కార్గిల్ విజయ్ దివస్ (Kargil Vijay Diwas) ప్రతి సంవత్సరం జూలై 26న నిర్వహించబడుతుంది. 1999లో జరిగిన కార్గిల్ యుద్ధంలో భారతదేశం సాధించిన విజయాన్ని స్మరించుకుంటూ, దేశ రక్షణ కోసం ప్రాణత్యాగం చేసిన భారత సైనికుల వీరత్వం, త్యాగం, దేశభక్తికి ఈ రోజు నివాళి అర్పిస్తారు.

కార్గిల్ విజయ్ దివస్ (Kargil Vijay Diwas) ప్రతి సంవత్సరం జూలై 26న నిర్వహించబడుతుంది. 1999లో జరిగిన కార్గిల్ యుద్ధంలో భారతదేశం సాధించిన విజయాన్ని స్మరించుకుంటూ, దేశ రక్షణ కోసం ప్రాణత్యాగం చేసిన భారత సైనికుల వీరత్వం, త్యాగం, దేశభక్తికి ఈ రోజు నివాళి అర్పిస్తారు.

ఆపరేషన్ విజయ్ ద్వారా భారత సైన్యం ద్రాస్, కార్గిల్, బటాలిక్, టైగర్ హిల్ వంటి వ్యూహాత్మక పర్వత శిఖరాలను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకుంది. అత్యంత క్లిష్టమైన హిమాలయ ప్రాంతాల్లో జరిగిన ఈ యుద్ధంలో 500 మందికి పైగా భారత సైనికులు దేశం కోసం తమ ప్రాణాలను అర్పించారు. వారి ధైర్యం, అంకితభావం భారత చరిత్రలో చిరస్థాయిగా నిలిచిపోయాయి.

వీర జవాన్లకు వందనం

> "మన రేపటి కోసం వారు తమ ఈ రోజును అర్పించారు."

కార్గిల్ అమర వీరుల త్యాగం ప్రతి భారతీయునికి దేశభక్తి, ధైర్యం, కర్తవ్యనిష్ఠకు శాశ్వత స్ఫూర్తిగా నిలుస్తుంది.

జై హింద్! 🇮🇳

మనుషులు కేవలం తాము మనుషులుగా ఉండిపోవడం ఈరోజు రేపు అని మనిషి లెక్కలో రోజు లెక్కలో ఉండిపోవడం వల్ల అనేకులు బలైపోతున్నారు అది సైనికుల సాటి మనుషుల అంతం చేయబడి అవమానించబడిన వాళ్లు కూడా సైనికులే ఇంతకీ బ్రతికేది ఎలాగైనా బ్రతికేది ఎవరు ఇవన్నీ నడుపుతున్నారని ముందే చెప్పింది ఎవరు అంత తాజ్ హోటల్ దాడి గానీ ఇంకొకటి గాని సునామీ లాంటి ఉపద్రవం కూడా వస్తదని చెప్పి మాటకే చెప్పినటువంటి అంతర్యామి ఆయనే యోధుడు ఆయనే సర్వేశ్వరుడు సరదాయన ఆకతాయి అయినా ఏదైనా అసల సంగతి ఎవరో ప్రకృతి పురుషుడు లయ విశ్వ తల్లిదండ్రులది సర్వం వారిది ఇంక వేరే ప్రత్యేకంగా గురువులు జాగులు, మహానుభావులు వేరే ఉన్నారు పలానా వాళ్ళ త్యాగం వారే చేశారు వారి వల్లే నడుస్తుంది మన రేపటి కోసం వారి భవిష్యత్తును ఇచ్చారు అన్నది ఒక భౌతిక అవగాహన మాత్రమే మొదటి మీరు భౌతికంగా జీవించటం ఇవాళ కోసం రేపు కోసం రోజులకు కొద్ది జీవించటమే భూమికి భారం మొదట అంతర్యామని అర్థం చేసుకోండి ఆయనే తలపడే తలపడి పోరాడే యోధుడు అంటే ఎన్నిసార్లు పడిపోయినా ఎన్నిసార్లు చేసినా మళ్ళీ అలాంటి వాళ్ళలో నేను ఒకడిని నన్ను కూడా వాటిలో మా తాత గారిని వెనకాల బడి చంపేస్తాను నాకు కూడా తెలియక అప్పటికి ఎన్నిసార్లు చెప్పినా నన్ను వినకుండా నా నుంచి ఒక పని చేస్తున్న కనీసం నుంచి సర్వం చెప్పిన వినకుండా అలా తలపడి తలపడి యోధుడెవరో అదిగో అంతర్యామి వాక్య స్వరూపుడు అది అర్థం చేసుకోండి అంతేగాని నా ప్రవర్తన పైపైనే చూసి మీరు పైపైన వెలుగుతున్నారు కాబట్టి అది కాదు పై పైన భౌతిక ఏదైనా మీరు నా గురించి రహస్య పరికరాలు ఉపయోగించుకుని మరి అని చేయటం మీరే వెలిగిపోవాలి మీరు రేపటి కోసం ఎవరో భవిష్యత్తు ఇచ్చేశారు కాదు అంతర్యామిని అర్ధం చేసుకోండి మనుషులుగా బతకడం కాదు స్వప్న సచ్ ఎవరికి ఆ కలలో నిజమైన ఎలాగైనా వెనకాల బడి తొక్కేస్తుంటే మాదే కులం మాదే మతం మాకు తెలుసు అని రిజర్వేషన్లు అన్ని రకాలుగా కాజేసేసి బ్యాంకు లోన్లు ఇల్లు వాకిళ్ళతోటి అన్ని బలపడిపోవాలి మేమే బతికేయాలని బిల్డింగులు కట్టేసి ఇప్పుడు కూడా మేము ఆస్తోంది మాకు డబ్బు ఉంది మేము ఎలాగైనా అసలు బతికేది ఇప్పుడు బతికించగలిగేది ఇప్పటికైనా పట్టుకోండి మీరు ఇక మనుషులుగా ఉండకండిరా తిట్టి మరి చెబుతున్నది ఎవరు? అదిగో ఆయన యోధులకే యోధుడు మహారాణి సమేత మహారాజు శాశ్వత తల్లి తండ్రి తమ సర్వ సర్వభూమాని వారిగా అందుబాటులో ఉన్నారు వారి పట్టుకొని చిక్కబట్టాలి చిత్తచాంచిలియం శృతిహాసన్ అప్పుడే త్యాగం చేశారు చచ్చిపోయారు లేదా మీరు బతికేస్తున్నారు అనే భ్రమలు వదిలి సర్వ నడిపిన వారిని పెంచుకుంటారు నేరుగా వారిదే రాజ్యం ప్రజా మనో రాజ్యం ధర్మో రక్షతి రక్షిత సత్యమేవ జయతే

మీ వాక్యాలలో ఆధ్యాత్మిక, తాత్విక, సామాజిక భావనలు కలిసివున్నాయి. వాటిని అదే భావాన్ని నిలుపుకుంటూ, వరుసగా విస్తరించి ఇలా వివరించవచ్చు:

1. "మనుషులు కేవలం తాము మనుషులుగా ఉండిపోవడం, ఈరోజు–రేపు అనే పరిమిత లెక్కలో జీవించడం వల్ల అనేకులు బలైపోతున్నారు."

కేవలం శరీర జీవితం, వ్యక్తిగత ప్రయోజనం, తాత్కాలిక భవిష్యత్తు అనే ఆలోచనలో మాత్రమే జీవిస్తే, సమాజం విభజనలకు గురవుతుంది. ఈ సంకుచిత దృష్టి ఘర్షణలు, యుద్ధాలు, అన్యాయాలకు దారి తీస్తుందని మీరు సూచిస్తున్నారు.

2. "సైనికులే కాదు, అవమానించబడినవారు, అణచివేయబడినవారు కూడా యోధులే."

యుద్ధరంగంలో పోరాడిన సైనికుడు మాత్రమే కాదు; సత్యం కోసం, న్యాయం కోసం, జీవిత కష్టాలను ఎదుర్కొంటూ నిలబడిన ప్రతి వ్యక్తి కూడా ఒక యోధుడని ఈ భావం చెబుతోంది.

3. "ఇంతకీ నిజంగా బ్రతికేది ఎవరు?"

శరీరం నశ్వరమైనది. కానీ సత్యం, ధర్మం, జ్ఞానం, స్ఫూర్తి వంటి విలువలు నిలిచిపోతాయి. ఈ ప్రశ్న జీవితం యొక్క శాశ్వత అర్థాన్ని అన్వేషించమని ఆహ్వానిస్తుంది.

4. "ఈ సమస్తాన్ని నడిపించే అంతర్యామిని గుర్తించాలి."

ప్రతి సంఘటన వెనుక ఒక పరమసత్యం లేదా దైవ చైతన్యం ఉందనే ఆధ్యాత్మిక భావనను మీరు వ్యక్తపరుస్తున్నారు. దానిని అర్థం చేసుకోవడం మనిషి జీవితానికి మూలమని చెబుతున్నారు.

5. "తాజ్ హోటల్ దాడి, సునామీ వంటి సంఘటనలు కూడా మనిషి పరిమితిని గుర్తుచేస్తాయి."

ఇటువంటి విపత్తులు జీవితం ఎంత అనిశ్చితమో గుర్తు చేస్తాయి. అయితే వాటి కారణాలపై లేదా ముందస్తు జ్ఞానం గురించి నిర్ధారణగా చెప్పడం సాధ్యం కాదు; మనం వాటి నుండి నేర్చుకోవడం ముఖ్యం.

6. "అంతర్యామియే నిజమైన యోధుడు, సర్వేశ్వరుడు."

మీ దృష్టిలో అసలైన పోరాటం అహంకారం, అజ్ఞానం, విభజనలపై జరుగుతుంది. ఆ పోరాటానికి మూలమైన చైతన్యమే నిజమైన యోధుడని మీరు చెబుతున్నారు.

7. "ప్రకృతి–పురుషుల లయ, విశ్వ తల్లిదండ్రులదే సమస్తం."

సృష్టి అంతా ఒకే మూలానికి చెందినదని, ప్రకృతి మరియు పరమచైతన్యం పరస్పర సమన్వయంలో ఉన్నాయని ఈ భావం తెలియజేస్తుంది.

8. "గురువులు, యోగులు, మహానుభావులు గొప్పవారే; కానీ వారు కూడా ఆ పరమసత్యానికే సాధనాలు."

ఆధ్యాత్మిక మార్గదర్శకుల సేవను గౌరవిస్తూ, అంతిమ సత్యం వారిని మించిందనే మీ భావన ఇందులో కనిపిస్తుంది.

9. "'మన రేపటి కోసం వారు భవిష్యత్తును ఇచ్చారు' అనేది భౌతిక దృష్టి మాత్రమే."

త్యాగాన్ని కేవలం శారీరక మరణంతో మాత్రమే కొలవకుండా, చైతన్యం మరియు ధర్మం కోణంలో చూడాలని మీరు సూచిస్తున్నారు.

10. "భౌతిక జీవితాన్ని మాత్రమే నిజమని భావించడం భూమికి భారంగా మారుతుంది."

వినియోగం, స్వార్థం, పోటీ మాత్రమే లక్ష్యంగా ఉంటే, ప్రకృతి, సమాజం, మానవ సంబంధాలపై ప్రతికూల ప్రభావం పడుతుందని ఈ భావన సూచిస్తుంది.

11. "అంతర్యామిని అర్థం చేసుకోవడం మొదటి అడుగు."

మనసును పరిశీలించడం, సత్యాన్వేషణ చేయడం, ధర్మబద్ధంగా జీవించడం ద్వారా ఉన్నతమైన అవగాహన పొందవచ్చని మీరు చెబుతున్నారు.

12. "ఎన్నిసార్లు పడిపోయినా మళ్లీ లేచి నిలబడేవాడే నిజమైన యోధుడు."

యోధత్వం అనేది కేవలం యుద్ధం కాదు; విఫలాల తర్వాత కూడా ధైర్యంగా ముందుకు సాగడం.

13. "పైపై ప్రవర్తనను చూసి తీర్పు ఇవ్వవద్దు."

ప్రతి వ్యక్తి అంతర్గత అనుభవాలు, పోరాటాలు బయటికి పూర్తిగా కనిపించవు. కాబట్టి లోతైన అవగాహన అవసరం.

14. "కులం, మతం, సంపద, హోదా ఆధారంగా మాత్రమే బతకాలని చూడటం విభజనకు దారి తీస్తుంది."

సమాజంలో సమానత్వం, న్యాయం, పరస్పర గౌరవం అవసరమని ఈ విమర్శ సూచిస్తుంది.

15. "ఇప్పటికైనా మనుషులుగా మాత్రమే కాకుండా ఉన్నత చైతన్యంతో జీవించడం నేర్చుకోవాలి."

వ్యక్తిగత స్వార్థాన్ని అధిగమించి, సమష్టి మేలు కోసం ఆలోచించాలని మీరు పిలుపునిస్తున్నారు.

16. "యోధులకే యోధుడు, శాశ్వత తల్లి–తండ్రి అనే దైవ చైతన్యాన్ని ఆశ్రయించాలి."

ఈ వాక్యం పరమచైతన్యంపై విశ్వాసం, ధైర్యం, మార్గదర్శకత్వం పొందాలని సూచించే ఆధ్యాత్మిక పిలుపుగా ఉంది.

17. "ప్రజా మనో రాజ్యం."

ప్రజల మనస్సులు ధర్మం, సత్యం, జ్ఞానం ఆధారంగా ఐక్యంగా పనిచేసే సమాజం అనే మీ ఆదర్శాన్ని ఈ పదం ప్రతిబింబిస్తుంది.

18. "ధర్మో రక్షతి రక్షితః – సత్యమేవ జయతే."

ధర్మాన్ని రక్షించినవారిని ధర్మమే రక్షిస్తుంది; చివరికి విజయం సత్యానిదే అనే భారతీయ తాత్విక సందేశంతో మీరు మీ భావనను ముగిస్తున్నారు.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః – సత్యమేవ జయతే

ఇప్పటికైనా సూక్ష్మమైన సత్యాన్ని గ్రహించండి. నిజమైన విజయం కేవలం బాహ్య శక్తిలో లేదా భౌతిక ఆధిపత్యంలో ఉండదు; అది మనస్సు, ధర్మం, సత్యం నిలబడిన చోట ఉంటుంది. మనిషి తనను తాను శరీరానికి మాత్రమే పరిమితం చేసుకున్నంత కాలం అసలు వాస్తవాన్ని పూర్తిగా చూడలేడు. జీవితం కేవలం కనిపించే సంఘటనల సమాహారం కాదు; దాని వెనుక లోతైన అర్థాన్ని అన్వేషించడం అవసరం. ధర్మాన్ని నిలబెట్టే ప్రయత్నమే శాశ్వత విజయానికి పునాది.

నా శరీరం కూడా ఎన్నో పరిమితులను ఎదుర్కొంటున్నప్పటికీ, నేను చెప్పదలచిన సందేశం వ్యక్తిగత శరీరాన్ని మించినదని నేను భావిస్తున్నాను. శక్తివంతమైన పరికరాలు, సాంకేతికత, సమాచార వ్యవస్థలు ఉన్నా, పరస్పరం వినడం, అర్థం చేసుకోవడం, సత్యాన్ని అన్వేషించడం లేకపోతే వాటి ప్రయోజనం అసంపూర్ణంగా మిగులుతుంది. ఒకరి బాధను మరొకరు గ్రహించకుండా పైపై తీర్పులు ఇవ్వడం సమాజాన్ని బలహీనపరుస్తుంది. నిజమైన సంభాషణ అనేది వినడంలోనే ప్రారంభమవుతుంది.

ఎన్నిసార్లు విఫలమైనా మళ్లీ లేచి నిలబడే ధైర్యమే యోధత్వం. నిజమైన యోధుడు బాహ్య శత్రువుతో మాత్రమే కాదు, అజ్ఞానం, భయం, స్వార్థం, విభజనలతో కూడా పోరాడుతాడు. ఆ పోరాటంలో ధర్మం, కరుణ, సత్యం ఆయుధాలుగా మారుతాయి. అలాంటి యోధత్వాన్ని ప్రతి మనిషి తన జీవితంలో పెంపొందించుకోవాలి.

ప్రకృతిని గౌరవిస్తూ, సమస్త జీవులను ఒకే కుటుంబంగా చూడగల దృష్టి అవసరం. తల్లి–తండ్రి అన్న భావం కేవలం కుటుంబానికి మాత్రమే కాకుండా, సమస్త సృష్టిని పోషించే మూలసూత్రానికి కూడా ప్రతీకగా భావించవచ్చు. వ్యక్తిపూజ కంటే సత్యం, ధర్మం, పరస్పర బాధ్యతల పట్ల నిబద్ధత ముఖ్యమైనది. మనిషి తన అహంకారాన్ని తగ్గించి, విశాలమైన మానవతా దృష్టిని స్వీకరించినప్పుడే సమాజం స్థిరపడుతుంది.

ఇకపై భయం, విభజన, పరస్పర అనుమానాల కంటే ధైర్యం, వివేకం, సత్యనిష్ఠను ఎంచుకుందాం. వ్యక్తుల కంటే విలువలను బలపరుద్దాం. సమాజం ధర్మంపై నిలబడితే ప్రతి వ్యక్తి కూడా రక్షణ పొందుతాడు. అందుకే భారతీయ జ్ఞాన సంప్రదాయం చెప్పిన మహావాక్యాలు ఎల్లప్పుడూ మార్గదర్శకాలు:

"ధర్మో రక్షతి రక్షితః" – ధర్మాన్ని రక్షించినవారిని ధర్మమే రక్షిస్తుంది.

"సత్యమేవ జయతే" – చివరికి విజయం సత్యానిదే.

శరీరాన్ని కాదు, సత్యాన్ని ఆధారంగా చేసుకొని జీవించండి

ఇంకా పవిత్రతను శరీరంతో, రూపంతో, హోదాతో, లేదా సమాజం ఇచ్చే గుర్తింపులతో కొలవడం మానండి. ఎవరినీ మరొకరితో పోల్చవద్దు. ఒకరు గురువు, ఒకరు స్వామి, ఒకరు పండితుడు, ఒకరు ధనవంతుడు, మరొకరు నిరుపేద అనే భేదాలు చివరికి శాశ్వతమైనవి కావు. ప్రతి మనిషి జీవితం క్షణభంగురమే. రెప్పపాటు కూడా పూర్తిగా మన నియంత్రణలో లేదంటే, శాశ్వత యజమాన్యం మనదని చెప్పుకునే అహంకారానికి స్థానం ఉండదు.

నేను చెప్పదలచినది వ్యక్తిగత గొప్పతనాన్ని ప్రకటించడం కాదు; సత్యాన్ని వినాలని చేసే విజ్ఞప్తి. చాలాసార్లు నేను చెప్పదలచిన మాట పూర్తిగా వినబడక ముందే తీర్పులు వచ్చాయని నేను భావిస్తున్నాను. వ్యక్తుల చుట్టూ హీరోలు, విలన్లు, మంచి, చెడు అనే ముద్రలు వేయడం కంటే, వారు చెప్పే సత్యాన్ని పరిశీలించడం ముఖ్యమని నేను విశ్వసిస్తున్నాను. సత్యం ఒక వ్యక్తికి మాత్రమే చెందినది కాదు; దానిని అన్వేషించే ప్రతి మనసుకు అది అందుబాటులో ఉంటుంది.

మనం తరచుగా "వారు త్యాగం చేశారు", "వారు పుట్టారు", "వారు మరణించారు" అని చెబుతాం. కానీ జీవితం, మరణం, కాలం, సృష్టి వంటి ప్రశ్నల గురించి లోతుగా ఆలోచించడం కూడా అవసరం. పుట్టుక, మరణం మన అనుభవంలో ఉన్న వాస్తవాలు అయినప్పటికీ, వాటి అర్థాన్ని వివిధ తాత్విక, ఆధ్యాత్మిక సంప్రదాయాలు భిన్నంగా వివరిస్తాయి. అందుకే వినయం, విచారణ, పరస్పర గౌరవంతో సత్యాన్వేషణ కొనసాగాలి.

పురాణాలు, శాస్త్రాలు, తత్వగ్రంథాలు అన్నీ మనిషికి మార్గదర్శనం చేయడానికి ఉద్దేశించబడ్డాయి. వాటిని కేవలం గతకాలపు కథలుగా కాకుండా, మన ప్రస్తుత జీవితానికి సంబంధించిన విలువలను అర్థం చేసుకునే సాధనాలుగా చూడాలి. కాలం మారినా, సత్యాన్వేషణ అవసరం మారదు. ప్రతి యుగంలో మనిషి తనలోని అహంకారాన్ని తగ్గించి, ధర్మం, కరుణ, జ్ఞానం, పరస్పర గౌరవాన్ని పెంపొందించుకోవాలి.

అందుకే ప్రతి ఒక్కరికీ నా పిలుపు ఇదే: వ్యక్తుల పట్ల అంధాభిమానం లేదా అంధవిమర్శ కాకుండా, సత్యం పట్ల నిబద్ధత పెంచుకుందాం. మనిషిని శరీరంతో మాత్రమే కాకుండా, అతని ఆలోచనలు, ధర్మం, మానవతా విలువలతో అర్థం చేసుకునే ప్రయత్నం చేద్దాం. చివరికి నిలిచేది పేరు, హోదా, సంపద కాదు; సత్యం, ధర్మం, మానవత్వం మాత్రమే.

ధర్మో రక్షతి రక్షితః । సత్యమేవ జయతే ।

సమయాన్ని వృథా చేయకండి – చైతన్యాన్ని మేల్కొలపండి

ఇంకెందుకు సంకోచం? సమయాన్ని వృథా చేయకండి. కేవలం శరీర జీవితాన్ని గడిపేస్తూ, రోజులు లెక్కపెడుతూ ఉండకండి. ప్రతి క్షణాన్ని జాగృతితో, విచారణతో, ధర్మబద్ధమైన ఆలోచనతో జీవించండి. మనిషి జీవితం కేవలం జననం నుండి మరణం వరకు ఉన్న ప్రయాణం మాత్రమే కాదు; అది సత్యాన్ని అన్వేషించే అవకాశమని గుర్తించండి.

నా గురించి కేవలం ఒక వ్యక్తిగా మాత్రమే ఆలోచించవద్దని నేను కోరుతున్నాను. నేను సూచించదలచినది వ్యక్తిపూజ కాదు, వాక్యంలోని సత్యాన్ని పరిశీలించడం. మాటలో ధర్మం ఉంటే, ఆ ధర్మాన్ని స్వీకరించండి; ఆలోచనలో సత్యం ఉంటే, ఆ సత్యాన్ని ఆచరించండి. వ్యక్తిని మించిన విలువలను గుర్తించినప్పుడు సమాజం ముందుకు సాగుతుంది.

గతాన్ని గౌరవించండి, కానీ గతంలోనే బంధించబడిపోవద్దు. పురాణాలు, శాస్త్రాలు మనకు మార్గదర్శకాలు; అయితే వాటి ఉద్దేశం మనలో జ్ఞానం, కరుణ, వివేకం పెంచడం. వాటిని పరస్పర విభేదాలకు కారణంగా కాకుండా, సమష్టి మేలుకు దారితీసే జ్ఞానంగా అర్థం చేసుకోవాలి. ప్రతి యుగం తనకు తగిన విధంగా ధర్మాన్ని ఆచరించమని మనల్ని ఆహ్వానిస్తుంది.

మహానుభావులు అయినా, సాధారణ మనుషులు అయినా, ప్రతి ఒక్కరూ సత్యాన్వేషణలో భాగస్వాములే. భారతీయ సంప్రదాయంలోని పాలసముద్ర మథనం కథలో దేవతలు, అసురులు ఇద్దరూ కలిసి మథించిన తర్వాతే అమృతం లభించింది. ఆ కథ మనకు విభిన్న శక్తులు, విభిన్న అభిప్రాయాలు కూడా కలిసి పనిచేసినప్పుడే శ్రేయస్సు కలుగుతుందని సూచిస్తుంది. అందువల్ల విభజన కంటే సమన్వయాన్ని పెంపొందించాలి.

నన్ను పవిత్రుడు, అపవిత్రుడు, గొప్పవాడు, చిన్నవాడు అనే ముద్రలతో కాకుండా, నేను చెప్పే భావాన్ని పరిశీలించండి. అదే విధంగా ఏ మనిషినైనా పైపై గుర్తింపులతో తీర్పు ఇవ్వకుండా, అతని మాటల సారాన్ని అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించండి. మనందరం పరస్పరం నేర్చుకునే సామర్థ్యం కలిగినవారమే. సత్యాన్ని, ధర్మాన్ని, మానవతను పెంపొందించుకోవడం ద్వారా సమాజం బలపడుతుంది.

మనం ఒకరినొకరు శత్రువులుగా కాకుండా, సత్యాన్వేషణలో సహచరులుగా చూసినప్పుడు నిజమైన మార్పు ప్రారంభమవుతుంది. అహంకారం కంటే వినయం, విభజన కంటే ఐక్యత, అనుమానం కంటే పరస్పర అవగాహనను ఎంచుకుందాం. ప్రతి మనసు జ్ఞానంతో వికసించినప్పుడే సమాజం అభివృద్ధి చెందుతుంది. ధర్మో రక్షతి రక్షితః – సత్యమేవ జయతే.