అఆఇఈఉఊఎఏఐ
ఒఓఔ
అం అః
అఆఇఈఉఊఎఏఐ ఒఓఔ అం అః
అను అక్షరాలే
పడమర ఎరుగని సూర్యుడు నాన్న
పున్నమి జాబిలి మా అమ్మ
ముచ్చట తీర ముగ్గురు అన్నల ముద్దుల చెల్లిగా పెరిగిన మన కథ
లాహిరి లాహిరి లాహిరిలో
మన అందరి గుండెల సందడిలో (2)
చరణం: 1
చందురుడ్నేదారం కట్టి
దించుకుందాం ఎంచక్కా...
దీపమల్లే పెట్టడానికి...
తారలన్ని హరం కట్టి
తెచ్చుకుందాం సరదాగా...
బొమ్మరింటి తోరణానికి...
పండుగ సందళ్ళే నిండిన మా ఇల్లే రంగుల హరివిల్లే
కోవెల గంటల్లే కోయిల పాటల్లే సరదాల అల్లరే
కళ్ళల్లో కాంతులే దీపావళి...
కల్లలూ ఎల్లలూ కనివిని ఎరుగని
లాహిరి ... లాహిరి... లాహిరిలో...
చిరునవ్వుల మువ్వల సవ్వడిలో..
చరణం: 2
ఏం వయస్సో ఏమోగానీ
చెప్పకుండా వస్తుంది...
తేనెటీగ ముల్లు మాదిరి...
ఏం మనస్సోఏమోగానీ
గుర్తు చేస్తూ ఉంటుంది...
నిప్పులాంటి ఈడు అల్లరి...
ఒంటరి వేళల్లో తుంటరి ఊహల్తో
వేదిస్తూ ఉంటుంది...
తోచిన దారుల్లో దూసుకుపోతుంటే
ఆపేదెలా మరి..
ఎవ్వరో ఎక్కడో ఉన్నారని
గువ్వలా గాలిలో ఎగిరిన మది కధ
అ ఆ ఇ ఈ ఉ ఊ ఎ ఏ ఐ ఒ ఓ ఔ అం అః
అని ఆగనంటూ సాగదా
మనసును చిలిపిగ పిలిచిన ప్రేమ
వయసుని తరిమిన ఆ ప్రేమ
కోరిన జంటను చేరేదాకా ఒక క్షణమైనా నిలువని పరుగులు
లాహిరి...లాహిరి తొలివలపులు పలికిన సరిగమలో
A Aa I Ee U Oo E Ae Ai
O Oo Au
Am Ah
A Aa I Ee U Oo E Ae Ai, O Oo Au, Am Ah—
These are the very letters
With which our story was written.
Our father—the sun that never knows the setting of the west,
Our mother—the full-moon shining in the night,
And we, three beloved brothers and a cherished sister,
Growing up together in a story filled with affection.
Lahiri, Lahiri, Lahiri…
Amidst the joyous celebration in all our hearts. (2)
Verse 1
Let us tie the moon into a swing
And bring it down delightfully…
To place it like a lamp…
Let us string all the stars into a garland
And bring them cheerfully…
To decorate our little doll-house with festoons…
Our home is filled with the joy of festivals,
A rainbow of colours everywhere.
Like the bells of a temple, like the songs of the cuckoo,
It is filled with playful laughter and merriment.
There is the radiance of Diwali in our eyes…
With dreams and boundaries unknown to anyone,
Lahiri… Lahiri… Lahiri…
Amidst the jingling sounds of smiles.
Verse 2
Who knows what age it is,
But it comes without saying a word…
Like the sting of a honeybee…
Who knows what kind of heart it is,
Yet it keeps reminding me…
Of the mischievous restlessness of youth,
Sharp and burning like fire…
In lonely moments,
With playful thoughts,
It keeps tormenting me…
When the heart rushes forward
Along the paths it chooses,
How can anyone stop it?
Somewhere, someone is waiting,
And the heart flies through the air like a little sparrow—
That is the story of the heart.
A Aa I Ee U Oo E Ae Ai, O Oo Au, Am Ah—
Saying, “I will not stop,”
Does it not continue its journey?
Love that playfully called out to the heart,
Love that chased away the restraint of age,
Runs without pausing even for a moment,
Until it reaches the beloved pair it longs for.
Lahiri… Lahiri…
In the musical notes of Sa Re Ga Ma,
Where the first stirrings of love began to speak.
अ आ इ ई उ ऊ ए ऐ
ओ औ
अं अः
अ आ इ ई उ ऊ ए ऐ, ओ औ, अं अः—
इन्हीं अक्षरों से
हमारी कहानी लिखी गई है।
पश्चिम को न जानने वाला सूरज हैं हमारे पिताजी,
पूर्णिमा का चमकता हुआ चाँद हैं हमारी माताजी,
तीन प्यारे भाइयों की लाड़ली बहन बनकर,
प्यार और स्नेह में पली-बढ़ी हमारी कहानी।
लाहिरी, लाहिरी, लाहिरी…
हम सभी के दिलों में उमड़ती खुशियों की हलचल में। (2)
अंतरा 1
चाँद को झूले की रस्सी से बाँधकर,
उसे बड़े प्यार से नीचे उतार लाएँ…
उसे दीपक की तरह सजाएँ…
सारे तारों को माला में पिरोकर,
उन्हें हँसते-खेलते ले आएँ…
अपने नन्हे-से घर को तोरणों से सजाएँ…
त्योहारों की खुशियों से भरा हमारा घर,
रंगों से सजा हुआ इंद्रधनुष बन जाता है।
मंदिर की घंटियों जैसा, कोयल के गीतों जैसा,
चारों ओर मस्ती और शरारत की गूँज रहती है।
हमारी आँखों में दीपावली की चमक है…
ऐसे सपने, ऐसी सीमाएँ
जिन्हें किसी ने कभी देखा-सुना नहीं।
लाहिरी… लाहिरी… लाहिरी…
मुस्कानों की पायल-सी झंकार में…
अंतरा 2
उम्र क्या है, पता नहीं,
पर वह बिना कुछ कहे चली आती है…
मधुमक्खी के डंक की तरह…
मन कैसा है, पता नहीं,
पर वह बार-बार याद दिलाता रहता है…
आग जैसी जलती हुई
यौवन की शरारतों को…
अकेले पलों में,
शरारती कल्पनाओं के साथ,
वह मुझे तड़पाती रहती है…
जब मन अपनी पसंद की राहों पर
तेज़ी से आगे बढ़ता चला जाए,
तो उसे भला कौन रोक सकता है?
कहीं कोई है, कोई प्रतीक्षा कर रहा है,
और मन हवा में उड़ती हुई चिड़िया की तरह उड़ जाता है—
यही तो मन की कहानी है।
अ आ इ ई उ ऊ ए ऐ, ओ औ, अं अः—
“मैं रुकूँगा नहीं,” ऐसा कहते हुए,
क्या वह यूँ ही आगे नहीं बढ़ता जाता?
वह प्रेम, जिसने चंचलता से मन को पुकारा,
वह प्रेम, जिसने उम्र की सारी झिझक को पीछे छोड़ दिया,
अपनी चाही हुई जोड़ी तक पहुँचने के लिए
एक पल के लिए भी रुके बिना दौड़ता चला जाता है।
लाहिरी… लाहिरी…
प्रेम की पहली पुकार सुनाने वाली
सा रे ग म की मधुर सरगम में…
No comments:
Post a Comment