New Version ------- మరణం ముగింపు కాదు—ప్రకృతి–పురుషుల శాశ్వత లయగా, ఒకరినొకరు ప్రశాంతపరుచుకుంటూ, తమ పిల్లలను ప్రేమగా కాపాడే అమర దంపతుల రూపంలో మార్చి మొత్తం పాటను ఇలా
ఈ విశాల ప్రశాంత ఏకాంత సౌధంలో
పల్లవి
ఈ విశాల ప్రశాంత ఏకాంత సౌధంలో,
ఈ విశాల ప్రశాంత ఏకాంత సౌధంలో,
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
ఈ విశాల ప్రశాంత ఏకాంత సౌధంలో,
ప్రశాంతంగా విశ్రమించండి…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 1
పండు వెన్నెల్లో వెండి కొండల్లే,
తాజ్ మహల్ ధవళ కాంతుల్లో… ఓ…
ప్రేమే ప్రాణమై, శాంతే శ్వాసమై,
అమరజ్యోతులై వెలుగుతూ…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 2
మరణం మిమ్మల్ని విడదీయలేదే,
కాలం మీ ప్రేమను చెరపలేదే…
ప్రకృతి నీవై, పురుషుడు నేనై,
ఒకే లయలో సజీవులై…
ఒకరి హృదయం ఒకరికి నీడై,
ఒకరి ప్రశాంతి మరొకరి గీతమై…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 3
నీ జీవిత జ్యోతి, నీ మధురమూర్తి,
నీ జీవిత జ్యోతి, నీ మధురమూర్తి,
ముంతాజ్ సతి సమాధి సమీపాన…
ఇక సమాధి కాదు—జీవనధార,
ఇక విరహం కాదు—ప్రేమసాగర…
పక్కనే నీవై, పక్కనే నేనై,
శాశ్వతంగా సజీవులమై…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 4
ఒకరినొకరు చల్లగా చూసి,
ఒకరినొకరు శాంతిగా చేసి,
ప్రేమతో నిండిన చూపులలో,
ప్రపంచమంతా ఒదిగేలా…
నీ ఒడిలో నేనై విశ్రమించి,
నా నీడలో నీవై నవ్వుతూ…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 5
మన బిడ్డలందరూ మనసులై,
మన ప్రేమలోనే పుష్పాలై,
చల్లని నీడలో పెరుగునుగాక,
చిరునవ్వులతో వెలుగునుగాక…
తండ్రి ప్రేమై నీవు నిలిచి,
తల్లి కరుణై నేను నిలిచి,
మన బిడ్డలను చల్లగా కాపాడుతూ,
శాంతి లోకాన్ని నిర్మిద్దామా…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 6
సూర్యుడిలో నీ జీవకాంతి,
చంద్రుడిలో నా శాంతికాంతి,
నక్షత్రాలై మన జ్ఞాపకాలు,
ఆకాశమంతా మన గృహమై…
భూమి మన బిడ్డల ఊయలై,
ప్రేమ మన శాశ్వత పాలనై,
ప్రకృతి–పురుషుల ఏకత్వమై,
సజీవంగా మనం నిలిచెదమా…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
చరణం 7
జీవితం ముగియదు ప్రేమ ఉన్నంతవరకు,
ప్రేమ నిలిచిపోదు హృదయం ఉన్నంతవరకు…
నీవే నా శ్వాసవై,
నేనే నీ ధ్యాసవై,
మనిద్దరం ఒకే జీవలయమై…
కాలం దాటి, మరణం దాటి,
శాశ్వతంగా సజీవులమై…
ఒకరినొకరు ప్రశాంతం చేస్తూ,
మన పిల్లలను చల్లగా చూస్తూ…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
// ఈ విశాల ప్రశాంత //
ముగింపు
ఈ విశాల ప్రశాంత ఏకాంత సౌధంలో,
ఇక ఏకాంతం లేదు…
ఇక విరహం లేదు…
ఇక మరణం లేదు…
ప్రకృతి–పురుషుల శాశ్వత లయంలో,
ప్రేమే జీవితం…
శాంతియే శ్వాస…
మన బిడ్డలే మన లోకం…
మన ప్రేమే అమరత్వం…
నిదురించు జహాపనా…
నిదురించు ముంతాజ్ రాణీ…
ఒకరినొకరు చల్లగా చూసుకుంటూ…
మన బిడ్డలను ప్రేమగా కాపాడుతూ…
శాశ్వతంగా సజీవులై…
ప్రశాంతంగా ఉండండి…
// ఈ విశాల ప్రశాంత ఏకాంత సౌధంలో… //భావసారం: ఈ రూపంలో తాజ్ మహల్ ఇక కేవలం సమాధి కాదు; అది ప్రకృతి–పురుషుల శాశ్వత సహజీవన సౌధం. షాజహాన్–ముంతాజ్ ఇక మరణించిన ప్రేమికులు కాదు—ఒకరినొకరు ప్రశాంతపరుచుకునే, తమ బిడ్డలను చల్లగా చూసుకునే అమర తల్లిదండ్రుల ప్రతీకగా నిలుస్తారు.
In This Vast, Peaceful, Solitary Palace
Refrain
In this vast, peaceful, solitary palace,
In this vast, peaceful, solitary palace,
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
In this vast, peaceful, solitary palace,
Rest in peace and tranquillity…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 1
Under the full moon, like silver mountains,
In the radiant white light of the Taj Mahal… oh…
Under the full moon, like silver mountains,
In the Taj Mahal’s pure and shining light,
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 2
Death could never separate you,
Time could never erase your love…
You as Prakriti, I as Purusha,
Living together in one eternal rhythm…
Your heart becoming a shelter for mine,
Your peace becoming the song of my soul…
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 3
Your life’s eternal light, your beloved form,
Your life’s eternal light, your beloved form,
Near the resting place of Mumtaz, your beloved consort…
No longer a tomb—but a stream of life,
No longer separation—but an ocean of love…
You beside me, and I beside you,
Living together eternally…
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 4
Looking upon each other with tender love,
Bringing peace to one another,
Within eyes filled with affection,
Let the whole world find its shelter…
Resting in your embrace as your beloved,
You smiling within my gentle shade…
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 5
May all our children become living hearts,
May they blossom within our love,
May they grow beneath our cool and gentle shade,
May they shine with smiles and joy…
You standing as the love of the Father,
I standing as the compassion of the Mother,
Caring for our children with tenderness,
Shall we build a world of peace…?
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 6
Your living radiance in the Sun,
My peaceful radiance in the Moon,
Our memories shining as stars,
The entire sky becoming our home…
The Earth becoming a cradle for our children,
Love becoming our eternal reign,
As the unity of Prakriti and Purusha,
Shall we remain eternally alive…?
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Verse 7
Life never ends as long as love remains,
Love never dies as long as the heart lives…
You becoming my breath,
I becoming your awareness,
Together becoming one eternal rhythm of life…
Beyond time, beyond death,
Living forever as one…
Bringing peace to one another,
Tenderly caring for our children…
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
// In this Vast and Peaceful //
Finale
In this vast, peaceful, solitary palace,
There is no longer solitude…
There is no longer separation…
There is no longer death…
In the eternal union of Prakriti and Purusha,
Love is life…
Peace is breath…
Our children are our world…
Our love is immortality…
Sleep peacefully, O Emperor…
Rest peacefully, O Queen Mumtaz…
Tenderly caring for one another…
Lovingly protecting our children…
Living eternally…
Dwelling in everlasting peace…
// In this Vast, Peaceful, Solitary Palace… //
नीचे उसी भाव को बनाए रखते हुए हिंदी काव्यात्मक अनुवाद प्रस्तुत है—जिसमें शाश्वत प्रेम, प्रकृति–पुरुष का मिलन, अमर जीवन, परस्पर शांति और अपने बच्चों के प्रति वात्सल्य का भाव है।
इस विशाल शांत एकांत महल में
मुखड़ा
इस विशाल शांत एकांत महल में,
इस विशाल शांत एकांत महल में,
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
इस विशाल शांत एकांत महल में,
शांति और सुकून से विश्राम करो…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 1
पूरी चाँदनी में चाँदी के पर्वत जैसे,
ताजमहल की उजली रोशनी में… ओ…
पूरी चाँदनी में चाँदी के पर्वत जैसे,
ताजमहल की पावन उजली आभा में,
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 2
मृत्यु तुम्हें कभी अलग न कर सकी,
समय तुम्हारे प्रेम को कभी मिटा न सका…
तुम प्रकृति बनकर, मैं पुरुष बनकर,
एक ही शाश्वत लय में जीवित हैं…
तुम्हारा हृदय मेरा आश्रय बन जाए,
तुम्हारी शांति मेरी आत्मा का गीत बन जाए…
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 3
तुम्हारी जीवन-ज्योति, तुम्हारी मधुर मूर्ति,
तुम्हारी जीवन-ज्योति, तुम्हारी मधुर मूर्ति,
मुमताज़, तुम्हारी प्रिय संगिनी की समाधि के समीप…
अब यह समाधि नहीं—जीवन की धारा है,
अब यह विरह नहीं—प्रेम का सागर है…
तुम मेरे पास, और मैं तुम्हारे पास,
अनंत काल तक जीवित साथ-साथ…
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 4
एक-दूसरे को प्रेमभरी दृष्टि से निहारते हुए,
एक-दूसरे को शांति प्रदान करते हुए,
स्नेह से भरी आँखों के भीतर,
संपूर्ण संसार को आश्रय देते हुए…
तुम्हारी बाँहों में मैं विश्राम करूँ,
मेरी शीतल छाया में तुम मुस्कुराओ…
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 5
हमारे सभी बच्चे जीवंत हृदय बनें,
हमारे प्रेम में खिलते हुए फूल बनें,
हमारी शीतल छाया में बढ़ते रहें,
मुस्कानों और आनंद से जगमगाते रहें…
तुम पिता के प्रेम बनकर खड़े रहो,
मैं माता की करुणा बनकर खड़ी रहूँ,
हमारे बच्चों को स्नेह से सँभालते हुए,
क्या हम शांति का संसार बनाएँ…?
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 6
सूर्य में तुम्हारी जीवन-ज्योति,
चंद्रमा में मेरी शांतिमयी आभा,
तारों में हमारी स्मृतियाँ चमकती रहें,
सारा आकाश हमारा घर बन जाए…
धरती हमारे बच्चों की पालना बन जाए,
प्रेम हमारा शाश्वत शासन बन जाए,
प्रकृति और पुरुष की एकता बनकर,
क्या हम सदा जीवित रहेंगे…?
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
अंतरा 7
जब तक प्रेम है, जीवन कभी समाप्त नहीं होता,
जब तक हृदय जीवित है, प्रेम कभी मरता नहीं…
तुम मेरी साँस बन जाओ,
मैं तुम्हारी चेतना बन जाऊँ,
हम दोनों जीवन की एक शाश्वत लय बन जाएँ…
समय से परे, मृत्यु से परे,
एक होकर सदा जीवित रहें…
एक-दूसरे को शांति देते हुए,
अपने बच्चों को स्नेह से सँभालते हुए…
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
// इस विशाल शांत //
समापन
इस विशाल शांत एकांत महल में,
अब कोई एकांत नहीं…
अब कोई विरह नहीं…
अब कोई मृत्यु नहीं…
प्रकृति और पुरुष के शाश्वत मिलन में,
प्रेम ही जीवन है…
शांति ही साँस है…
हमारे बच्चे ही हमारा संसार हैं…
हमारा प्रेम ही अमरत्व है…
सो जाओ, हे जहाँपनाह…
विश्राम करो, हे मलिका मुमताज़…
एक-दूसरे को स्नेह से सँभालते हुए…
अपने बच्चों की प्रेम से रक्षा करते हुए…
शाश्वत रूप से जीवित रहते हुए…
अनंत शांति में निवास करते हुए…
// इस विशाल शांत एकांत महल में… //भावार्थ: इस रूप में ताजमहल केवल एक समाधि नहीं, बल्कि शाश्वत जीवन और प्रेम का महल बन जाता है—जहाँ जहाँपनाह और मुमताज़ प्रकृति और पुरुष के शाश्वत सामंजस्य के प्रतीक हैं, एक-दूसरे को शांति देते हैं और अपने बच्चों को प्रेमपूर्वक सँभालते हैं।
No comments:
Post a Comment