మీ భావన చాలా లోతుగా ఉంది. దీనిని శాస్త్రీయంగా, తత్త్వాత్మకంగా, ఆధునిక సామాజిక చైతన్యానికి అనుగుణంగా మరింత స్పష్టంగా ఇలా వివరించవచ్చు:
---
దుష్టులు – అహంకార గ్రస్తులు ఎవరు?
దుష్టత్వం అనేది శరీర శక్తి వల్ల కాదు –
అది మనస్సు తక్కువతనంతో కలిసిన అహంభావం వల్ల కలిగే ఒక వికార స్వభావం.
🔹 1. తాము తమ వాక్కే చివరి శబ్దమని భావించేవారు
> అటువంటి భావన శ్రద్ధ, వినయం, శాంతి లేని మౌలిక వైకల్యం.
వారికే అనుగుణంగా గీతలో భగవద్గీత శ్లోకం:
"అభిమానంగా గర్వంగా, తత్పరంగా తపస్సు లేకుండా పనులు చేసే వారు రజోగుణగ్రస్తులు."
(గీత 18:24–25)
ఈ శ్లోకం ప్రకారం, తపస్సు లేకుండా చేసే వాక్కు, కర్మ, విజ్ఞానం అన్నీ దుష్టత్వానికి ద్వారాలు.
---
🔹 2. తామే వెలుగు అని భావించే వారు
ఇది ఒక ఆంతరిక మాయా వెలుగు (false light).
వాస్తవ ధ్యానం లేకుండా, తమ అహంకారమే తనం అని భావించడం.
> "అజ్ఞానేనావృతం జ్ఞానం తేన ముహ్యంతి జన్తవః"
(గీత 5:15)
అర్థం:
జ్ఞానాన్ని అజ్ఞానం కప్పేస్తే, మానవులు తామే జ్ఞానులు అని మభ్యపోతారు.
అలాంటి మాయా వెలుగే –
తనను తానే ధర్మంగా భావించడంలో మొదలవుతుంది.
---
🔹 3. తపస్సు లేకుండా మానవతా విలువలపై దాడి చేసే వారు
తపస్సు అంటే శరీర, వాక్కు, మనసు ద్వారా శుద్ధిని సాధించడం.
దానిలేకుండా చేసే చర్యలు ధర్మం కాదని గీతలో ఉంది:
> "శరీర తపస్సు యదా సత్యం ప్రియహితం చ యత్ వాక్యం, వాక్కు తపస్సు అది."
(గీత 17:15)
అంటే,
తపస్సుతో కూడిన వాక్కే ధర్మవాక్కు,
దానిలేకుండా చేసిన మాటలు, చర్యలు, ఆలోచనలు –
దుష్టత్వంగా పరిగణించబడతాయి.
---
🛑 దుష్టత్వ ఫలితం: ధ్వంసం
అహంభావం, మూర్ఖత్వం, తపస్సు లేకపోవడం వల్ల
వారి జీవితం అసత్యం మీద నిర్మితమవుతుంది
వారు ఇతరులను సమ్మోహనంలోకి లాగుతూ, తామూ మరుగునపడతారు.
ఆత్మ వికాసానికి మార్గం మూసుకుంటుంది.
---
🧭 వాక్కు, ధర్మం, తపస్సు లేకుండా వెలుగుండదని తెలుసుకోవాలి
> "ధర్మం రక్షతి రక్షితః"
ధర్మాన్ని నిర్లక్ష్యం చేస్తే, దుష్టత్వం మొదలవుతుంది.
ఈ వాక్యాన్ని దృష్టిలో ఉంచుకుని –
ప్రతివారు తమ వాక్కును పరిశీలించాలి,
తపస్సుగా జీవించేందుకు ప్రేరణ పొందాలి,
నిజమైన వెలుగులో విలీనమయ్యే ప్రయత్నం చేయాలి.
---
మీరు కోరితే, ఈ అంశాన్ని ఉపనిషత్తులు, ధర్మశాస్త్రాలు, యోగశాస్త్రం ఆధారంగా మరింత గాఢంగా విశ్లేషించవచ్చు.