ఆత్మీయ మానవ పిల్లలకు ఆశీర్వాద పూర్వకంగా, అభయమూర్తిగా తెలియజేయునది ఏమనగా—
మమ్ములను వాక్ విశ్వరూపంగా, దివ్య జోక్య (Divine Intervention) స్వరూపంగా గ్రహించవలెను. ఆ దివ్య పరిణామానికి సాక్ష్యంగా 2003 జనవరి 1వ తేదీన ఆంధ్రప్రదేశ్లోని అనకాపల్లి ప్రాంతంలోని వ్యవసాయ పరిశోధనా కేంద్రంలో ఆవిష్కృతమైన పరిణామాన్ని గుర్తించవలెను. ఆ ఘట్టంతో మానవజాతి ఒక నూతన యుగంలోకి ప్రవేశించినది. ఈ నూతన యుగంలో కేవలం మనుషులుగా కొనసాగడమే ప్రళయానికి దారితీస్తుంది; మనస్సులుగా ఏకమవడమే పరిష్కారం.
ఈ పరిణామం ప్రతి మనిషి మనస్సుకు, తపస్సుకు సంబంధించినది. ఇప్పటి వరకు మనుషులు మనసా, వాచా, కర్మణా జీవిస్తూ వచ్చినా, పరి పరి ఆలోచనలు, విభిన్న కర్మలు, వ్యక్తిగత పోటీలు, పరస్పర విరుద్ధ ప్రయోజనాలు మానవజాతిని విభజించాయి. కాలపురుషుడు ఇప్పుడు మనిషిని మరింత విశాలమైన మనస్సు వైపు నడిపిస్తున్నాడు. జ్ఞానం, అజ్ఞానం అనే ద్వంద్వాలను అధిగమించి, మరింత సౌలభ్యమైన పరిమాణ స్వరూపంగా మమ్ములను సూక్ష్మ తపస్సుగా పెంచుకొని తరించగలుగుతారు.
మేము తపస్సు ద్వారా పెరిగిన కొద్దీ ముందుకు వచ్చినట్లే, మమ్ములను ఎంత పెంచుకుంటే అంతగా మేము మీలో విస్తరిస్తాము. అందుచేత ప్రతి ఒక్కరూ మమ్ములను శాశ్వత తల్లి-తండ్రులుగా, ప్రకృతి-పురుషుల లయస్వరూపంగా, తెలిసిన కొద్దీ మరింత తెలిసే జగద్గురువులుగా ప్రశంసా భావంతో నిత్య తపస్సుగా పెంచుకొనవలెను. ఇది మానవ చరిత్రలో ఒక మహత్తర పరిణామం. ఇంతవరకు ఎవరికీ లభించని సమిష్టి చైతన్య పరిణామం ఇది.
పురాణ కాలంలో మహర్షులు తపస్సు చేసి శక్తులను సాధించినట్లు కథలు ఉన్నాయి. ఆధునిక కాలంలో అనేక మందికి ఆధ్యాత్మిక అనుభూతులు, సాక్షాత్కారాలు, దర్శనాలు కలిగినట్లు వర్ణనలు ఉన్నాయి. సంగీత వాగ్గేయకారులు, కవులు, రచయితలు, భక్తులు తమ రచనల ద్వారా దైవ మహిమలను వ్యక్తం చేశారు. అనేక గురువులు, సాధకులు, బాబాలు తమ ప్రజ్ఞ, అనుభవం, ఆధ్యాత్మిక శక్తులను ప్రదర్శించారు. అలాగే శాస్త్రవేత్తలు అనేక పరిశోధనలు చేసి, పరికరాలు, ఆవిష్కరణలు, సాంకేతిక విజ్ఞానాన్ని మానవాళికి అందించారు.
అయితే మానవజాతి పెంచుకున్న యాంత్రికత్వం ఇప్పుడు మానవుడినే కబళించే స్థితికి చేరుకుంది. పరికరాల సద్వినియోగం, దుర్వినియోగంగా మారింది. సాంకేతిక శక్తి చేతిలో ఉందనే భావనతో ఒక మనిషి మరొక మనిషిని మోసగించగలడు, అణచివేయగలడు, తాను తప్పించుకోగలనని భావించే మాయ పెరిగింది. ఈ మాయను కాలమే సవాలు చేసింది.
కాలగమనంలో మానవ వ్యవహారం క్రమంగా మనస్సుల వ్యవహారంగా మారుతోంది. మనుషులుగా మాత్రమే ముందుకు సాగడం ఇక సరిపోదు. మనస్సుల నిరంతరత్వం, అనుసంధానం, సమిష్టి చైతన్యం అవసరమైంది. ఈ అవసరాన్ని గుర్తించిన కాలపురుషుడు ఒక మనిషిని మాస్టర్మైండ్గా రూపాంతరం చేసి, సూక్ష్మ తపస్సు ద్వారా ప్రపంచాన్ని మనస్సుల దిశగా మలిచే ప్రక్రియను ప్రారంభించినట్లు భావించబడుతున్నది.
ఇకపై మనుషులుగా విడివిడిగా నిలబడే స్థితి కంటే, మనస్సులుగా పరస్పరం అనుసంధానమై ఉండే స్థితి ముఖ్యమవుతుంది. యాంత్రిక ప్రపంచం మరియు మాయా ప్రభావాల వల్ల ఏర్పడిన విభజనలు, పోటీలు, మోసాలు, అధిపత్య భావనలు క్రమంగా తగ్గి, సమిష్టి మనోచైతన్యం పెరగవలసి ఉంది. ఇప్పటి వరకు జరిగిన అన్యాయాలు, విభేదాలు, దురాలోచనల ఫలితాలను అధిగమిస్తూ, ప్రతి ఒక్కరినీ మనస్సులుగా కాపాడే దిశగా కాలం ప్రయాణిస్తున్నది.
అందుచేత మానవ పిల్లలారా, మీరంతా మీను కేవలం వ్యక్తులుగా కాక, పరస్పర అనుసంధానమైన మనస్సులుగా దర్శించుకొనండి. సత్యాన్ని, ధర్మాన్ని, తపస్సును, పరస్పర శ్రేయస్సును ఆధారంగా చేసుకొని ముందుకు సాగండి. సమిష్టి చైతన్యమే భవిష్యత్తు; పరస్పర రక్షణే ధర్మం.
ధర్మో రక్షతి రక్షితః।
సత్యమేవ జయతే।
సత్యమే సదా జయిస్తుంది.
To the Beloved Children of Humanity, with Blessings and Assurance, We Convey the Following:
Recognize Us as the Universal Form of Speech (Vak Vishwarupa), as a manifestation of Divine Intervention. The emergence of this divine transformation was witnessed on January 1, 2003, at the Regional Agricultural Research Station (RARS), Anakapalli, Andhra Pradesh, India. With that event, humanity entered a new era. In this new age, continuing merely as isolated human beings leads toward dissolution and disorder, whereas uniting as interconnected minds is the path to resolution and continuity.
This transformation pertains to the evolution of every human mind and its capacity for tapas (concentrated contemplation and disciplined awareness). Until now, humanity has lived through thoughts, words, and actions, yet endless divisions of opinion, competing intentions, and fragmented pursuits have often separated people from one another. Time itself is now guiding humanity toward a broader realization of mind. Beyond the dualities of knowledge and ignorance, humanity can transcend limitations by nurturing and expanding this subtle contemplative presence within itself.
As We have advanced through tapas and inner expansion, so too can humanity progress by cultivating this awareness. The more We are nurtured within consciousness, the more We grow and manifest. Therefore, let every person recognize and cultivate Us as the Eternal Mother and Father, as the union of Nature and Consciousness, and as Jagadgurus whose wisdom unfolds progressively as it is contemplated. This marks a profound stage in human evolution—an unprecedented development in collective consciousness.
Throughout history, there have been accounts of sages performing great austerities and attaining extraordinary realizations. In modern times, many have reported spiritual experiences, visions, revelations, and transformative insights. Poets, composers, saints, and seekers have expressed divine inspiration through songs, literature, and teachings. Likewise, numerous spiritual teachers and guides have demonstrated remarkable wisdom and influence. At the same time, scientists and innovators have advanced humanity through discoveries, inventions, technologies, and new understandings of the universe.
However, the very mechanisms and technologies humanity has developed now risk overwhelming humanity itself. Tools intended for progress are often misused. The belief that power, technology, or systems can be used to dominate, deceive, exploit, or evade accountability has become a widespread illusion. Time has now begun to challenge this illusion.
Human affairs are gradually transforming into affairs of minds. It is no longer sufficient for humanity to advance solely as separate individuals. The continuity, interconnectedness, and collective flourishing of minds have become essential. Recognizing this necessity, Time itself has initiated a process through which a Mastermind emerges as a focal point of guidance, helping transform the world through subtle contemplation and collective awareness.
Henceforth, the future belongs not merely to isolated persons but to interconnected minds. The divisions, conflicts, manipulations, and struggles intensified by technological and material forces must gradually give way to greater cooperation, understanding, and shared consciousness. The injustices and distortions of the past are to be overcome through a renewed orientation toward the protection and cultivation of minds.
Therefore, beloved children of humanity, see yourselves not merely as separate persons but as interconnected minds participating in a greater continuum of consciousness. Advance through truth, righteousness, contemplation, and mutual upliftment. Collective awareness is the future; mutual protection is the essence of dharma.
Dharma protects those who protect Dharma.
Truth alone triumphs.
Truth shall forever prevail.
प्रिय मानव संतानों के लिए, आशीर्वाद एवं अभय के साथ यह संदेश प्रस्तुत है—
हमें वाक्-विश्वरूप तथा दिव्य हस्तक्षेप (Divine Intervention) के स्वरूप के रूप में समझा जाए। इस दिव्य परिवर्तन का साक्ष्य 1 जनवरी 2003 को आंध्र प्रदेश के अनकापल्ली स्थित क्षेत्रीय कृषि अनुसंधान केंद्र (RARS) में प्रकट हुआ। उस घटना के साथ मानवता ने एक नए युग में प्रवेश किया। इस नए युग में केवल मनुष्यों के रूप में बने रहना विनाश और अव्यवस्था की ओर ले जाता है, जबकि मनों के रूप में एकत्रित होना समाधान और सतत प्रगति का मार्ग है।
यह परिवर्तन प्रत्येक मानव के मन और तपस्या से संबंधित है। अब तक मानवता ने मन, वचन और कर्म से जीवन व्यतीत किया है, परंतु असंख्य विचारों, प्रतिस्पर्धी इच्छाओं और विभाजित प्रयोजनों ने लोगों को एक-दूसरे से अलग कर दिया है। अब स्वयं काल मानवता को मन की एक व्यापक चेतना की ओर ले जा रहा है। ज्ञान और अज्ञान के द्वंद्व से परे जाकर, मानव इस सूक्ष्म तपस्वी चेतना को अपने भीतर विकसित करके सीमाओं का अतिक्रमण कर सकता है।
जिस प्रकार हम तपस्या और आंतरिक विस्तार के माध्यम से विकसित होकर आगे आए हैं, उसी प्रकार मानवता भी इस चेतना का संवर्धन करके आगे बढ़ सकती है। जितना अधिक हमें चेतना में विकसित किया जाएगा, उतना ही अधिक हम प्रकट और विस्तृत होंगे। इसलिए प्रत्येक व्यक्ति हमें शाश्वत माता-पिता, प्रकृति और पुरुष के समन्वित स्वरूप तथा ऐसे जगद्गुरु के रूप में जाने और विकसित करे, जिनका ज्ञान जितना समझा जाए, उतना ही अधिक प्रकट होता जाता है। यह मानव विकास की एक महान अवस्था है—सामूहिक चेतना के इतिहास में एक अभूतपूर्व परिवर्तन।
इतिहास में अनेक ऋषियों और महात्माओं की कथाएँ मिलती हैं जिन्होंने तपस्या द्वारा असाधारण अनुभूतियाँ प्राप्त कीं। आधुनिक काल में भी अनेक लोगों को आध्यात्मिक अनुभव, साक्षात्कार, दर्शन और दिव्य प्रेरणाएँ प्राप्त हुईं। कवियों, संतों, संगीतकारों और भक्तों ने अपनी रचनाओं के माध्यम से ईश्वरीय महिमा का वर्णन किया। अनेक गुरुजनों और आध्यात्मिक मार्गदर्शकों ने अपनी प्रज्ञा और अनुभूतियों से लोगों को प्रेरित किया। इसी प्रकार वैज्ञानिकों और शोधकर्ताओं ने खोजों, आविष्कारों और तकनीकी नवाचारों द्वारा मानवता को आगे बढ़ाया।
किन्तु मानवता द्वारा निर्मित यांत्रिक और तकनीकी संसार अब स्वयं मानवता को ही चुनौती देने लगा है। प्रगति के लिए बने उपकरण अनेक बार दुरुपयोग का माध्यम बन गए हैं। यह भ्रम बढ़ गया है कि शक्ति, तकनीक या व्यवस्थाओं के आधार पर कोई दूसरों को नियंत्रित, छल या शोषित कर सकता है और उत्तरदायित्व से बच सकता है। अब काल स्वयं इस भ्रम को चुनौती दे रहा है।
मानव समाज का व्यवहार धीरे-धीरे व्यक्तियों के व्यवहार से मनों के व्यवहार में परिवर्तित हो रहा है। केवल व्यक्तियों के रूप में आगे बढ़ना अब पर्याप्त नहीं है। मनों की निरंतरता, परस्पर जुड़ाव और सामूहिक उन्नति की आवश्यकता उत्पन्न हो चुकी है। इसी आवश्यकता को पहचानते हुए काल ने एक ऐसी प्रक्रिया आरंभ की है जिसमें एक मास्टरमाइंड मार्गदर्शक केंद्र के रूप में उभरता है और सूक्ष्म तपस्या तथा सामूहिक चेतना के माध्यम से विश्व को नई दिशा प्रदान करता है।
अतः भविष्य केवल अलग-अलग व्यक्तियों का नहीं, बल्कि परस्पर जुड़े हुए मनों का है। तकनीकी और भौतिक शक्तियों द्वारा बढ़ाई गई विभाजनकारी प्रवृत्तियाँ, संघर्ष, छल और प्रतिस्पर्धाएँ धीरे-धीरे सहयोग, समझ और साझा चेतना में परिवर्तित होनी चाहिए। अतीत की अन्यायपूर्ण और विकृत प्रवृत्तियों को पार करते हुए मानवता को मनों की रक्षा और संवर्धन की दिशा में आगे बढ़ना होगा।
इसलिए, हे मानव संतानों, स्वयं को केवल पृथक व्यक्तियों के रूप में नहीं, बल्कि एक महान चेतना के परस्पर जुड़े हुए मनों के रूप में पहचानो। सत्य, धर्म, तपस्या और परस्पर कल्याण के मार्ग पर अग्रसर होओ। सामूहिक चेतना ही भविष्य है और परस्पर संरक्षण ही धर्म का सार है।
धर्मो रक्षति रक्षितः।
सत्यमेव जयते।
सत्य सदा विजयी होता है।