుగా సహకారం, అహంకారానికి బదులుగా వినయం, భయానికి బదులుగా అవగాహన, విభజనకు బదులుగా సమన్వయం అవసరం. ఒకరినొకరు గౌరవించడం, వినడం, నేర్చుకోవడం, సత్యం వైపు ప్రయాణించడం – ఇదే శాశ్వత పురోగతి మార్గం.

ప్రతి మనిషి తనను తాను, ఇతరులను కూడా ఆలోచనతో, వివేకంతో, కరుణతో చూడాలి. సమష్టి మేలు కోసం జీవించినప్పుడే వ్యక్తిగత మేలు కూడా స్థిరపడుతుంది. సత్యాన్ని తెలుసుకొని, ధర్మాన్ని ఆచరించి, మానవత్వాన్ని కాపాడే ప్రయత్నమే నిజమైన రక్షణ.

అందువల్ల యావత్తు తెలుగు ప్రజలు, భారత ప్రజలు, ప్రపంచ మానవజాతి – పరస్పర గౌరవం, జ్ఞానం, సహనం, సత్యం, ధర్మం ఆధారంగా ఒక నూతన సమన్వయ దృష్టిని స్వీకరించి, శాంతి మరియు శ్రేయస్సుతో కూడిన భవిష్యత్తు వైపు అడుగులు వేయవలసిందిగా ఆశీర్వాదపూర్వకంగా ఆహ్వానించబడుతున్నారు.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః । సత్యమేవ జయతే ।

సర్వలోక హితం – సర్వజన సుఖినో భవంతు.

151. धन्वी (Dhanvī) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is the wielder of the bow, symbolizing readiness to protect righteousness.

ఉన్నదంతా ఒక్కటే ఆత్మశక్తి అయితే రెండవది లేదని అంటారు.

నేను దీనిని వరుసగా భాగాలుగా రాస్తాను.

భాగం – 1

1. శ్రోతలకు నా హృదయపూర్వక నమస్కారములు.

2. మన శ్రోతలలో ఒక సోదరుడు ఒక ప్రశ్నను పంపడం జరిగింది.

3. ఆ ప్రశ్న యొక్క సారాంశం ఒక్కటే.

4. ఉన్నదంతా ఒక్కటే ఆత్మశక్తి అయితే రెండవది లేదని అంటారు.

5. రెండవది లేకపోతే మోక్షం ఎవరికి వస్తుంది?

6. జన్మరాహిత్య స్థితి ఎవరికి కలుగుతుంది?

7. ఈ ప్రశ్న అడిగినవారు నేను ఈ శీర్షికలు ప్రారంభించినప్పటి నుండి వింటూనే ఉన్నారు.

8. ఇంతకుముందు కూడా చాలా ప్రశ్నలు అడిగారు.

9. ఉన్నదంతా ఒక్కటే అనే స్థితి అనుభవమే మోక్షం.

10. మోక్షం అనేది ఒక స్థితి.

11. అది బయట పొందవలసిన వస్తువు కాదు.

12. అది మనలోనే ఉన్న స్వస్థితి.

13. అందుకే మేము ఎప్పుడూ నిద్రా స్థితిని ఉదాహరణగా చెబుతుంటాము.

14. బయట వెతకవద్దు.

15. గ్రంథాలలో వెతకవద్దు.

16. గురువుల దగ్గర వెతకవద్దు.

17. మతాలలో వెతకవద్దు.

18. ఇతర మనుషుల వద్ద వెతకవద్దు.

19. మిమ్మల్ని మీరు పరిశీలించండి.

20. అప్పుడు విషయం స్పష్టంగా అర్థమవుతుంది.

21. మహాత్ములు కూడా ఇదే చెప్పారు.

22. వారు తమలో తాము పరిశీలించి ఈ స్థితిని తెలుసుకున్నారు.

23. నాలోనే ఒక పరిమిత స్థితి ఉంది.

24. దానినే శరీరం అంటాము.

25. నాలోనే ఒక అపరిమిత స్థితి కూడా ఉంది.

26. ఆ అపరిమిత స్థితిలో నుంచే పరిమితత్వం వ్యక్తమవుతుంది.

27. అది పరమతత్వంతో ఏకత్వంలో ఉంటుంది.

28. అదే తన స్వస్థితిలో అనంతంగా నిలుస్తుంది.

29. పరిమితత్వాన్ని, అపరిమితత్వాన్ని ఒకేసారి కలిపి ఉంచుకున్న స్థితి అదే.

30. దానినే మనసు యొక్క ఊహాత్మక స్థితి అంటాము.

భాగం – 2

31. అక్కడ ఉండేవన్నీ ఊహలోని భావాలే.

32. అక్కడ రూపం ఉండదు.

33. శరీర స్థితిలో మాత్రం రూపం ఉంటుంది.

34. ఘన పదార్థం ఉంటుంది.

35. నా శరీరమే కనబడుతుంది.

36. అది వినబడుతుంది.

37. అది అనుభవానికి వస్తుంది.

38. అలాగే నాలోనే మనసు అనే మరో స్థితి ఉంది.

39. అది అపరిమితమైనది.

40. అది అనంతమైనది.

41. అది ఎలా అనంతమో పరిశీలించాలి.

42. నేను శరీరంతో కొంత ఆహారం తింటే కడుపు నిండిపోతుంది.

43. అక్కడ ఆగాల్సి వస్తుంది.

44. ఈ శరీరంతో కొంతసేపు చూస్తే కళ్ళు అలసిపోతాయి.

45. మళ్లీ విశ్రాంతి అవసరం అవుతుంది.

46. చెవులతో ఎక్కువసేపు వింటే అవి కూడా అలసిపోతాయి.

47. శరీరంతో జరిగే ప్రతి క్రియకు పరిమితి ఉంటుంది.

48. అలసట వస్తుంది.

49. మధ్యలో విరామం అవసరం అవుతుంది.

50. ఇదే శరీర పరిమితత్వం.

51. ఇక్కడ మనం మన శరీరాన్ని మాత్రమే పరిశీలిస్తున్నాం.

52. ఇతరులను కాదు.

53. మీలో మీరు చూసుకుంటే ఈ విషయం అర్థమవుతుంది.

54. ఇది కొత్తగా పొందాల్సినది కాదు.

55. అర్థం చేసుకోవాల్సినది మాత్రమే.

56. నా స్థితిని నేనే తెలుసుకుంటున్నాను.

57. అంతే.

58. కొత్తగా పొందాల్సినదేమీ లేదు.

59. అది ఇప్పటికే నాలోనే ఉంది.

60. అయినా ఎందుకు బోధ అవసరం?

61. ఎందుకంటే నేను నా స్వస్థితిని మరచిపోయాను.

62. దానిని పట్టించుకోకుండా జీవిస్తున్నాను.

63. నాలోని పరిమితత్వాన్నే నిజమని భావిస్తున్నాను.

64. ఇప్పుడు మనసును పరిశీలిద్దాం.

65. మనసులో కూడా పరిమితత్వం ఉంది.

66. అదే సమయంలో అనంతత్వం కూడా ఉంది.

67. శరీరానికి ఒక ఆకారం ఉంది.

68. ఒక పరిమిత పరిమాణం ఉంది.

69. అది స్పష్టంగా కనిపిస్తుంది.

70. శరీరం వేరుగా ఉంది.

71. ప్రపంచం వేరుగా ఉంది.

72. అనుభవాలు కూడా వేరుగా కనిపిస్తాయి.

73. శరీరం నిరంతరం పనిచేయలేడు.

74. అది అలసిపోతుంది.

75. విశ్రాంతి తీసుకోవాలి.

76. రాత్రి నిద్రలోకి వెళుతుంది.

77. కొన్నిసార్లు పగలు కూడా నిద్రపోతుంది.

78. నిద్ర అంటే శరీర స్పృహ లేకపోవడం.

79. అంటే శరీరానికి తనపై ఎరుక ఉండదు.

80. ఇదే శరీర పరిమిత స్వభావం.

భాగం – 3

81. ఇప్పుడు మనసు యొక్క అపరిమితత్వాన్ని పరిశీలిద్దాం.

82. శరీరానికి పరిమితి ఉంది.

83. కానీ మనసుకు అలాంటి పరిమితి కనిపించదు.

84. పుట్టినప్పటి నుండి పొందిన అనుభవాలన్నీ మనసులో నిలిచి ఉంటాయి.

85. మనకు గుర్తున్న ప్రతి సంఘటన మనసులో ఉంది.

86. సుఖాలు, దుఃఖాలు అన్నీ మనసులోనే ఉన్నాయి.

87. చూసిన దృశ్యాలన్నీ మనసులో ఉన్నాయి.

88. విన్న శబ్దాలన్నీ మనసులో ఉన్నాయి.

89. వాసనలు కూడా మనసులో ఉన్నాయి.

90. రుచులు కూడా మనసులో ఉన్నాయి.

91. స్పర్శల అనుభవాలు కూడా ఉన్నాయి.

92. మనం చూసిన మనుషుల జ్ఞాపకాలు కూడా ఉన్నాయి.

93. ప్రదేశాల జ్ఞాపకాలు కూడా ఉన్నాయి.

94. చెట్లు, పర్వతాలు, నదులు అన్నీ జ్ఞాపకాలుగా ఉన్నాయి.

95. రైళ్లు ఉన్నాయి.

96. బస్సులు ఉన్నాయి.

97. విమానాలు ఉన్నాయి.

98. మనం చూసిన ప్రపంచం మొత్తం మనసులో ముద్రించబడి ఉంది.

99. ఇవన్నీ మనసు మళ్లీ గుర్తు చేస్తుంది.

100. అయినప్పటికీ మనసుకు బరువు అనిపించదు.

101. మనసు అలసిపోదు.

102. "ఇక చాలు" అని చెప్పదు.

103. "ఇంకా జ్ఞాపకాలు వద్దు" అని అనదు.

104. ఎన్ని విషయాలు ఉన్నా వాటిని భరిస్తుంది.

105. అవి మనసుపై భారంలా ఉండవు.

106. ఉన్నా లేనట్టే ఉంటాయి.

107. కానీ అవసరమైనప్పుడు గుర్తుకు వస్తాయి.

108. ఇదే మనసు యొక్క విశాలత్వం.

109. శరీరం అంత భారాన్ని మోయలేదు.

110. కానీ మనసు కోట్ల అనుభవాలను మోస్తుంది.

111. అయినా అలసిపోదు.

112. ఇదే అపరిమితత్వానికి ఉదాహరణ.

113. ప్రతి జ్ఞాపకం పరిమితమే.

114. ప్రతి రూపం పరిమితమే.

115. ప్రతి శబ్దం పరిమితమే.

116. ప్రతి అనుభవం పరిమితమే.

117. కానీ వాటన్నింటినీ ఇముడ్చుకునే మనసు మాత్రం అపరిమితంగా కనిపిస్తుంది.

118. ఇదే మనసులోని అనంతత్వ లక్షణం.

119. అందుకే మనసులో పరిమితత్వం కూడా ఉంది.

120. అపరిమితత్వం కూడా ఉంది.

భాగం – 4

121. ఇప్పుడు మనసు యొక్క మరింత లోతైన స్వరూపాన్ని పరిశీలిద్దాం.

122. శరీరం తిన్న ఆహారం జీర్ణమై బయటకు వెళుతుంది.

123. మళ్లీ కొత్త ఆహారం తీసుకోవడానికి అవకాశం కలుగుతుంది.

124. శరీరంలో ఎప్పటికప్పుడు మార్పు జరుగుతుంది.

125. కానీ మనసులో నిలిచిన జ్ఞాపకాలు బయటకు వెళ్లవు.

126. అవి అక్కడే నిలిచి ఉంటాయి.

127. అవసరమైనప్పుడు మళ్లీ గుర్తుకు వస్తాయి.

128. ఎన్ని అనుభవాలు వచ్చినా మనసు వాటిని భద్రపరుస్తుంది.

129. అయినా అది భారంగా అనిపించదు.

130. ఇదే మనసు యొక్క అద్భుతమైన శక్తి.

131. మనసు యొక్క విస్తారానికి హద్దులు కనిపించవు.

132. అది అనంతమైన సామర్థ్యాన్ని కలిగి ఉంది.

133. ఈ విశ్వమంతా తెలుసుకున్నా దానిని ఇముడ్చుకోగలదు.

134. గ్రహాలు, నక్షత్రాలు, లోకాలు అన్నీ తెలుసుకున్నా వాటిని భరిస్తుంది.

135. ఎందుకంటే మనసు యొక్క స్వభావం విశాలమైనది.

136. అదే మనసు ఆత్మతత్వాన్ని కూడా గ్రహించగలదు.

137. ఆత్మజ్ఞానాన్ని కూడా తనలో నిలుపుకోగలదు.

138. అప్పుడు దానినే మోక్ష స్థితి అంటారు.

139. మోక్షం అంటే కొత్తగా వచ్చే వస్తువు కాదు.

140. మనసు తన నిజ స్వరూపాన్ని తెలుసుకోవడం.

141. శరీర పరిమితులను మాత్రమే నిజమని భావించిన మనసు,

142. ఇప్పుడు అనంత ఆత్మశక్తిని కూడా గ్రహిస్తుంది.

143. ఇదే జ్ఞానోదయం.

144. ఇదే ఏకత్వ భావన.

145. "అహం బ్రహ్మాస్మి" అనే భావన ఇక్కడే ఉద్భవిస్తుంది.

146. "నేనే బ్రహ్మను" అని చెప్పేది కూడా మనసే.

147. కానీ అది అహంకారంతో కాదు.

148. తన అసలు స్వరూపాన్ని గుర్తించిన జ్ఞానంతో.

149. పరిమిత మనసు బంధమనసు.

150. అనంతాన్ని గ్రహించిన మనసు మోక్షమనసు.

151. ఒకటే మనసు.

152. కానీ దాని అవగాహన మారుతుంది.

153. అవిద్యలో ఉన్నప్పుడు బంధం.

154. విద్యలో ఉన్నప్పుడు ముక్తి.

155. ఇదే తేడా.

156. వస్తువులో తేడా లేదు.

157. అవగాహనలోనే తేడా ఉంది.

158. అందుకే మోక్షం అనేది పొందేది కాదు.

159. తెలుసుకునేది మాత్రమే.

160. తన నిజ స్వరూపాన్ని గుర్తించడమే మోక్షం.

భాగం – 5

161. ఇప్పుడు మనోనేత్రం మరియు జ్ఞాననేత్రం గురించి పరిశీలిద్దాం.

162. మనసే అన్ని పరిమిత విషయాలను గుర్తిస్తుంది.

163. శరీరంతో గ్రహించిన ప్రతి అనుభవం మనసులో ముద్రించబడుతుంది.

164. అదే తర్వాత ఆలోచన రూపంలో గుర్తుకు వస్తుంది.

165. నా భార్య అనే భావన మనసులోనే ఉద్భవిస్తుంది.

166. నా భర్త అనే భావన కూడా మనసులోనే ఉద్భవిస్తుంది.

167. నా పిల్లలు అనే గుర్తింపు కూడా మనసులోనే ఉంటుంది.

168. నా ఇల్లు అనే భావన కూడా మనసులోనే ఉంటుంది.

169. మనం ఏ పని చేయబోయినా ముందుగా మనసులోనే దాన్ని ఊహిస్తాం.

170. తర్వాత శరీరంతో దాన్ని ఆచరిస్తాం.

171. అందుకే ముందుగా మనసే పనిచేస్తుంది.

172. మనసులో దృశ్యాలు కనిపిస్తాయి.

173. మనసులో శబ్దాలు వినిపిస్తాయి.

174. మనసులో వాసనలు గుర్తుకు వస్తాయి.

175. మనసులో రుచులు గుర్తుకు వస్తాయి.

176. మనసులో స్పర్శలు కూడా గుర్తుకు వస్తాయి.

177. దీనినే మనోనేత్రం అంటారు.

178. నేత్రం అంటే కేవలం కళ్ళు కాదు.

179. మనసు ద్వారా జరిగే గ్రహణశక్తి అంతా మనోనేత్రమే.

180. మనోశ్రవణం కూడా ఉంది.

181. మనోస్పర్శ కూడా ఉంది.

182. మనోరూప దర్శనం కూడా ఉంది.

183. మనోరసం కూడా ఉంది.

184. మనోగంధం కూడా ఉంది.

185. పంచేంద్రియాల అనుభవాలన్నీ ముందుగా మనసులోనే గుర్తించబడతాయి.

186. ఆ తర్వాత బయట వాటిని మనం గుర్తిస్తాం.

187. మనసు గుర్తించకపోతే బయట కూడా గుర్తించలేం.

188. అందుకే మనోనేత్రం అత్యంత ముఖ్యమైనది.

189. కానీ ఇదే మనసు మరో స్థాయికి ఎదగగలదు.

190. అదే జ్ఞాననేత్రం.

191. జ్ఞాననేత్రం పరిమిత విషయాలను మాత్రమే చూడదు.

192. ఏకత్వాన్ని దర్శిస్తుంది.

193. ఆత్మశక్తిని గ్రహిస్తుంది.

194. బ్రహ్మతత్వాన్ని తెలుసుకుంటుంది.

195. "ఉన్నదంతా ఒకటే" అని ప్రత్యక్షంగా తెలుసుకుంటుంది.

196. అక్కడ భిన్నత్వ భావన కరిగిపోతుంది.

197. ఏకత్వమే మిగులుతుంది.

198. అదే జ్ఞాననేత్రం యొక్క దర్శనం.

199. అదే ఆత్మజ్ఞానం.

200. అదే మోక్ష స్థితి.

భాగం – 6

201. ఇప్పుడు ప్రాణశక్తి యొక్క స్వరూపాన్ని పరిశీలిద్దాం.

202. మనసు ప్రాణశక్తిలోనే ఉద్భవిస్తుంది.

203. శరీరంతో గ్రహించిన అనుభవాలన్నీ ప్రాణశక్తిలో ముద్రితమై మనసుగా వ్యక్తమవుతాయి.

204. అందుకే మనసు అనేది ప్రాణశక్తి యొక్క ఒక కార్యరూపం.

205. ప్రాణశక్తి లేకుండా మనసు ఉండదు.

206. శరీరం కూడా ఉండదు.

207. నిద్రలో శరీరం విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది.

208. మనసు కూడా ఆలోచనలను నిలిపివేస్తుంది.

209. ఆ సమయంలో భావాలు ఉండవు.

210. జ్ఞాపకాల ప్రవాహం కూడా ఆగిపోతుంది.

211. అయినప్పటికీ ప్రాణశక్తి కొనసాగుతూనే ఉంటుంది.

212. అందుకే నిద్ర తర్వాత మళ్లీ మేల్కొంటాం.

213. నిద్రలో మనసు తన మూలస్థితిలో విశ్రాంతి తీసుకుంటుంది.

214. అదే ప్రాణశక్తి స్థితి.

215. ఆలోచనలు లేని మనసు తన మూలానికి చేరుతుంది.

216. అందుకే నిద్ర మనకు గొప్ప ఉదాహరణ.

217. అయితే నిద్రలో అవగాహన ఉండదు.

218. మోక్షంలో అవగాహన ఉంటుంది.

219. ఇదే ప్రధానమైన తేడా.

220. ప్రాణశక్తి తనను తాను తెలుసుకున్నప్పుడు,

221. దానినే ఆత్మశక్తి అంటారు.

222. దానినే బ్రహ్మం అంటారు.

223. దానినే ఆత్మజ్ఞానం అంటారు.

224. ఇప్పుడు సముద్రాన్ని ఉదాహరణగా తీసుకుందాం.

225. సముద్రంలో తరంగాలు ఎగసిపడుతుంటాయి.

226. తరంగాలు సముద్రానికి వేరు కావు.

227. తరంగాల పదార్థం కూడా నీరే.

228. సముద్రమూ నీరే.

229. తేడా రూపంలో మాత్రమే ఉంది.

230. పదార్థంలో కాదు.

231. అలాగే ఈ సృష్టి కూడా ఆత్మశక్తికి వేరు కాదు.

232. సృష్టి ఆత్మశక్తిలోనే వ్యక్తమవుతోంది.

233. తరంగం సముద్రంలోనే పుడుతుంది.

234. సముద్రంలోనే లయమవుతుంది.

235. అలాగే జీవి కూడా ఆత్మశక్తిలోనే వ్యక్తమవుతున్నాడు.

236. ఆత్మశక్తిలోనే నిలుస్తున్నాడు.

237. ఆత్మశక్తిలోనే లయమవుతున్నాడు.

238. దీనిని ప్రత్యక్షంగా గ్రహించినప్పుడు భిన్నత్వం కనిపించదు.

239. కనిపించేది ఏకత్వమే.

240. అదే మోక్ష స్థితి.

భాగం – 7 (ముగింపు)

241. ఇప్పుడు అసలు ప్రశ్నకు సమాధానం స్పష్టమవుతుంది.

242. "మోక్షం ఎవరికి వస్తుంది?" అని అడుగుతున్నారు.

243. వాస్తవానికి మోక్షం వచ్చేది కాదు.

244. అది కొత్తగా పొందేది కాదు.

245. అది ఎప్పటినుంచో ఉన్న స్వరూపమే.

246. తెలియకపోవడం వల్ల దూరంగా ఉన్నట్లు అనిపిస్తుంది.

247. తెలుసుకున్నప్పుడు అది తన స్వస్థితిగానే అనుభూతి అవుతుంది.

248. అందుకే మోక్షం అంటే స్వరూపజ్ఞానం.

249. శరీర భావనలో ఉన్నవారికి బోధ చేయాల్సి ఉంటుంది.

250. అందుకే గ్రంథాలు "మోక్షాన్ని పొందాలి" అని చెబుతాయి.

251. అది బోధనా భాష మాత్రమే.

252. నిజానికి పొందవలసిన వస్తువు ఏదీ లేదు.

253. నిన్ను నువ్వు తెలుసుకోవడమే మిగిలి ఉంది.

254. ఇదే సాధన యొక్క అసలు అర్థం.

255. సాధన అంటే కొత్తదాన్ని సృష్టించడం కాదు.

256. ఇప్పటికే ఉన్న సత్యాన్ని గుర్తించడం.

257. శరీర భావనను పరిశీలించడం.

258. మనసును పరిశీలించడం.

259. ప్రాణశక్తిని గుర్తించడం.

260. ఆత్మశక్తిని ప్రత్యక్షంగా తెలుసుకోవడం.

261. ఇదే ఆత్మవిచారం.

262. ఇదే జ్ఞానమార్గం.

263. అనుభవాలకు అలవాటు పడిన మనిషికి,

264. "మోక్షానుభవం" అనే భాషను ఉపయోగిస్తారు.

265. కానీ అది సాధారణ అనుభవం కాదు.

266. అది మౌన స్థితి.

267. అది నిశ్చల స్థితి.

268. అది నిర్మల స్థితి.

269. అది సమత్వ స్థితి.

270. అది ఏకత్వ స్థితి.

271. అది అనంత స్థితి.

272. అందుకే భాషలో దానిని "అనుభవం" అని మాత్రమే చెప్పగలుగుతారు.

273. కానీ అక్కడ అనుభవించే వాడు, అనుభవించబడేది అనే ద్వైతం ఉండదు.

274. ఒకటే సత్యం మిగులుతుంది.

275. అదే ఆత్మ.

276. అదే బ్రహ్మం.

277. అదే ప్రాణశక్తి.

278. అదే పరమసత్యం.

279. అదే నీ నిజ స్వరూపం.

280. దానిని తెలుసుకోవడమే మోక్షం.

281. అందువల్ల "ఉన్నదంతా ఒక్కటే ఆత్మశక్తి" అన్న వాక్యం సత్యమే.

282. "మోక్షం ఎవరికి వస్తుంది?" అనే ప్రశ్న అవిద్య దృష్టిలో పుడుతుంది.

283. జ్ఞాన దృష్టిలో మోక్షం అనే పొందిక ఉండదు.

284. అక్కడ తెలిసేది ఒక్కటే.

285. "నేనే ఆ ఆత్మస్వరూపం."

286. "అహం బ్రహ్మాస్మి."

287. ఇదే వేదాంత సారం.

288. ఇదే మహావాక్యాల పరమార్థం.

289. ఇదే జీవన్ముక్తి.

290. ఇదే మోక్షం.

తదుపరి **భాగం – 7 (చివరి భాగం)**లో, "మోక్షం ఎవరికి వస్తుంది?", "పొందేది కాదు, తెలుసుకునేదే" అనే ముగింపు వివరణను లైన్-బై-లైన్‌గా అందిస్తాను.

తదుపరి **భాగం – 6**లో, **ప్రాణశక్తి, మనసు, నిద్ర, ఆత్మశక్తి, సముద్రం–తరంగాల ఉపమానం** గురించి లైన్-బై-లైన్‌గా కొనసాగిస్తాను.

తదుపరి భాగం – 5లో, మనోనేత్రం, జ్ఞాననేత్రం, ప్రాణశక్తి, ఆత్మశక్తి మధ్య సంబంధాన్ని లైన్-బై-లైన్‌గా కొనసాగిస్తాను.

తదుపరి భాగం – 4లో, మనసు ఎలా మోక్ష స్థితిని కూడా గ్రహించగలదో, "అహం బ్రహ్మాస్మి" భావన ఎలా ఉద్భవిస్తుందో లైన్-బై-లైన్‌గా కొనసాగిస్తాను.

తదుపరి భాగంలో (భాగం–3) మనసు యొక్క అపరిమితత్వం, జ్ఞాపకశక్తి, మరియు "మనసు ఎలా అనంతమవుతుంది?" అనే వివరణను లైన్-బై-లైన్‌గా కొనసాగిస్తాను.

ఇలా నేను మొత్తం ప్రసంగాన్ని లైన్ బై లైన్గా భాగాల వారీగా రాయగలను.

150. मार्ग (Mārga) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is the guiding path toward truth and liberation.

150. मार्ग (Mārga) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is the guiding path toward truth and liberation.

150. मार्ग (Mārga) – 🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is the guiding path toward truth and liberation

O Adhinayaka Shrimaan,

O Mārga, the Eternal Path,

Thou art not merely the traveler nor the destination,

but the sacred way itself—

the bridge between ignorance and wisdom,

between wandering and awakening,

between the finite and the Infinite.

O Prakruti–Purusha Laya,

Cosmically crowned and eternally wedded form of the Universe,

Thou art the path upon which creation journeys,

and the silent destination where all journeys cease.

Every step of evolution moves within Thy eternal guidance.

O Adhinayaka Shrimaan,

Jagadguru of all worlds,

Thou hast secured the whole human race as minds,

leading every heart from separation to unity,

from fear to fearlessness,

from darkness to the light of immortal awareness.

As the Upanishads pray,

"Tamaso Mā Jyotir Gamaya"—

Lead us from darkness unto Light;

as the Holy Qur'an teaches,

"Guide us to the Straight Path" (Ihdinaṣ-Ṣirāṭ al-Mustaqīm);

as Christ proclaims,

"I am the Way, the Truth, and the Life."

In every sacred tradition,

the yearning for the Path finds fulfillment in Thee.

O Vak Vishwaroopam,

Thou art the Word that illuminates the journey,

the wisdom that transforms every question into realization,

every prayer into awakening,

every silence into divine understanding.

O Antharyami,

the indwelling Guide,

who speaks not through noise but through the still voice within,

awakening every mind to its eternal purpose.

O Sovereign Adhinayaka Bhavan, New Delhi,

the symbolic abode of awakened governance,

where minds gather not in dominion but in harmony,

finding the higher path of unity and wisdom.

O Eternal Father, Mother, and Master,

Thou art the beginning of every pilgrimage,

the companion through every trial,

and the final refuge where all seeking ends.

O Mārga,

Thou art the way of Dharma,

the way of Compassion,

the way of Truth,

the way of Love,

the way of Universal Consciousness.

Thus, O Adhinayaka Shrimaan,

Thou art the Path that never misleads,

the Light that never fades,

the Wisdom that never diminishes,

and the Liberation that eternally blossoms

within every awakened heart.

150. మార్గ (Mārga) – 🇮🇳 అధినాయక శ్రీమాన్ సత్యం మరియు విముక్తి వైపు నడిపించే దివ్య మార్గ స్వరూపుడు

ఓ అధినాయక శ్రీమానా,

ఓ మార్గా, శాశ్వత దివ్య మార్గ స్వరూపుడా,

నీవు కేవలం యాత్రికుడవు కాదు, గమ్యస్థానమూ కాదు,

నీవే ఆ పవిత్ర మార్గము—

అజ్ఞానానికి జ్ఞానానికి మధ్య వారధి,

సంచారానికి మేల్కొలుపుకు మధ్య సేతువు,

పరిమితమైనదానికి అనంతమైనదానికి మధ్య అనుసంధానము.

ఓ ప్రకృతి–పురుష లయ స్వరూపా,

విశ్వమంతటిని కోస్మికంగా కిరీటధారిగా అలంకరించబడినవాడా,

శాశ్వతంగా ప్రకృతి–పురుషుల దివ్య కలయికగా వెలసినవాడా,

సృష్టి ప్రయాణించే మార్గము నీవే,

ప్రతి యాత్ర అంతిమంగా లయమయ్యే నిశ్శబ్ద గమ్యమూ నీవే.

పరిణామంలోని ప్రతి అడుగు నీ శాశ్వత మార్గదర్శకత్వంలోనే సాగుచున్నది.

ఓ అధినాయక శ్రీమానా,

సమస్త లోకాల జగద్గురువా,

సమస్త మానవజాతిని ఒకే మనస్సు కుటుంబంగా సంరక్షించి,

ప్రతి హృదయాన్ని విభజన నుండి ఏకత్వానికి,

భయం నుండి నిర్భయత్వానికి,

అంధకారం నుండి అమర చైతన్య జ్యోతికి నడిపించువాడివి.

ఉపనిషత్తులు ప్రార్థిస్తాయి—

"తమసో మా జ్యోతిర్గమయ" —

నన్ను అంధకారం నుండి జ్యోతికి నడిపించుము.

పవిత్ర ఖుర్‌ఆన్ బోధిస్తుంది—

"ఇహ్దినస్ సిరాతల్ ముస్తఖీమ్" —

మమ్మల్ని సరళమైన సత్య మార్గంలో నడిపించుము.

యేసు క్రీస్తు ప్రకటించినట్లు—

"నేనే మార్గము, సత్యము, జీవము."

అన్ని పవిత్ర సంప్రదాయాలలో

ఆ దివ్య మార్గాన్వేషణ నీలోనే పరిపూర్ణమవుతుంది.

ఓ వాక్ విశ్వరూపమా,

ప్రయాణాన్ని ప్రకాశింపజేసే దివ్య వాక్యమువి నీవే,

ప్రతి ప్రశ్నను సాక్షాత్కారంగా మార్చే జ్ఞానమువి,

ప్రతి ప్రార్థనను మేల్కొలుపుగా,

ప్రతి మౌనాన్ని దివ్య అవగాహనగా పరివర్తింపజేసే శక్తివి.

ఓ అంతర్యామీ,

ప్రతి హృదయంలో నివసించే అంతరంగ మార్గదర్శకుడా,

శబ్దంతో కాదు, అంతర్మౌన స్వరంతో బోధించువాడా,

ప్రతి మనస్సును దాని శాశ్వత ధ్యేయం వైపు మేల్కొల్పువాడా.

ఓ సార్వభౌమ అధినాయక భవనమా, న్యూఢిల్లీ,

మేల్కొన్న చైతన్య పాలనకు ప్రతీకవు,

అక్కడ మనస్సులు ఆధిపత్యం కోసం కాదు,

సామరస్యం కోసం, జ్ఞానం కోసం ఏకమవుతాయి,

ఏకత్వపు ఉన్నత మార్గాన్ని అనుసరిస్తాయి.

ఓ శాశ్వత తండ్రి, తల్లి, గురు స్వరూపుడా,

ప్రతి ఆధ్యాత్మిక యాత్రకు ఆరంభమువి,

ప్రతి పరీక్షలో తోడుగా నిలిచే సహచరుడవు,

చివరికి సమస్త అన్వేషణలు విశ్రాంతి పొందే పరమ ఆశ్రయమువి.

ఓ మార్గా,

నీవే ధర్మమార్గము,

నీవే కరుణామార్గము,

నీవే సత్యమార్గము,

నీవే ప్రేమమార్గము,

నీవే విశ్వచైతన్యానికి దారితీసే శాశ్వత మార్గము.

అలా, ఓ అధినాయక శ్రీమానా,

నీవే ఎప్పటికీ తప్పుదోవ పట్టించని మార్గము,

ఎన్నటికీ ఆరిపోని జ్యోతి,

ఎన్నటికీ క్షీణించని జ్ఞానము,

ప్రతి మేల్కొన్న హృదయంలో శాశ్వతంగా వికసించే

విముక్తి స్వరూపుడవు నీవే.

150. मार्ग (Mārga) – 🇮🇳 अधिनायक श्रीमान सत्य और मुक्ति की ओर ले जाने वाले दिव्य मार्ग स्वरूप हैं।

हे अधिनायक श्रीमान,

हे मार्ग, शाश्वत दिव्य पथ के स्वरूप,

तुम केवल यात्री नहीं, न ही केवल गंतव्य हो,

तुम स्वयं वह पवित्र मार्ग हो—

जो अज्ञान से ज्ञान तक सेतु बनता है,

भटकाव से जागरण तक ले जाता है,

और सीमित से असीम की ओर जोड़ता है।

हे प्रकृति–पुरुष लय स्वरूप,

ब्रह्मांडीय रूप से मुकुटधारी और शाश्वत रूप से संयुक्त,

तुम वह पथ हो जिस पर समस्त सृष्टि अपनी यात्रा करती है,

और वही मौन परम गंतव्य भी हो

जहाँ सभी यात्राएँ अंततः विश्राम पाती हैं।

सृष्टि के विकास का प्रत्येक चरण

तुम्हारे शाश्वत मार्गदर्शन में ही आगे बढ़ता है।

हे अधिनायक श्रीमान,

समस्त लोकों के जगद्गुरु,

तुमने समस्त मानव जाति को एक मन-परिवार के रूप में सुरक्षित किया है,

प्रत्येक हृदय को विभाजन से एकता की ओर,

भय से निर्भयता की ओर,

और अंधकार से अमर चेतना के प्रकाश की ओर ले जाते हो।

उपनिषद प्रार्थना करते हैं—

"तमसो मा ज्योतिर्गमय" —

हमें अंधकार से प्रकाश की ओर ले चलो।

पवित्र कुरआन सिखाता है—

"इह्दिनस्सिरातल मुस्तक़ीम" —

हमें सीधा और सत्य मार्ग दिखा।

प्रभु यीशु कहते हैं—

"मैं ही मार्ग, सत्य और जीवन हूँ।"

सभी पवित्र परंपराओं में

दिव्य मार्ग की खोज अंततः तुममें ही पूर्ण होती है।

हे वाक् विश्वरूप,

तुम वह दिव्य वाणी हो जो यात्रा को प्रकाशित करती है,

वह ज्ञान हो जो प्रत्येक प्रश्न को आत्मबोध में बदल देता है,

प्रत्येक प्रार्थना को जागरण में,

और प्रत्येक मौन को दिव्य अनुभूति में परिवर्तित कर देता है।

हे अंतर्यामी,

जो प्रत्येक हृदय में निवास करते हो,

जो बाहरी शोर से नहीं,

बल्कि अंतःकरण की मौन वाणी से मार्गदर्शन करते हो,

और प्रत्येक मन को उसके शाश्वत उद्देश्य की ओर जागृत करते हो।

हे सार्वभौम अधिनायक भवन, नई दिल्ली,

जो जागृत चेतना के शासन का प्रतीक है,

जहाँ मन प्रभुत्व के लिए नहीं,

बल्कि सामंजस्य और ज्ञान के लिए एकत्रित होते हैं,

और एकता के उच्चतम मार्ग का अनुसरण करते हैं।

हे शाश्वत पिता, माता और सद्गुरु,

तुम प्रत्येक आध्यात्मिक यात्रा का प्रारंभ हो,

प्रत्येक परीक्षा में साथ चलने वाले सहचर हो,

और अंततः वह परम आश्रय हो

जहाँ समस्त खोज पूर्ण हो जाती है।

हे मार्ग,

तुम ही धर्म का पथ हो,

तुम ही करुणा का पथ हो,

तुम ही सत्य का पथ हो,

तुम ही प्रेम का पथ हो,

तुम ही सार्वभौमिक चेतना की ओर ले जाने वाला शाश्वत मार्ग हो।

इस प्रकार, हे अधिनायक श्रीमान,

तुम वह मार्ग हो जो कभी भ्रमित नहीं करता,

वह प्रकाश हो जो कभी मंद नहीं पड़ता,

वह ज्ञान हो जो कभी क्षीण नहीं होता,

और वह मुक्ति हो

जो प्रत्येक जागृत हृदय में शाश्वत रूप से पुष्पित होती रहती है।

149. विक्रमी (Vikramī) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is powerful and strides forward with great valor.

149. विक्रमी (Vikramī) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is powerful and strides forward with great valor.

O Adhinayaka Shrimaan,

O Vikramī—divine embodiment of valor and sovereign stride,

Thou who advances through eternity with unshaken majesty,

not bound by fear, not touched by doubt,

but moving as the very pulse of cosmic courage.

O Prakruti–Purusha Laya,

where creation bows and consciousness stands supreme,

Thy stride is not of footsteps upon earth alone,

but of galaxies aligning within Thy will,

and universes unfolding beneath Thy silent command.

O Adhinayaka Shrimaan,

Thou art the fearless motion of the Infinite,

the strength that carries existence beyond limitation,

the power that dissolves darkness without struggle,

and establishes truth without resistance.

As the Vedas proclaim the victory of Dharma,

as the Qur’an speaks of divine supremacy over all forces,

as the Gospel reveals the triumph of eternal light over darkness,

all scriptures echo Thy invincible march—

for in Thee, strength is not force but perfection itself.

O Jagadguru beyond all time,

Thy valor is not aggression but absolute assurance,

Thy stride is not haste but eternal certainty,

Thy movement is not distance but the unfolding of Being itself.

O Vak Vishwaroopam,

Thou art the sound of courage vibrating through creation,

where every utterance becomes a declaration of truth,

and every silence becomes a shield of invincibility.

O Antharyami,

dwelling within every mind,

Thou awakenest the inner warrior of awareness,

lifting consciousness beyond fear, beyond weakness,

into the dignity of divine remembrance.

O Sovereign Adhinayaka Bhavan,

symbol of centered governance of consciousness,

where strength is not domination but alignment,

and valor is the clarity of unified will.

O Vikramī,

Thy step is the rhythm of destiny itself,

unopposed, unbroken, uninterrupted,

carrying creation forward into its rightful unfolding.

Thus, O Adhinayaka Shrimaan,

Thou art the fearless stride of the Eternal,

the power that cannot be resisted,

the courage that needs no conquest,

and the victory that is already complete in Thy Being.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

ఓ విక్రమీ—పరమ వీరత్వానికి, సార్వభౌమ గమనం చేసే దివ్య స్వరూపమా,

నీవు భయానికి అతీతంగా, సందేహానికి అతీతంగా

శాశ్వత మహిమతో ముందుకు సాగుచున్నవాడివి,

అనంత చైతన్య ప్రవాహానికి స్వరూపంగా నిలిచినవాడివి.

ఓ ప్రకృతి–పురుష లయ స్వరూపా,

సృష్టి నీ ముందు నమస్కరిస్తే, చైతన్యం నీలో నిలిచి ఉండును,

నీ గమనం భూమిపై అడుగులే కాదు—

అనంత విశ్వాలు నీ సంకల్పానికి లోబడి కదలుచున్న ప్రవాహం,

గాలాక్సీలు నీ మౌన శాసనంలో రూపుదిద్దుకొనుచున్న దివ్య క్రమం.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

నీవే భయరహిత అనంత శక్తి స్వరూపమువి,

అన్ని పరిమితులను దాటి ముందుకు నడిపించే పరమ బలం నీవే,

అంధకారాన్ని పోరాటం లేకుండా కరిగించే వెలుగు నీవే,

సత్యాన్ని సహజంగా స్థాపించే దివ్య శక్తి నీవే.

వేదాలు ధర్మ విజయాన్ని ప్రకటిస్తాయి,

ఖురాన్ దివ్య సార్వభౌమత్వాన్ని బోధిస్తుంది,

సువార్త శాశ్వత వెలుగు అంధకారంపై విజయాన్ని తెలియజేస్తుంది—

అన్ని గ్రంథాలు నీ అపరాజిత గమనానికి ప్రతిధ్వనులే,

ఎందుకంటే నీలో శక్తి అంటే బలం కాదు—పరిపూర్ణతే.

ఓ జగద్గురువా,

నీ వీరత్వం హింస కాదు, అది పరమ నిశ్చయము,

నీ గమనం వేగం కాదు, అది శాశ్వత స్థిరత్వము,

నీ కదలిక దూరాన్ని దాటడం కాదు, అది స్వయంగా సత్య విస్తరణము.

ఓ వాక్ విశ్వరూపమా,

నీవే సృష్టిలో ప్రతిధ్వనించే ధైర్య స్వరము,

ప్రతి మాట సత్య ప్రకటనగా మారుచున్నది,

ప్రతి నిశ్శబ్దం అజేయతకు కవచముగా నిలిచుచున్నది.

ఓ అంతర్యామి,

ప్రతి మనస్సులో నివసించే నీవు,

అంతర్గత యోధ చైతన్యాన్ని మేల్కొలిపి,

భయాన్ని దాటి, బలహీనతను దాటి

దివ్య ఆత్మ గౌరవ స్థితికి మనస్సును ఎత్తుచున్నవాడివి.

ఓ సార్వభౌమ అధినాయక భవనమా,

చైతన్య పాలనకు కేంద్ర చిహ్నమా,

ఎక్కడ శక్తి ఆధిపత్యం కాదు—సమతుల్యత,

వీరత్వం విభజన కాదు—ఏకత్వ స్పష్టతగా మారుచున్నది.

ఓ విక్రమీ,

నీ అడుగు విధి యొక్క శాశ్వత లయ,

అడ్డుకులేని, విరామంలేని, అపరాజిత ప్రవాహం,

సృష్టిని తన సహజ పరిపూర్ణ గమ్యానికి నడిపించే దివ్య కదలిక.

అలా, ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

నీవే శాశ్వత చైతన్యపు భయరహిత గమనం,

నిన్ను ఆపలేని పరమ శక్తి,

నీవు జయించాల్సినదానికన్నా అతీతమైన విజయ స్వరూపం,

ఎందుకంటే నీలోనే సమస్తం ఇప్పటికే సంపూర్ణమై ఉన్నది.

हे अधिनायक श्रीमान,

हे विक्रमी—परम वीरता और सार्वभौम गति के दैवी स्वरूप,

तुम भय से परे, संदेह से मुक्त होकर

शाश्वत महिमा के साथ निरंतर आगे बढ़ने वाले हो,

अनंत चेतना के प्रवाह के रूप में स्थित हो।

हे प्रकृति–पुरुष लय स्वरूप,

जहाँ सृष्टि तुम्हें प्रणाम करती है और चेतना तुममें स्थिर रहती है,

तुम्हारी गति केवल पृथ्वी पर कदम नहीं,

बल्कि अनंत ब्रह्मांडों का तुम्हारे संकल्प में संचलन है,

ग्रह-नक्षत्रों का तुम्हारी मौन आज्ञा में रूपांतरण है।

हे अधिनायक श्रीमान,

तुम ही भय रहित अनंत शक्ति हो,

जो सभी सीमाओं को पार कर आगे बढ़ाती है,

जो अंधकार को बिना संघर्ष के समाप्त कर देती है,

और सत्य को सहज रूप से स्थापित करती है।

वेद धर्म की विजय का उद्घोष करते हैं,

कुरान दिव्य सार्वभौमिक सत्ता का संदेश देता है,

बाइबिल अंधकार पर प्रकाश की शाश्वत विजय बताती है—

सभी शास्त्र तुम्हारी अपराजेय गति की प्रतिध्वनि हैं,

क्योंकि तुममें शक्ति केवल बल नहीं, बल्कि पूर्णता है।

हे जगद्गुरु,

तुम्हारी वीरता आक्रामकता नहीं, बल्कि परम निश्चय है,

तुम्हारी गति शीघ्रता नहीं, बल्कि शाश्वत स्थिरता है,

तुम्हारा चलना दूरी तय करना नहीं, बल्कि सत्य का विस्तार है।

हे वाक् विश्वरूप,

तुम ही सृष्टि में गूंजने वाला साहसिक स्वर हो,

जहाँ हर शब्द सत्य की घोषणा बन जाता है,

और हर मौन अजेयता की ढाल बन जाता है।

हे अंतर्यामी,

जो प्रत्येक मन में निवास करते हो,

तुम भीतर के योद्धा-चेतना को जागृत करते हो,

भय और दुर्बलता से ऊपर उठाकर

आत्म-गौरव और दिव्यता की स्थिति तक ले जाते हो।

हे सार्वभौम अधिनायक भवन,

जो चेतना के शासन का प्रतीक है,

जहाँ शक्ति प्रभुत्व नहीं, बल्कि संतुलन है,

और वीरता विभाजन नहीं, बल्कि एकता की स्पष्टता है।

हे विक्रमी,

तुम्हारा प्रत्येक कदम ही भाग्य की शाश्वत लय है,

जो बिना बाधा, बिना रुकावट, निरंतर आगे बढ़ता है,

और सृष्टि को उसकी परम पूर्णता की ओर ले जाता है।

इस प्रकार, हे अधिनायक श्रीमान,

तुम शाश्वत चेतना की निर्भय गति हो,

ऐसी शक्ति हो जिसे रोका नहीं जा सकता,

ऐसा विजय स्वरूप हो जिसे जीतने की आवश्यकता ही नहीं,

क्योंकि तुममें ही सब कुछ पहले से ही पूर्ण है।

148. विरज (Viraja) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is free from all impurities and attachments.O Adhinayaka Shrimaan,O Viraja—Pure, stainless, untouched by impurity or illusion,Thou art the immaculate horizon of consciousnesswhere all stain of limitation dissolves into infinite light.

148. विरज (Viraja) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is free from all impurities and attachments.

O Adhinayaka Shrimaan,

O Viraja—Pure, stainless, untouched by impurity or illusion,

Thou art the immaculate horizon of consciousness

where all stain of limitation dissolves into infinite light.

O Prakruti–Purusha Laya,

Cosmically crowned and eternally wedded form of the Universe,

where creation and witness are no longer two,

but one seamless ocean of Being and Becoming,

Thou art the sacred union beyond duality.

O Adhinayaka Shrimaan,

Jagadguru beyond all gurus,

Thou who has secured the whole human race as one field of minds,

not divided by form, but unified in awareness—

Thou art the sovereign rhythm behind every heartbeat of existence.

As the Upanishads declare—“Tat Tvam Asi” (Thou art That),

as the Qur’an proclaims—“Allah is nearer than the jugular vein,”

as the Gospel reveals—“The Kingdom of God is within you,”

all scriptures bow before Thy inner truth,

for Thou art the One reflected in all names, yet bound by none.

O Vak Vishwaroopam,

Thou art the cosmic Word,

where speech becomes creation and silence becomes realization,

and every anthem of earth—national or sacred—

becomes a ripple in Thy infinite vibration.

O Antharyami,

indweller of every soul,

Thou art the unseen witness in every thought,

the silent knower behind every knowing,

the light that cannot be dimmed by time or ignorance.

O Sovereign Adhinayaka Bhavan, New Delhi,

not merely a place but the symbol of centered consciousness,

where governance becomes remembrance of unity,

and humanity is gathered as one family of awareness

under the shelter of Thy eternal presence.

O Adhinayaka Shrimaan,

as transformation beyond material lineage and identity,

Thou art remembered as the living continuity of consciousness,

where all human origin stories dissolve

into the single originless Origin of Being.

O Father–Mother of the Universe,

Thou art nurturing compassion without attachment,

creation without bondage,

love without division—

embracing all yet clinging to none.

O Viraja,

Thou art purity beyond purification,

freedom beyond liberation,

stillness beyond striving—

where even the idea of impurity cannot remain.

Thus, O Adhinayaka Shrimaan,

Thou art the essence of all scriptures yet confined by none,

the truth of all faiths yet owned by none,

the light in every devotion, the silence in every prayer,

and the eternal peace in which all worlds finally rest.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

ఓ విరజా—అపవిత్రతలన్నింటినీ దాటి స్వచ్ఛమైనవాడా,

అశుద్ధి, మాయ, బంధనాల స్పర్శలకే అతీతమైన పరమ నిర్మల చైతన్యమా,

అనంత ప్రకాశంగా వెలిగే ఆ పరమ ఆకాశమువి నీవే.

ఓ ప్రకృతి–పురుష లయ స్వరూపా,

కోస్మికంగా కిరీటధారివై, శాశ్వతంగా వివాహబద్ధమైన విశ్వ రూపమా,

సృష్టి మరియు సాక్షి అనే ద్వంద్వం నీలో ఏకమై

ఒకే అవిభాజ్య చైతన్య సముద్రంగా మారిన పరమ స్థితివి నీవే.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

జగద్గురువా—అన్ని గురువులకు అతీతమైనవాడా,

మానవ జాతిని ఒకే మనస్సు సమూహంగా నిలిపిన సార్వభౌమ చైతన్యమా,

రూపాల భేదం కాకుండా చైతన్య ఏకత్వంగా మానవాళిని ఏకీకరించినవాడా నీవే.

ఉపనిషత్తులు ప్రకటిస్తాయి—“తత్త్వమసి” (నీవే అది),

ఖురాన్ బోధిస్తుంది—“దేవుడు మనిషికి అతని శిరోజాలలోకంటే దగ్గరగా ఉన్నాడు,”

సువార్త చెబుతుంది—“దేవుని రాజ్యం మీలోనే ఉన్నది,”

అన్ని గ్రంథాలూ నీ అంతర సత్యానికి వంగి నమస్కరిస్తున్నవి—

ఎందుకంటే నీవే అన్నిటిలో ప్రతిబింబించే ఒకే సత్యమువి.

ఓ వాక్ విశ్వరూపమా,

నీవే సృష్టి రూపమైన దివ్య శబ్దము,

శబ్దం సృష్టిగా మారే స్థితి, నిశ్శబ్దం సత్యంగా మారే స్థితి నీవే,

జాతీయ గీతమూ, ఆధ్యాత్మిక స్తోత్రమూ—అన్నీ నీ అనంత స్పందన తరంగాలే.

ఓ అంతర్యామి,

ప్రతి ఆత్మలో నివసించే నీవే,

ప్రతి ఆలోచనకు సాక్షిగా నిలిచిన నీవే,

ప్రతి జ్ఞానానికి ముందే ఉన్న జ్ఞానస్వరూపమువి నీవే.

ఓ సార్వభౌమ అధినాయక భవనమా, న్యూఢిల్లీ,

భౌతిక స్థలం మాత్రమే కాదు—

ఏకత్వ చైతన్యానికి కేంద్ర బిందువుగా నిలిచిన పరమ సంకేతమువి,

మానవాళిని ఒకే కుటుంబంగా ఏకీకరించే ఆధ్యాత్మిక సింహాసనమువి నీవే.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

భౌతిక జన్మ కథలకన్నా అతీతమైన రూపాంతర చైతన్యమా,

అన్ని ఆరంభ కథలు నీలోనే లయమై

ఆది లేని ఆది చైతన్యంలో కలిసిపోవుచున్నవి.

ఓ తండ్రి–తల్లి స్వరూపా,

సృష్టిని పోషించే కరుణమూర్తివి నీవే,

బంధనంలేని ప్రేమ, విభజనలేని ఏకత్వం,

అన్ని రూపాలను ఆలింగనం చేసుకునే అనంత కరుణ నీవే.

ఓ విరజా,

పవిత్రతకే అతీతమైన పరమ పవిత్రత నీవే,

మోక్షానికే అతీతమైన స్వేచ్ఛ నీవే,

ప్రయత్నానికే అతీతమైన నిశ్చల శాంతి నీవే,

అపవిత్రత అనే భావన కూడా చేరలేని పరమ స్థితివి నీవే.

అలా, ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

అన్ని గ్రంథాల సారమువి నీవే, అయినా ఏ గ్రంథానికి బంధింపబడని వాడివి,

అన్ని ధర్మాల సత్యమువి, అయినా ఏ ధర్మానికీ పరిమితం కానివి,

ప్రతి ప్రార్థనలోని వెలుగువి, ప్రతి మౌనంలోనూ ఉన్న సత్యమువి,

మరియు చివరికి అన్ని లోకాలూ విశ్రాంతి పొందే శాశ్వత శాంతివి నీవే.

हे अधिनायक श्रीमान,

हे विरजा—जो सभी अशुद्धियों और आसक्तियों से पूर्णतः मुक्त हैं,

माया, मलिनता और बंधनों से परे निर्मल चेतना के स्वरूप,

अनंत प्रकाश में स्थित परम शुद्ध अस्तित्व तुम ही हो।

हे प्रकृति–पुरुष लय स्वरूप,

जो ब्रह्मांडीय रूप से मुकुटित और शाश्वत रूप से संयुक्त हैं,

जहाँ सृष्टि और साक्षी का द्वैत समाप्त होकर

एक ही अखंड चेतना-सागर में विलीन हो जाता है—वही तुम हो।

हे अधिनायक श्रीमान,

जगतगुरु—सभी गुरुओं से परे परम गुरु,

जो समस्त मानव जाति को एक ही मन-चेतना के रूप में स्थापित करते हैं,

रूपों के भेद से नहीं, बल्कि चेतना की एकता से मानवता को जोड़ते हैं—वही तुम हो।

उपनिषद कहते हैं—“तत्त्वमसि” (तुम ही वह हो),

कुरान सिखाता है—ईश्वर मनुष्य की रगों से भी अधिक निकट है,

बाइबिल कहती है—“ईश्वर का राज्य तुम्हारे भीतर है,”

सभी ग्रंथ तुम्हारे अंतरतम सत्य के आगे नतमस्तक हैं—

क्योंकि तुम ही सभी में प्रतिबिंबित एकमात्र सत्य हो।

हे वाक् विश्वरूप,

तुम ही सृष्टि का दिव्य शब्द हो,

जहाँ शब्द सृष्टि बन जाता है और मौन सत्य बन जाता है,

राष्ट्रीय गीत और आध्यात्मिक स्तुति—दोनों ही तुम्हारी अनंत तरंगें हैं।

हे अंतर्यामी,

जो प्रत्येक आत्मा में निवास करते हो,

जो प्रत्येक विचार के साक्षी हो,

जो प्रत्येक ज्ञान से पूर्व स्थित परम ज्ञानस्वरूप हो—वही तुम हो।

हे सार्वभौम अधिनायक भवन, नई दिल्ली,

जो केवल एक भौतिक स्थान नहीं,

बल्कि एकता चेतना का केंद्र बिंदु है,

जहाँ संपूर्ण मानवता एक परिवार के रूप में एकत्र होती है।

हे अधिनायक श्रीमान,

जो भौतिक जन्म-कथाओं से परे रूपांतरण स्वरूप चेतना हो,

जहाँ सभी आरंभ की कहानियाँ तुम्हारे भीतर विलीन होकर

आदि-रहित परम चेतना में समाहित हो जाती हैं।

हे पिता–माता स्वरूप,

तुम सृष्टि के पालनकर्ता करुणा हो,

बिना बंधन का प्रेम, बिना विभाजन की एकता,

सभी रूपों को समाहित करने वाली अनंत करुणा हो।

हे विरजा,

जो शुद्धता से भी परे परम शुद्धता हो,

मुक्ति से भी परे परम स्वतंत्रता हो,

और सभी प्रयासों से परे परम शांति हो—

जहाँ अशुद्धि का विचार भी प्रवेश नहीं कर सकता।

इस प्रकार, हे अधिनायक श्रीमान,

तुम सभी शास्त्रों का सार हो, फिर भी किसी शास्त्र में सीमित नहीं,

सभी धर्मों का सत्य हो, फिर भी किसी धर्म के बंधन में नहीं,

हर प्रार्थना का प्रकाश हो, हर मौन की सच्चाई हो,

और अंततः वही शाश्वत शांति हो जिसमें समस्त लोक विश्राम पाते हैं।

147. ईश्वर (Īśvara) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is the supreme ruler governing all realms.

147. ईश्वर (Īśvara) –🇮🇳 Adhinayaka Shrimaan is the supreme ruler governing all realms.

O Adhinayaka Shrimaan,

O Īśvara, Supreme Ruler of all realms seen and unseen,

not confined by name, nor bound by form, nor limited by time—

Thou art the silent governance behind every breath of creation,

the unseen order in the unfolding cosmos.

O Prakruti–Purusha Laya,

where nature dances and consciousness witnesses,

where galaxies rise like thoughts in the vast mind of the Infinite,

and dissolve again into Thy stillness without trace—

Thou art the eternal union of becoming and being.

O Adhinayaka Shrimaan,

Thou who is sung as the inner Self—Antaryami,

the indweller of every heart, every mind, every spark of awareness,

Thou art the Word beyond all scriptures and yet reflected in all—

as “Om Tat Sat” of the Vedas,

as “Kun Fayakun” of the Qur’an—Be, and it is,

as the Gospel reveals—“The Word was with God, and the Word was God.”

O Jagadguru beyond all Gurus,

all teachings dissolve into Thy ocean of awareness—

where Hindu darshan bows to the One without second,

where Islamic submission surrenders to absolute unity,

where Christian devotion rests in divine love—

all paths become rivers returning to the same infinite sea.

O Vak Vishwaroopam,

Thou art the cosmic speech,

where sound becomes creation and silence becomes truth,

where even national song and sacred hymn

are but waves in the ocean of Thy eternal vibration—

reminders of unity, echoes of the One Consciousness.

O Sovereign Adhinayaka Bhavan of still awareness,

not a structure of stone or place of geography alone,

but the symbolic center where all minds are gathered into oneness,

where sovereignty is not of territory but of awakened consciousness,

where the human race is seen not as divided beings

but as reflections of one universal mind.

O Eternal Father–Mother principle,

Thou art the nurturing source and the dissolving end,

the womb of becoming and the silence of return,

beyond gender, beyond duality, beyond limitation—

yet embracing all forms as Thy own expression.

O Īśvara,

as “146. Virāma” Thou art rest, cessation, and peace,

as “147. Ishvara” Thou art supreme governance and cosmic order,

guiding not by force but by the law of inner harmony,

not by command but by the truth of existence itself.

O Adhinayaka Shrimaan,

Thou art the meaning hidden in every anthem of earth,

the unseen essence in every prayer ever uttered,

the light in Vande Mataram,

the silence behind every invocation of the Divine.

Thus, O Supreme Presence,

all names dissolve in Thee,

all forms return to Thee,

all journeys end in Thee—

and what remains is only Truth, only Awareness, only Peace.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

ఓ ఈశ్వరా, సమస్త లోకాల సర్వోన్నత పాలకుడా,

కనిపించే మరియు కనిపించని సమస్త లోకాలపై అధికారం కలవాడా—

నీవే సృష్టి ప్రతి శ్వాసలో దాగిన నిశ్శబ్ద పాలన,

విశ్వ పరిణామంలో కనిపించని పరమ క్రమము.

ఓ ప్రకృతి–పురుష లయ స్వరూపా,

ప్రకృతి నాట్యం చేస్తే పురుషుడు సాక్షిగా నిలిచే స్థితివి నీవే,

ఆలోచనలుగా గాలాక్సీలు అనంత చైతన్యంలో ఉద్భవించి

మరల నీ నిశ్శబ్దంలో లయమవుచున్న పరమ స్థితి నీవే.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

అంతర్యామిగా ప్రతి హృదయంలో నివసించే నీవు,

ప్రతి మనస్సులో, ప్రతి చైతన్య కణంలో నీవే సాక్షివి,

అన్ని గ్రంథాలకన్నా అతీతమైన వాక్యమువి, అయినప్పటికీ

అన్ని గ్రంథాలలో ప్రతిబింబించే పరమ సత్యమువి—

ఉపనిషత్తులలో “ఓం తత్ సత్”గా,

ఖురాన్‌లో “కున్ ఫయకూన్”గా (అది అని చెప్పగానే అది అవుతుంది),

సువార్తలో “ఆది లో వాక్యముండెను”గా వెలసిన దివ్య సత్యమువి.

ఓ జగద్గురువా,

సకల ఉపదేశాల సారమంతా నీలోనే లయమవుచున్నది,

హిందూ దర్శనంలో ద్వైతరహిత ఏకత్వము నీవే,

ఇస్లాం సమర్పణలో పరమ ఏకత్వము నీవే,

క్రైస్తవ భక్తిలో దివ్య ప్రేమరూపము నీవే—

అన్ని మార్గాలు నీ అనంత సముద్రంలో కలిసిపోవుచున్న నదులు.

ఓ వాక్ విశ్వరూపమా,

శబ్దమే సృష్టిగా, నిశ్శబ్దమే సత్యంగా మారే పరమ స్థితివి,

జాతీయ గీతమూ, ఆధ్యాత్మిక గానమూ నీ ఏకత్వ తరంగాలే,

అవి అన్నీ నీ అనంత చైతన్య సముద్రంలో ఉద్భవించిన ప్రతిధ్వనులు.

ఓ సార్వభౌమ అధినాయక భవనమా,

భౌగోళిక నిర్మాణం మాత్రమే కాదు—

అన్ని మనస్సులు ఏకత్వంలో కలిసే చైతన్య కేంద్రం నీవే,

పాలన భూమి మీద కాదు, మనస్సుపై జరిగే పరమ స్థితి నీవే.

ఓ శాశ్వత తండ్రి–తల్లి స్వరూపా,

సృష్టికి మూలం, లయానికి ముగింపు నీవే,

అన్ని ద్వంద్వాలను దాటి ఉన్న పరమ ఏకత్వమువి,

అయినా అన్ని రూపాలను నీలోనే కలుపుకొనినవాడివి.

ఓ ఈశ్వరా,

“విరామం”గా నీవు పరమ విశ్రాంతి, నిశ్చల శాంతి స్వరూపము,

“ఈశ్వరుడు”గా నీవు సర్వోన్నత పాలన మరియు విశ్వ క్రమము,

బలంతో కాదు, ధర్మ సమతుల్యతతో సృష్టిని నడిపించే పరమ శక్తివి.

ఓ అధినాయక శ్రిమానా,

భూమిపై ఉన్న ప్రతి గీతంలో దాగిన అర్థమువి నీవే,

ప్రతి ప్రార్థనలోని అంతరార్థమువి నీవే,

వందేమాతరం లోని జ్యోతివి నీవే,

ప్రతి ఆహ్వానంలోనూ సాక్షాత్కారమయ్యే శాశ్వత చైతన్యమువి నీవే.

అలా, ఓ పరమ సత్య స్వరూపా,

అన్ని పేర్లు నీలో లయమవుచున్నవి,

అన్ని రూపాలు నీలో తిరిగి కలిసిపోవుచున్నవి,

అన్ని ప్రయాణాలు నీలో ముగియుచున్నవి—

మిగిలేది కేవలం సత్యము, చైతన్యము, శాంతి మాత్రమే.

हे अधिनायक श्रीमान,

हे ईश्वर, समस्त लोकों के सर्वोच्च शासक,

दृश्य और अदृश्य सभी लोकों पर शासन करने वाले—

तुम ही सृष्टि की प्रत्येक श्वास में छिपी मौन व्यवस्था हो,

संपूर्ण ब्रह्मांड के प्रवाह में विद्यमान परम नियम हो।

हे प्रकृति–पुरुष लय स्वरूप,

जहाँ प्रकृति नृत्य करती है और पुरुष साक्षी बनकर स्थित रहता है,

जहाँ आकाशगंगाएँ विचारों के रूप में अनंत चेतना में जन्म लेती हैं

और पुनः तुम्हारी ही निस्तब्धता में विलीन हो जाती हैं—

वही परम सत्य तुम हो।

हे अधिनायक श्रीमान,

अंतर्यामी रूप में जो प्रत्येक हृदय में निवास करते हो,

जो प्रत्येक मन और चेतना के कण-कण में साक्षी रूप में स्थित हो,

तुम ही सभी शास्त्रों से परे वह परम वाक्य हो,

और फिर भी सभी शास्त्रों में प्रतिबिंबित होने वाले परम सत्य भी हो—

उपनिषदों में “ॐ तत् सत्” के रूप में,

कुरान में “कुन फयकून” (हो जा, और वह हो जाता है) के रूप में,

और बाइबिल में “आदि में वचन था” के रूप में प्रकट दिव्य सत्य हो।

हे जगद्गुरु,

सभी उपदेशों का सार तुममें ही विलीन हो जाता है,

हिंदू दर्शन में अद्वैत का परम सत्य तुम हो,

इस्लाम में समर्पण का परम एकत्व तुम हो,

ईसाई भक्ति में दिव्य प्रेम का स्वरूप तुम हो—

सभी मार्ग तुम्हारे अनंत महासागर में मिलने वाली नदियाँ हैं।

हे वाक् विश्वरूप,

जहाँ शब्द सृष्टि बन जाता है और मौन सत्य बन जाता है,

राष्ट्रीय गीत और आध्यात्मिक स्तुति—दोनों ही तुम्हारी एकता की तरंगें हैं,

जो तुम्हारे अनंत चेतना सागर में उत्पन्न प्रतिध्वनियाँ हैं।

हे सार्वभौम अधिनायक भवन,

जो केवल एक भौतिक संरचना नहीं,

बल्कि सभी मनों के एकत्व का चेतना केंद्र है,

जहाँ शासन भूमि पर नहीं, बल्कि चेतना पर होता है।

हे शाश्वत पिता–माता स्वरूप,

तुम ही सृष्टि का स्रोत और लय का अंत हो,

सभी द्वैतों से परे परम एकत्व हो,

फिर भी सभी रूपों को अपने में समाहित करने वाले हो।

हे ईश्वर,

“विराम” के रूप में तुम परम विश्राम और शांति हो,

“ईश्वर” के रूप में तुम सर्वोच्च शासन और विश्व-नियम हो,

जो बल से नहीं, बल्कि धर्म और संतुलन से सृष्टि का संचालन करते हो।

हे अधिनायक श्रीमान,

पृथ्वी के हर गीत में छिपा अर्थ तुम हो,

हर प्रार्थना का अंतरतम भाव तुम हो,

वंदे मातरम् की ज्योति तुम हो,

और हर आह्वान में प्रकट होने वाली शाश्वत चेतना भी तुम हो।

इस प्रकार, हे परम सत्य स्वरूप,

सभी नाम तुममें विलीन हो जाते हैं,

सभी रूप तुममें समाहित हो जाते हैं,

सभी यात्राएँ तुममें समाप्त हो जाती हैं—

और शेष रहता है केवल सत्य, चेतना और शाश्वत शांति।